Sportif Cümleler

Aydın Yılmaz'ın Kazanılma İhtimali

2012-02-18T11:00:00.007+02:00

''Galatasaraylı taraftarlardan bir ricam var; Aydın'ı kazanmamızda bana yardım etsinler / Fatih Terim...''

İhtimal vermiyorum, olmaz diyorum ama işin içerisinde de Fatih Terim olduğu için imkansız da demiyorum. Aydın Yılmaz'ı kazanabilmek, hele ki bunca yılın ardından imkansıza yakın bir olay ama başarılırsa bu durum Fatih Terim'in heykelini put niyetine diker ve namımı da Pargalı Burak olarak etrafa yayarım. Ama Terim'in bu ricası üzerine de Aydın Yılmaz hakkında en azından sezon sonuna kadar olumsuz konuşmam....

Aşırı Özgüven Ama Ondan Önemlisi Müthiş Soğukkanlılık

2012-02-18T09:00:00.001+02:00

Son 3 maçta alınan 3 galibiyet ve bu galibiyetlerin derinliklerine daldığımızda da ortaya çıkan bir Necati Ateş faktörü. Eleştirildi, acaba mı dendi, daha çok neden döndü dendi hatta Galatasaray'ın Necati Ateş'e kalması üzerinden geyikler üretildi derken şu üç maçı izleyin. Hele de son oynanan Antalyaspor karşılaşmasını. Elmander'in erken çıkışının ardından hücumda aldığı sorumluluklar, golcü kimliğinin ortaya çıkarması, hücumda topu tutan isim olması, o 10 numara vari özelliklerini ön plana çıkarması ve 32 yaşındaki bu adamın üçüncü golde attığı 90 küsür metrelik depar. Hem tecrübe, hem soğukkanlılık hem de kalite. Necati Ateş'in kısa vadede kazandırdıkları bunlar ve çok isabetli bir transfer, kim ne derse desin. Üçüncü golde şöyle de birşey var aslında. Hakan Arıkan'ın müthiş çabasından öte Necati Ateş'in aşırı özgüveniydi o golü kaçıran ama devamında da topu alması ve muhteşem bir soğukkanlılıkla golü bulması. Hatası attığı o golden daha küçük bence. Oynadığı üç maçta üç gol atmayı başardı, maç başına bir gol ortalamasını tutturdu. Şimdi Baros dönüyor, Elmander'in sakatlığı ne durumda bilemiyorum ama Elmander'i oynanacakmış gibi düşünürsek Beşiktaş karşısındaki partner Necati Ateş olmaya devam eder. Her ne kadar Baros, Beşiktaş maçlarını çok sevse bile.

Farklı Orta Saha Düzeni

2012-02-18T00:00:00.005+02:00

4-4-2 manyağı olduğumu kabul ediyorum ama bu sistemi oynamak adına ideal kanat oyuncularını yaratmak zorundasınız. Orta sahanın göbeğine baktığımızda Melo ve Selçuk İnan gibi bu sistemin ideal iki ismi var ama kanat rotasyonunda Emre Çolak ve Engin Baytar tarzında isimleri oynatınca da oynadığınız formasyon ideal bir 4-4-2'den ziyade farklı bir konum alıyor. Kötü demiyorum tabii bu formasyona, eldeki mevcut rotasyon içerisinden Fatih Terim'in ideal formasyonu yarattığını düşünüyorum.

96-2000 süreci aklıma geldi. 4-3-1-2 tarzında bir oyun. Orta sahada Okan Buruk, Suat Kaya ve Emre Belözoğlu ya da Ümit Davala, Ergün Penbe gibi isimler, önlerinde Hagi ve ileride de Arif Erdem & Hakan Şükür ikilisi. O üçlü orta sahaya baktığımızda Suat Kaya işin süpürücü rolünde ve tabir yerindeyse sistemin hamallığını üstlenmiş durumda. Okan Buruk ve Emre Belözoğlu da daha çok kanatlara yakın oynuyorlar ama kanat rolünden ziyade orta saha elemanılar. Mücadele güçleri, hareketli futbolları ve oyunun iki yönünde hakim olmaları bizlere bunu gösteriyor.

Melo varken bu durum o kadar ön plana çıkmıyor aslında, formasyon biraz daha ideal bir 4-4-2 gibi {onun oyunun hücum tarafındaki etkisinden ötürü}. Tarz anlamında baktığımızda Ceyhun Gülselam ve Melo farklı isimler ve Gülselam'dan da Melo tarzı bir futbol bekleyemezsiniz. Bu da sanki Terim'i daha farklı bir orta saha kurgusuna itti. Ceyhun Gülselam ideal bir ön libero gibiydi ve işin defansif tarafında etkin oldu.

Mehmet Topal'ın ilk zamanlarını andırdı aslında ama Ceyhun Gülselam için şunu söyleyelim. Bundan sonraki süreçte kendisini rotasyon içerisinde daha fazla izleriz, bu mesajı verdi. Defansif yönüyle özellikle ilk yarıda çok etkindi, rakibi bozdu, ani presleri Galatasaray'a ilk goldeki o imkanı da doğurdu ve topu ayağına aldığında son derece basit oynayarak görevini yerine getirdi. Kurgunun farklılığı ise buradan başlıyor aslında. Selçuk İnan da işin biraz daha mücadele tarafı içerisinde yer aldı, defansif anlamdaki katkısı hücumdaki katkısından daha büyüktü. Aslında tam tersini bekleriz. İşte bu defansif etkisi de onun hücumdaki etkinlik görevini Emre Çolak ve Engin Baytar üzerine yıktı.

Baklava dilimi gibi bir orta saha vardı diyebiliriz. Emre Çolak ve Engin Baytar için kanatlara daha yakın oynadılar demek mümkün ama esas itibariyle çok gezerek oynadılar, hangisinin asıl görevi hangi kanatta bunu kestiremedik ve hücumda da daha çok ortadan geldikleri pozisyonlarda etkili oldular. Emre Çolak'ın pasör tarafı, Engin Baytar'ın da topla çıkışları. Ama esas itibariyle bu ikilinin hatta orta saha dörtlüsünün mücadele tarafı. İkinci yarıda büyük bir düşüş olsa da, maçı sanki kazandık havası doğsada geçmiş yıllara kıyasladığımızda orta sahanın bu ayağa kalkışı ve oyunun her iki tarafındaki etkisi Atilla Ağabey'in {Çelik} deyimiyle ''taş gibi sert, dirençli bir aygır olmuş Rocky gibiyiz'' dir. Maç içerisinde onunla mesajlaşıyorduk ve bu konuyu konuştuk, o da bunu yazmalısın deyince bu konuyu yazmak istedim.

Not: Şunu da ekleyeyim, bu yazıdan Melo'suz daha iyi gibi bir sonuç çıkmasın, aksine Melo'yla işler çok daha üst düzeyde olacak...

Mersin İdman Yurdu 1-3 Galatasaray / İki Perdeli Oyun

2012-02-17T22:10:00.000+02:00

Futbol bu, senin iyi oynaman ya da rakibin 10 kişi kalması skorda önem teşkil etmiyor, 2'yi bulamadığın her dakika senin adına o zaman akmaz. Rakibin golü bulması durumunda da o şok anında neye uğradığını şaşırırsın ama bu tip geri dönüşlerin ana etmeni senin iyi takım olmandan kaynaklıdır. 76. dakikada rakibin golü geliyor ve skor 1-1 oluyor, kulübene baktığında hücum anlamında fark yaratabilecek bir futbolcun yok ve bu durum seni Aydın Yılmaz'a kurtarıcı rolü soyundurmana yönlendiriyor ama o Aydın Yılmaz da bir bakıma kurtarıcı olabiliyor. Futbol biraz da bu yüzden güzel bir oyun aslında.

Farklı bir orta saha kurgusu var aslında Galatasaray'ın. Melo'nun yokluğu da aslında bunda biraz etmen oldu. Ceyhun Gülselam onun boşluğunu doldurur mu derken, Melo tarzından ziyade farklı bir yapıda oynadı ve ideal bir ön liberoydu diyebilirim. İşin defansif kısmında olan, topu aldığında da tek pasla hücum organizasyonlarından çekilen. İşini de güzel yaptığını belirtelim. Ama farklılık bundan ziyade Emre Çolak ve Engin Baytar'ın biraz daha kanatlara yakın olsa da aslında daha çok içe gömülü oyunları, kanat akınlarından ziyade göbekten ileri çıkışları.

Selçuk İnan işin biraz daha mücadele kısmındaydı. Bu durum da Selçuk İnan'dan beklediğimiz o pas organizasyonlarının Emre Çolak ve Engin Baytar'a geçmesi anlamını taşıdı. Emre Çolak attığı nokta paslarla, Engin Baytar ise topla dikine çıkışlarıyla Mersin İdman Yurdu savunmasının tüm dengesini bozdu. Rakip zaten savunma anlamında o kadar iyi durumda değildi, kırılgan bir savunma hatları var ve Galatasaray da bunu özellikle ilk yarıda çok iyi değerlendirdi. Hem takım savunmasının çok iyi durumda olması, hem de hücumda bu kadar aktif olmak ilk yarının tamımında Galatasaray üstünlüğünü doğurdu ama 2'yi bulamamak büyük şanssızlıktı. Elmander'in sakatlığı bunda önemli etmen aslında, Elmander hücumda top tutan, pozisyonlar hazırlayabilen bir futbolcu. Sercan Yıldırım ise daha çok defansın arkasında koşularda var oluyor ve Elmander'in yokluğunda bu görev Necati Ateş'e geçti ama ikinci yarıya girdiğimizda o hücum etkisini göremedik.

Mersin İdman Yurdu'nun 10 kişi kalmasına rağmen orta sahadaki agresiflik düzeyini arttırması bir anda Galatasaray'ı yıldırdı ve o ikinci gol gelmeyince de ister istemez takımı geriye taşıdı. Rakibin yine de net bir pozisyonu yok ama o gol gelecek korkusunu hissettirdiler ve bir korner sonrasında da golü buldular. Korktuğum an bundan sonrası işte, Engin Baytar'ın da çıkmasından sonra hücum etkinliğinin iyice düşeceğini düşünüyordum ve kulübede de hücumda fark yaratan bir isim yoktu. Sabri Sarıoğlu'nun oyuna girmesi belki mücadele anlamında takımı ayakta tutacaktı ama Mersin İdman Yurdu'nun tam anlamıyla kapanmaması ve açık alan futboluna da olanak tanıması neticesinde Aydın Yılmaz'ın soldan getirdiği bir top ve gelen penaltı. 2-1'den sonra 3'ü de bulduk, 4'de olabilirdi ama bu skor avantajını en baştan yakalamak önemliydi ve bunu da başaramadık. Haliyle de ortaya iki perdeli bir oyun çıktı, her iki yarı birbirinden çok alakasızdı aslında.

Necati Ateş maçın adamıdır. Elmander'in de çıkmasından sonra hücumdaki top tutma, pozisyon hazırlama görevleri de onun üstüne bindi ve artı olarak golcü kimliği ön plandaydı. İkinci goldeki aşırı özgüveni bir hata ama soğukkanlılığı bir o kadar artısı. İkinci yarıdaki o kötü görüntüde sorumluluk alan ve ortaya çıkan isim o oldu. Sercan Yıldırım için ise şunu söylemeliyim, tarzı itibariyle açık alan futbolcusu gibi, boş alan seviyor gibisinden bir görüntüsü var ve sürekli de bunu kovalıyor ama takım rakip ceza sahası içerisinde oyunu tuttuğunda asıl etkisi ortaya çıkıyor ve o teknik özellikleri ön plana çıkıyor. Engin Baytar'ın direkten dönen pozisyonunda attığı pas bunu bize gösteriyor ama bu durum sadece bir kez oluştu.

Önemli bir deplasmandan alınan üç puan ve gelen üç maçlık galibiyet serisi. Beşiktaş maçı öncesi can oldu bunlar resmen...

Futbol Hasbihalleri #2

2012-02-16T22:00:00.001+02:00

Malum tematik blogların yükselişi var ve bu yükseliş içerisinde de {en azından benim açımdan} en çok göze çarpan blog Divane Aşık Gibi oldu. Mesela Samsunspor için de istiyorum böyle birşey, bu tarzda bir blog açılsa ve okusak onu. Diğer Anadolu kulüpleri taraftarlarının bu tarzda bloglar açması güzel birşey ama. Ayrıca Orduspor'un da oynadığı futbol, gerek konumu gerekse vizyonu bakımında konuşulması gereken birçok konusu vardı ve bu yüzden de hasbihallerin ikinci serisinde buna değişmek istedik, sevgili İbrahim Kırkaya ile güzel bir sohbet yaptık. Kendisine bizleri kabul ettiği için teşekkür ediyoruz.

Divane Aşık Gibi blog'un kuruluş hikayesiyle başlayalım derim? Blogu açarken amaçlar, hedefler nelerdi ve bugün geldiğiniz nokta adına neler düşünüyorsunuz?

İbrahim Kırkaya: Benim hep aklımda olan birşeydi aslında Orduspor merkezli bir blog açma fikri. Divane Aşık Gibi'den önce kişisel bir bloğum vardı ve orada Orduspor ve futbolla ilgili kendime göre bir şeyler yazıyordum. Çeşitli futbol forumlarındada yıllardır dilimiz döndüğünce Orduspor taraftarı olarak görüşlerimizi yazıyorduk. Yani bu işe ayırabilecek belirli bir vaktimiz vardı fakat yazdıklarımız belli bir çatı altında olmadığı için bir süre sonra uçup gidiyordu. Beğenerek takip ettiğim futbol bloglarının başarısınıda görünce Orduspor'unda bir bloğu olmalı dedim ve sonrasındaki süreçte blog yazarlarımızdan Fatih ile birlikte Divane Aşık Gibi'nin temellerini attık. İlk başta iki kişiyle çıktık yola ama sonrasında ailemiz genişledi ve çok güzel bir dostluk ortamı oluştu aramızda.

Amaç futbol tabiki ama blog vesilesiyle kazanılan dostluklar, arkadaşlıklarda bloğun bu kadar gelişmesine vesile oldu diyebilirim. Bu dostluklar, kurulan arkadaşlıklar nedeniylede blogun hayatımda önemli bir yeri var. Yola çıkarken amaçlarımız belliydi. Çok büyük hayaller yoktu. Orduspor taraftarına ait, Orduspor'u güncel olarak yazan bir blog yoktu bloglar aleminde. Bu boşluğu doldurmak ve taraftarın gözünden, taraftarın duygularıyla Orduspor'u yazmak, yazdıklarımızı çok daha fazla kişiye ulaştırmakdı hedef. Bugünkü geldiğimiz noktaya bakınca doğrusunu söylemek gerekirse bloğun Orduspor için bu kadar önemli bir noktaya geleceğini hayal etmemiştim. Genel anlamda Orduspor'u sadece Divane Aşık Gibi üzerinden takip eden, belli bir zaman güncel olmayınca isyan eden okurlarımızın olması bugün geldiğimiz noktanın özeti olsa gerek.

Sizin blogdaki sevdiğim özellik tematik yapısı. Son zamanlarda da görüyorum aslında, Anadolu kulüplerinin onlara özel blogları açılıyor ama siz bu işin öncüsü gibi duruyorsunuz ve geldiğiniz nokta mükemmel. Bu tarz bloglar hakkında neler söylemek istersiniz, bu işin öncüsü gibi durmak sizlere neler katıyor?

İbrahim Kırkaya: Anadolu kulüplerine ait ilgiyle takip ettiğim bir çok blog var. Orduspor adına güzel şeyler yaptığımızı düşünüyorum. Ulusal basının Anadolu Kulüplerine bakış açısı ortada. Yeral basınımızında çok donanımlı olduğunu, işi hakkıyla yaptıklarını düşünmüyorum. Sürekli güncel olmamızdan dolayı Orduspor adına önemli bir platform haline geldik ve yazdığımız yazılar artık direk gündeme geliyor. Bu işin öncüsü olduğumuzu düşünmüyorum ama Anadolu takımları blogları arasında önemli bir yere sahip olmamız, en azından dışardan böyle söylenmesi mutluluk verici. Bu durumda tabiki bu işi çok daha ciddiye almamızı sağlıyor.

Orduspor'a geçelim yavaştan. Önce genel bir Orduspor değerlendirmesi almak isterim aslında. Sezon başındaki hedefler, sezon hızlı giriş, sonrasında yaşanan düşüş ve toparlanma sürecinin ardından yeniden yükseliş dönemi. Genel anlamda bakınca neler söylemek istersiniz? Taraftarın sezon başında koyduğı hedef ve düşüncelerin hangi noktasında şu an Orduspor?

İbrahim Kırkaya: Sezon başındaki hedef öncelikli olarak ligde kalmaktı. Ama çoğu zaman sezonun içerisinde takımın gidişatına göre bu hedefler değişiklik gösterir. Lige iyi bir başlangıç yaptık ve sezona başlamadan önceki hedefimizin yerini 8 hafta sonra play off hesapları aldı. Beklentilerde başarıyla paraleldi sonuçta. Taraftarın böyle bir beklenti içine girmesi gayet normaldi ama temkinli olmak lazımdı. Nitekim iyi gidişat deplasmandaki Kayserispor mağlubiyetiyle bozuldu ve o maçtan sonra ilk yarı bitene kadar takım maç kazanamadı.

Ortaya çıkan tabloda 9 haftadır kazanamayan ve yedi haftadır üst üste mağlup olan bir takım vardı. Takımdan beklenti hemen değişti tabiki. Kötü gidişatın önüne geçilemezse olacaklar belliydi. Bu süreçte yapılan hoca değişikliğide taraftarın kafasını bir hayli karıştırdı. Gelen isim dünyaca ünlü kariyeri tartışılmayacak bir isimdi ama kısa vadede yabancı olduğu bir takımda, yabancı olduğu bir ligde yapabilecekleri konusunda endişelerimiz vardı. Sonuç itibariyle 9 haftadır maç kazanamayan, belli bir potansiyeli olsa dahi enkaz halinde bir takımın başına geliyordu. Neyseki aklımızı karıştıran soru işaretleri, kuşkular gerçekleşmedi. Hector Cuper çok kısa bir zaman diliminde kendi felfesini takıma oturttu, takımı içinde bulunduğu kaosun içinden çekip çıkardı.

İlk yarının sonlarında kendine güveni olmayan takım gitti, yerine bambaşka bir takım geldi. İkinci yarıda alınan puanlar, kazanılan maçlar ile tabi hedefler tekrar değişiklik gösterdi. 1 ay önceki isteklerimiz ile şimdiki isteklerimiz aynı değil. Her ne kadar duygusal yaklaşsakta olaya, öncelikle ligde kalmayı matematiksel olarak garantileyip sonrasında bir hedef koymalıyız. Sezon başında koyduğumuz hedef ligde tutunmaktı. Ama 2. yarıdaki istikrarlı çıkışımızı devam ettirirsek Play Off'un çok uzağında olduğumuzu söyleyemeyiz.

Bir alt ligden takımlar genelde teknik adam değişikliğine giderler, istikrarın peşinden gitmezler ama Orduspor'un Metin Diyadin'le yola devam ettiğini gördük ama bu süreç uzun devam etmedi. Ama devamında gelen isim Cuper, yani büyük bir vizyon adımı? Her iki teknik adamı da tartıya koyduğumuzda aradaki fark büyük. Cuper gibi bir hamle yapma şansı varken neden sizce bu sezon başında gerçekleşmedi ve her iki hocayı, oynattıkları futbolu ve yarattıkları beklentileri düşünerek neler söylemek istiyorsunuz?

İbrahim Kırkaya: Metin Diyadin'in takımın başına geliş süreci bizim adımıza sancılı bir zamanda olmuştu. Bank Asyada ilk 2'den çıkması gereken takım aldığı başarısız sonuçlarla o treni kaçırmak üzereydi. Sonra Metin Diyadin geldi. Süper Lige çıkış sürecinde takımın başında çıktığı hiçbir maçta mağlubiyet almadık. 26 yıllık özleme son veren bir hocayı gönderip yeni sezona başka bir hocayla girmek büyük bir vefasızlık olurdu. Tabi olay sadece vefadan ibaretde değildi. Metin Diyadin potansiyeli olan bir hocaydı ve bu potansiyelini olumlu kullandığı takdirde Orduspor'da başarılı olabilirdi. Ertuğrul Sağlam, Kemal Özdeş, Tolunay Kafkas gibi örnekleride düşününce o şartlarda yapmamız gerekenin en mantıklısı Metin Diyadin ile yola devam etmekti. Zaten farklı bir yola girme düşüncesi içinde olsaydık yapılabilecek hamleler sınırlıydı. Ya Süper Ligin kronikleşmiş isimlerinden biriyle anlaşacaktık yada Samsunspor gibi henüz sezon başında yabancı bir hocayla anlaşacaktık.

Yıllardır alt ligde olan bir takımın Süper Lige çıkar çıkmaz yabancı bir hocaya teslim edilmesi bence yanlış bir hamleydi. Samsunspor o yolu seçti mesela ama başarısız olma ihtimali diğer ihtimallere göre çok daha fazlaydı. Belli bir altyapıyı, düzeni, kurumsallaşmayı sağadıktan sonra yabancı hoca hamlesi mantıklı olabilirdi. Sonuçta olarak Metin Diyadin lige Orduspor başında başladı ve gayet iyi sonuçlar aldı. Fakat takım kazanırken, puanları toplarken dahi eksik olan şeyler vardı. Oyuna müdahele edememesi, elindeki kadroyu kullanamaması, rotasyonda başarısız olması vs. Takım kötü gitmeye başlayınca bu sorunlar artık daha fazla can sıkmaya başladı. Bir kaos içine girdik ve bu kaosdan bir türlü çıkamadık. Bir teknik adamın bence en önemli özelliklerinden biri kaos yönetiminde ne kadar başarılı olduğudur. Metin Diyadin Orduspor'un içine girdiği kaosu yönetemedi ve her geçen gün takım daha kötüye gitti. Bu kötü gidişatta taraftarın onun formayı adil dağıtmadığını düşünmesinden dolayı taraftarda artık onun arkasında değildi. Orduspor taraftarıyla ters düşen bir hocanın Orduspor'daki günleri sayılıdır. Nitekim öylede oldu ve 1 hafta sonra yollar ayrıldı.

Geçtiğimiz sezon en kritik zamanda Uğur Tütüneker'in gidişi ne kadar doğru ve yerindeyse Metin Diyadin'in gidişide o kadar doğru ve yerinde bir hamleydi. Sonrasında Hector Cuper'in takımın başına geliş süreci ve o süreçten sonra takımın başında gösterdiği başarıyı çoğu kişi biliyor zaten. Kafamızda onun ile ilgili soru işaretleri vardı ama ilk maçından son maçına kadar hiçbir maçta yedek kulübesinde bir dakika bile oturmayan maçın her anını yaşayan bir hoca olduğunu gördükten ve ciddiyetine inandıktan sonra içimiz oldukça rahat. Hector Cuper bir sistem adamı.Belli bir sistemi, felsefesi var. Hakkındaki genel tanı belli bir sisteme bağlı kalıp o sistem üzerinde ısrarcı olduğunu söylesede bizdeki durumu o tanımın biraz dışında. Şuana kadar yaptığı hamleler, sahaya çıkardığı 11'ler ile elindeki malzemeyi en iyi şekilde kullandı ve sadece belli bir sisteme takılıp kalmadı. Kariyerindeki başarıları, yaptıkları ortada. Baş aşağı giden bir kariyer sonrasında bize geldi ama heyecanı, tepkileri ap açık belli ediyorki o da kariyerindeki kötü gidişat adına Orduspor'u bir şans olarak görüyor.

Orduspor'un bir diğer özelliği de aslında çok kaliteli yabancı futbolculara sahip olması. Gosso, Dalmat, yeni gelen Javito, Stancu, Culio gibi isimleri oldukça değerli görüyorum ve güzel futbol anlamında da önemli futbolcular. Bu yabancı hamleleri nasıl planlandı ve transfer konusundaki başarının temel özelliği nedir?

İbrahim Kırkaya: Sezon başında Nedim Türkmen'in söylediği ve doğru bulduğum bir şey vardı. Yerli oyuncuların çok pahalı olduğundan, en sıradan 33 yaşındaki bir ön liberonun bile kapıyı yıllık 1 milyon Euro'lardan açtığından bahsetmişti. Tabi talipli lige yeni çıkan bir takım olunca normal rakam biraz daha yukarılara çıkıyordu. O yüzden biz öncelikle yabancı transferine öncelik vereceğiz dedi ve çalışmalarını o doğrultuda yaptı. Transfer süreci bizima adımıza sancılı geçmişti. İşin ince elenip sık dokunmasından dolayı çok geç kaldık. Fakat yönetimin gösterdiği o titizlik meyvelerini verdi. Bu transferler yapılırken hiç bonservis bedeli ödenmemesi ve futbolcuların çok cüzi rakamlara oynaması ise ayrı bir yönetim başarısıdır. Süper Lige yeni çıkan bir takımın 10 yabancı transferi yapacağını düşündüğümüzde %50'lik bir başarı ortalaması gerçekten tatmin edicidir. Bizim bu oranında üstünde bir yüzde tutturduğumuzu düşündüğümüz zaman gerçekten çok şanslı hissediyorum kendimi. Herşey bir yana geçtiğimiz sezon Uefa kupasında final oynayan Garcia'yı Braga'dan, Fransa'da hep bir çizginin üzerinde forma giyen Gosso'yu Süper Lige yeni çıkmış bir takıma getirebilmek ciddi bir vizyon meselesidir. Ben bu başarıyı Nedim Türkmen'in vizyonuna ve sezon başındaki sabırlı, ciddi çalışmaya bağlıyorum.

Cuper gibi bir teknik adamı devre ortası dönemde getirmek önemli bir vizyon hamlesidir, risk payının da büyük olmasıyla beraber tabii. Bu sezonda da play-off gelir mi gelmez mi bilemem ama Orduspor ligi rahat bir şekilde tamamlayacak gibi. Bu sezonki konumun ardından gelecek sezonki planlar, hedefler neler olacak?

İbrahim Kırkaya: Cuper'in takımın başına gelmesi bir riskti ama yapılması gereken bir riskti. En başından beri farklı bir tarafımız var bizim. Nedim Türkmen ve ekibi gelenekselleşmiş isimlere yönelip en basit örnek mesela Hikmet Karaman'ı getirebilirdi takımın başında. Kimsede niye Hikmet Karaman diye itiraz etmezdi. Başarının gelmesi için diğer takımlardan farklı bir hamle yapabilmek önemlidir. Bizim bu hamleyi yaptığımız zamanlama tartışılabilir ama şuandaki görüntü o hamlenin başarılı olduğu. Sezona Süper Lige çıkmış yeni bir takım olarak, maddi imkanlarımız kısıtlı bir şekilde başladık. Kısıtlı imkanlarımıza rağmen yapılan transferler, kulübün kurumsal olarak sürekli kendini ileriye taşıması bizim adımıza mutluluk verici. Nedim Türkmen'in önümüze koyduğu 5 senelik bir program var. Çoğu kişiye ütopik, çoğu kişiye komik geldi ama o 5 senelik hedefin en tepesinde Süper Lig şampiyonluğu var.

Bu birden bire olacak birşey değil fakat içinde olduğumuz yapılanma ile imkansız olan birşeyde değil. Bu hedefler doğrultusunda gelecek sezon sahip olacağımız daha iyi imkanlar çerçevesinde Orduspor bu sezondan çok daha güçlü bir kadroyla ve gelişen kurumsal kimliğiyle ligde daha belirgin amaçları olan bir takım olacaktır. Gerçekçi amaçları yönetim ve teknik ekip koyar ortaya. Zirvede ve ulaşılması güç olan bir hedef var önümüzde. O hedef doğrultusunda sürekli daha iyi olmalıyız. 5 sezonluk planlamanın ilk aşaması Avrupa'da oynayan bir Orduspor olduğuna göre gelecek sezon Avrupa Kupalarında boy göstermeyi hedefleyen bir Orduspor görmemiz makul bir hedef olabilir.

Culio konusunda anlaşamadığımız noktalar var, blogunuzda da bunu tartışmıştık aslında ama buradan yine sorayım dedim. Galatasaray'dan kiralık olarak gelen Culio ve Stancu hakkında düşünceler neler? Orduspor'un bu sezonki durumundaki katkıları sizce nasıl? Bir istatistikte 25 golün 13'ünün bu ikiliden geldiğini görmüştüm ve bu futbolcuların sezon sonunda geri dönme durumları hakkında ne düşünüyorsunuz? Culio'nun satın alma opsiyonu var ama futbolcunun geri dönmek istemesi durumunda opsiyonu olmasına rağmen takımda kalması zor gibi görünüyor.

İbrahim Kırkaya: Culio'nun sözleşmesi çoğu kişi tarafından yanlış biliniyor. Opsiyon olayının içinde bile farklı farklı maddeler var. Culio aslında Orduspor'un futbolcusu diyebiliriz ama sezon başında böyle bir sözleşme yapılması tamamen Orduspor'un zarar görmemesine yönelik bir hamleydi. Beklenmedik bir küme düşme olayı, sakatlık, beklenen performansın çok altında kalması gibi sebepler Orduspor'u Culio'dan dolayı ciddi bir mali kayıba sokabilirdi. Bunun önüne geçmek için böyle bir hamle yapıldı. Nitekim Galatasaray'ın belirlediği bonservis bedelinin yarısını ödedik ve kalan yarısını ödedikten sonra Culio tamamen Orduspor'un futbolcusu olacak. Culio'da bu durumun farkında. Kendisiyle sezon başında yapılan sözleşme 4 yıllık ve Culio'nun bundan sonraki 4 sezon boyunca alacağı para bile belli. Culio'nun bonservisi konusunda öncelikli taraf Orduspor. O yüzden Galatasaray'dan önce Orduspor ile olan durumu daha önemli. Öncelikle anlaşılması gereken konu bu. Galatasaray'ın Culio'yu geri istemesi, yada Culio'nun Galatasaray'a geri dönme isteği gibi konular tamamen farklı bir konu. Öyle bir gelişme olursa ve Culio gitmek isterse Orduspor kulübü kimseyi zorla bir yerde tutamaz. Ama bu konunun sezon devam ederken bu kadar konuşulması benim anlayışla yaklaştığım bir konu değil. Bunlar bu şekilde dile getirilmeye devam ederse Orduspor kalan miktarı öder, Culio'nun bonservisini alır ve ondan sonra Galatasaray'ın Orduspor ile pazarlık masasına oturması gerekir Culio'nun bonservisi için. Fatih Terim'in yaptığı açıklamalar ancak olayın bu seyirde ilerlemesine neden olur.

Culio ve Stancu'nun Orduspor'a yaptığı katkı seninde belirttiğin gibi istatistiksel olarak ortada. Stancu'dan bahsedecek olursam gerçekten çok ilginç bir futbolcu. Saha içindeki etkisizliği, birebirdeki beceriksizliği, topu alıp gole gidememesi, hava toplarında yetersiz olması gibi bir dünya eksi özellik sayabilirim Stancu ile ilgili ama istatistiklere baktığımız zaman benim kuracağım cümleler havada kalıyor. Şuana kadar 9 gol attı Stancu. Ama biraz araştırma yapsak Orduspor taraftarlarının çoğunun onu beğenmediği ortaya çıkar. İlginç demem bundan ileri geliyor aslında. Bu kadar yetersiz görünürken onca gol atması onun adına mı olumlu bizim adımıza mı olumlu kestiremiyorum. Fakat doğrusunu söylemem gerekirse her ne kadar ciddi bir gol sayısına ulaşmış olsada oyun içindeki etkinliği çok çok az olan Stancu'nun Süper Ligde şampiyonluğu hedefleyen bir takımın futbolcusu olamayacağını düşünüyorum. Orduspor'u takip eden çoğu Galatasaraylı onun istatistiklerinden dolayı mutlu oluyor belki ama Stancu'nun o istatistiklere ulaşması hakkaten çok şaşırtıyor bizi : )

Culio'yla ilgili dediğin gibi anlaşamadığımız noktalar var. Culio'nun en önemli özelliği aslında kötü oynasa bile 90 dakika boyunca mücadele etmesi. Sen Culio'nun bir 10 numara ve çizgi oyuncusu olmadığından bahsetmiştin ve biraz daha Melo, Selçuk İnan tarzı bir futbolcu olduğunu söylemiştin. Benim görüşüm çok farklı Culio konusunda. Culio çok komplike bir futbolcu. Bizim ondan beklentillerimiz çok fazla belki ama ondan potansiyelinin fazlasını istemiyoruz. Sonuçta iyi oynadığı karşılaşmalarda elinden gelenleri biliyoruz ve yapabileceği şeyleri bekliyoruz. Kolay adam eksiltebilen, etkili şutları olan, frikiklerden gol yapabilecek bir futbolcu Culio. Bütün bunların yanı sıra maç boyunca mücadele gücünü yüksek tutması onun en önemli özelliği. Özelliklerini birer birer ele aldığımızda Culio bir takımın beyni olup, o takımın hücumdaki en önemli güçlerinden biri olabilir. Beklentileri yüksek tutmuş olabiliriz belki ama dediğim gibi o bekletileri karşılayabilecek potansiyeli olduğunu biliyoruz. Herşeye rağmen onun kadromuzda olması bizim adımıza bir şans. Artık aynı dili konuştuğu bir hocasıda olduğuna göre gelecek sezon planlarımız içinde önemli bir yer edinebilir. Umarız önümüzdeki sezonda bizimle olur.

Şu ana kadar takımın yıldızı kim size göre ve kimler beklentilerin aşağısında kaldı ya da kimler beklentilerinizin oldukça üzerinde yer aldı?

İbrahim Kırkaya: Hayal kırıklıklarım kesinlikle Ribeiro ve Dalmat. İki futbolcudanda beklentilerim çok fazlaydı. Özellikle Ribeiro'nun Portekiz'deki performansından sonra elle tutulur bir yanını bile görememiz üzücü. Çok yakın zamana kadar hala umudum vardı ama artık umudu kestik ondan. Dalmat ise potansiyeli olan bir futbolcu. Oyuna kendisini verdiği zaman bir maçı tek başına koparabileceğini biliyoruz ama ciddiyet problemleri olan bir futbolcu. Kariyeri boyunca üst düzey takımlarda forma giymiş ama gezgin gibi ordan oraya savrulmuş. Yapabilecekleri çok daha fazlayken ondan aldığımız verimin çok az olması üzüntü verici. Takımdaki belli bir futbolcu topluluğu genelde istikrarlı bir performans ortaya koydular ama benim için takımın yıldızı sezon başından beri gösterdiği performans ile kesinlikle Yalçın Ayhan'dır. Birinin adı çıkacağına canı çıksın deyimi direk ona uyuyor aslında. Üzerine yapışmış bir etiket var ve sezon başından beri gösterdiği performansa rağmen adı geçtiği zaman direk o etiket yapışıyor üzerine. Onun adına yapışan sıfatlarıda sezon başından beri gördüğümü söyleyemem. Umarım aynı istikrarlı performansını sürdürür. Her ne kadar Stancu'yu eleştirsemde istatistiklerinden dolayı o da bir nevi bu takımın yıldızıdır. Yiğidi öldürüp onada hakkını vermiş olayım. Gosso, Fornezzi, Garcia, Culio'yu ise ayrı bir yere koymak gerekir. Beklentilerimin üzerine çıkan isim Abdurrahman Dereli. Sezon başında ilk 4-5 hafta çok kötü olmasına rağmen sonradan çok iyi bir ivme yakaladı ve hala o ivmeyi sürdürüyor. Yeni transferlerimiz Javito ve Hasan Kabze ise şuana kadar ortaya koydukları performans ile çoktan takdirimizi kazandılar.

Lig için neler söylemek istersin? Şampiyonluk yarışını nasıl görüyorsun, hangi takımlar beklentini aştı, hangi takımlar hayal kırıklığı, küme düşme potası, play-off mücadelesi derken senden şöyle genel bir analiz istesem.

İbrahim Kırkaya: Sezon başından beri yaşanan süreçten dolayı herkes gibi futboldan bende uzaklaştım. Orduspor haricinde çok fazla dikkatimi veremiyorum artık. İlk dört için adaylar belli aslında. Şuandaki sıralamanın bozulacağını düşünmüyorum. Play Off'a Galatasaray diğer takımlara nazaran önemli bir puan avantajıyla başlayabilir ama şampiyonluk yarışı için bir şey söylemek şimdilik güç. Beklentimi aşan takımlar ilk 4'ün arkasından gelen Sivasspor ve Gençlerbirliği. İki takımında ligde sıkıntı yaşayacağını düşünüyordum ama şuan bulundukları konum gerçekten çok iyi. Hayal kırıklığı olan takımlar için ise herkesin söyleyeceği gibi ilk aklıma gelenler Bursaspor, Kayserispor ve Gaziantepspor. Küme düşme mücadelesi için şimdilik net birşey söylemek zor gibi. Ankaragücü'nden sonraki 2. aday Samsunspor'du ama onlarda son haftalarda kazanmaya başladılar. Önlerinde 2 önemli maçları var. O maçları alıp 3'te 3 yapmaları durumunda alt tarafta süpriz takımlar potaya girebilir. Karabükspor, Samsunspor, Manisaspor ve Gaziantepspor diğer iki takım için aday. Oynanan futbolu baz alırsak Samsunspor ve Karabükspor toparladılar ama Gaziantepspor ve Manisaspor aynı tempoda devam ederlerse işleri Samsun ve Karabük'e göre çok daha zor. Tabi yukardaki takımlardan biride seri mağlubiyetler alması durumunda bu gruba katılabilir.

Orduspor başkanının çıkışları oluyor, çok göz önünde olan bir başkan ve şu anki tabloya da baktığımda başarılı bir başkan profili çiziyor, oldukça vizyonlu bir isim. Ama bu başarılardan öte son zamanki kargaşadan ötürü çıkışları ön planda gibi. Sizin düşünceleriniz neler?

İbrahim Kırkaya: Şike olayı ilk patlak verdiği andan itibaren Nedim Türkmen sürece katkı sağlamak adına elinden geleni yaptı. Söylemlerinde hiçbir kulüp ismi geçmemesine rağmen malum kulüp tarafından hedef tahtası haline getirildi. Gerek medya yoluyla gerek diğer kanallardan Orduspor'a karşı saldırı ortamı oluşturuldu ama bu saldırılar Orduspor'u ve Nedim Türkmen'i düşüncelerini ifade etmekten alıkoyamadı. Nedim Türkmen görüşlerini Orduspor başkanı sıfatıyla ifade ediyor ve onun söylemleri bir nevi Orduspor kulübünü temsil ediyor. Biz bu süreçte başkanımızın ve kulübümüzün gösterdiği duruştan gayet memnunuz ve gururluyuz. Yıllardır Anadolu Kulüplerini koyun gibi gütmeye alışanların zoruna gidiyor birinin doğruları açık açık konuşması ama biz bu lige ilk geldiğimiz andan itibaren piyon olmayacağımızı en başından beri söylüyorduk. Konu hakkında çok daha fazla şey konuşulabilir ama çok derin bir konu. Nedim Türkmen'in başkan olduğu süreden bu yana Orduspor'un gösterdiği gelişim ve kurumsallaşma gerçekten mutluluk verici. Kendisi aynı özveriyle devam ettiği sürece çok daha iyi yerlere geleceğimizi düşünüyorum.

Sosyal medya son dönemin bir numaralı olayı aslında, özellikle de twitter. Ben mesela twitter'a az yazıyorum diye övünüyorum ama büyük bir tiryakilik bende de var çünkü her an girip okuma isteği duyuyorum. Sen nasıl bakıyorsun bu olaya ve twitter'ın senin ve bloglar üzerindeki önemi nedir size göre?

İbrahim Kırkaya: Bloğumuzun twitter ve facebook hesapları var. İkisininde çok faydasını görüyoruz. Sonuçta amacımız yazdığımız yazıları çok daha fazla kişiye ulaştırmak. Sosyal medyada bu işi yapmamız için bir araç. Geldiğimiz noktada sosyal medyadaki Orduspor platformlarının bizi desteklemesinin önemli bir yeri var. Elimizden geldiği sürece önem vermeye, ciddiye almaya çalışıyoruz. Kişisel olarakda kullanıyorum twitter'ı. İki platformda bloglar için önemli. Çünkü facebookdaki ve twitter'daki takipçi sayınız bir nevi potansiyel okuyucu sayınız oluyor.

Divane Aşık Gibi blogunun sana neler kattığını sorsam neler söylersin ve genel olarak bloglar üzerindeki düşünceleriniz neler? Hangi blogları takip ediyorsunuz?

İbrahim Kırkaya: Bloğun bana kattığı en önemli şey kurulan dostluklar olsa gerek. Blog sayesinde ortak paydamızın Orduspor olduğu bir çok kişi ile iletişime geçme fırsatı yakaladım. Yazdığımız yazılara okurlarımızın yaptığı olumlu yorumlar, verdiğimiz emeğin karşılığını bulması insanı çok mutlu ediyor ve gururlandırıyor. Güzel bir iş çıkardığımızın farkındayım ve içim çok rahat o yüzden. Bloglar bence bir konu hakkında bilgi sahibi olmak için en önemli kaynaklardan biri. Bir takım hakkında bilgi sahibi olmak istediğim zaman direk o takımı yazan bir blog arıyorum mesela. Bu işi biz maddi bir karşılık beklemeden tamamen sevdiğimiz için yapıyoruz. Blogların çoğununda ortak özelliği bu. Yapmacık, kurgudan ibaret haberler, yazılar okumak yerine amatör bir ruhla yazılmış ve samimi blogları okumak bana her zaman daha cazip geliyor. Takip ettiğim birçok blog var ve Sportif Cümleler'de bunlardan biri.

Son olarak söylemek istediklerin neler ve Sportif Cümleler'le de ilgili düşüncelerini merak ediyoruz tabii.

İbrahim Kırkaya: İlgin için teşekkür ediyorum. Sportif Cümleler, Divane Aşık Gibi'yi açmadan öncede takip ettiğim bir blog'tu. Doğrusunu söylemek gerekirse güncellik ve yazı çeşitliliği bakımından son derece takdir ediyorum seni. Güncellik bakımından bu kadar yoğun yazı girilen ve çeşitliliğin olduğu başka bir blog bilmiyorum. Umarım aynı özveriyle devam edersin.

Emre Çolak'ın Sözleşmesi

2012-02-16T17:46:00.009+02:00

Bu hamleleri zamanında gerçekleştirmek önemli, gelecek yıllar adına sıkıntı doğurabilecek anları yaşayabiliyoruz çünkü. Ayrıca genç bir futbolcu sürekli yükseliş gösterdikçe aldığı ücret konusunda da iyileştirmeler mutlaka yapılmalı. Bu iyileştirmeleri yaparken sözleşmenin uzunluğu da büyür ve Emre Çolak'ın da bu kapsamda sözleşmesi 2 yıl daha uzatıldı. Semih Kaya'da da bu hamle yapılmış ve sezon sonunda bitecek sözleşmesi 5 yıl daha uzatılmıştı. Emre Çolak'ın ise sözleşmesi daha çok maaş iyileştirmesi adına yapılmış gibi ama o da en az 2016 yılına kadar takımda tutuldu.

Çok güzel hamleler bunlar, Galatasaray'ın geleceğini kurgulamak ve bu kurguyu daha da sağlam bir duruma getirmek adına yapılan çalışmalar. Emre Çolak için şunu söyleyeyim aslında, en azından zamanında yapmış olduğum hatayı itiraf edeyim, gerçi birçok kişi benim gibi düşünüyordu. Bu futbolcunun geldiği şu noktayı asla tahmin etmiyordum. Yeteneği, potansiyeli bir yana şu fizik gücüyle büyük bir takımda tutunamaz diyordum, şans bulsa da en fazla Aydın Yılmaz olur diyordum ama bütün lafları bana yedirterek bu sezon harika bir noktaya ulaştı. Tabii bunda temel faktör Fatih Terim, o olmasa ne Semih Kaya ne de Emre Çolak konuşuyor olurduk.

Ayrıca Emre Çolak'ın şu an verdiği izlenim gelecek yıllar adına çok daha iyisi olacağı yönünde. Şunu söyleyeyim yine de onu sağ açık veya sol açık gibi kullanmaktan öte orta sahada serbest bir rolda izlemek sanki çok daha iyisi olacak. Sol açık gibi oynuyor ama içeri çok kat ederek serbest bir orta saha rolünde, mücadele gücü de yüksek ve bu savunma artısıdır ama ideal bir kanat oyuncusu değil, kanat zafiyetinin çok fazla göze batmasının bir diğer nedeni de bu aslında.

Hoşgeldin Eboue

2012-02-16T14:15:00.001+02:00

Bir futbolcunun dönüşü bu kadar sevindirir mi, güzel düşünceler anlamında insanı bu kadar pozitife yöneltir mi diye sorarsak yöneltir derim. Eboue'siz geçen zamanları çok yazdık. Savunma kurgusu, hatta hücum kurgusu bile oldukça bozuldu, oynadığı dönemde bu kadar fazla Eboue'e bağlı olduğumuzu bilmezdim ama bağlıymışız. Onun sağ bekte yarattığı savunma ve hücum dengesi bu sezonki Galatasaray'ın en temel kurgularından biri. Bu yüzden dönüşü önemliydi ve bundan sonrası kartların yeniden dağıtıldığı bir ortamdır. Ayağının tozuyla yarın 11 başlar mı göreceğiz {bence başlar} ama bundan sonrası adına sağ tarafımızın rakibe otoban olduğu günleri pek yaşamayız gibime geliyor...

Erman Kılıç Gerçeğini Atlıyoruz

2012-02-16T14:10:00.001+02:00

Erman Kılıç gerçeğini nedense atlıyoruz aslında. Çok teknik ve inanılmaz yetenekli bir futbolcu ama 28 yaşına gelmesine rağmen hala olması gereken yerde olmadığını düşünüyorum. IBB formasını giydiği dönemlerde gösterdiği çıkışın ardından 2 sezon üst üste şampiyonluk mücadelesi vermiş ama biraz da değişim diyen Sivasspor'a transfer olmuştu ama takımın kötü gidişatı onu da etkiledi ve biraz gözlerden uzaklaştırdı aslında onu. Ama takımın yeniden toparlanması, özellikle de bu sezon harikalar yaratması neticesinde o harikalar içerisinde Erman Kılıç'ın da payı büyük oldu. 7 golü var bu sezon ve forvet oynamamasına rağmen. Takımın da en golcü ikinci futbolcusu ama gole yakın bir futbolcu olduğunu söyleyelim. Grosicki etkisinden bahsediyorken sağ kanatta, Erman Kılıç'ın da sol tarafta yarattığı etkiden bahsetmeli. Topu aldığında dikine oynayabilen, teknik ve yaratıcı özellikleri üst düzeyde olan iki tane kanat oyuncusu var Sivasspor'un. Beşiktaş'a attığı son golü de uzun bir süre unutmayacağız. Tabii bu çıkışın ardından Milli Takım için de adı geçiyor ve kendisi de bunu hakediyor aslında. Biz bu gerçeği unuttuk ama bu gerçek kendisini hatırlatıyor ve Erman Kılıç'ın biraz geç olmuş olmasına rağmen o asıl çıkışını yapacağını düşünüyorum. Sivasspor onun transferi için 3 sezon önce takas olarak takımın önemli dişlilerini IBB'ye göndermişti ve bu durum da Sivasspor'un o sezonlardaki dengesini bozmuştu aslında ama iyi bir yapı kurduğunda Erman Kılıç'ın nasıl bir etki gösterdiğini yeni yeni görüyoruz.

Knicks'de Lin Fırtınası, Lakers'da İse Arenas İhtimali

2012-02-16T14:00:00.002+02:00

NBA'deki Jeremy Lin çılgınlığı tüm hızıyla devam ediyor. Bildiğin piyangodan çıktı bu guard ve New York Knicks adına da olağanüstü bir kazanım oldu. Lakers'a da lazım aslında senelerdir bu tip bir piyango. Derek Fisher'la çok uzun süredir devam ediyorlar, her sezon oyun kurucu ihtiyacından da söz ediliyor ama o oyun kurucu yaratılamıyor. Tabii kaliteli bir kadro var, o kadro onları taşımaya yetti ama bu sezon yeniden yapılanalım, C.Paul ve D.Howard gibi isimlere saldıralım derken Kobe harici neredeyse bütün oyuncularını gözden çıkardıklarını açıkladılar ve bu isimlerden de herhangi birini alamayınca mevcut yapı çok büyük bir darbe aldı.

Bu süre zarfında Odom'u küstürüp bildiğin bedavaya kaybettiler mesela ve geçen sezona oranla da kadroları iyi bir düzeyde değil. Geçmişin ihtiyaçları şu gün çok daha büyük bir ihtiyaç halini aldı ve onlar da değişik bir piyango yöntemini yürürlüğe koymak istiyorlar. Allen Iverson ismi geçti mesela. 36 yaşındaki bu ismin hala NBA'de piyasa görebiliyor olması onun isminin büyüklüğünden ama acı olan geçmişte milyon dolarlar kazanan bu adamın borçları yüzünden olmadık ülkelerde olmadık ücretlere forma giyebilecek duruma gelmesi. Iverson hamlesi gelmez diyorum Lakers adına ama Arenas sesleri yükseliyor.

O da ayrı bir vaka. NBA'in en elit yıldızlarından biriyken yaşadığı sakatlıklar, devamındaki çılgınlıkları derken bugün 30 yaşını yaşadığı şu günlerde 36 yaşındaki bir veteran tadında. Orlando onun adına yeni bir çıkış noktası olmadı, eğer Lakers'a giderse neler yapacak merak ediyorum. Fisher'a mecbur kalma ihtimalleri onları Iverson ve Arenas gibi isimleri düşündürme noktasına eriştirdi.

Maziden Bir Eric Gerets

2012-02-16T10:00:00.001+02:00

Futbolculuk dönemini elbette hatırlamıyorum ama zamanının en iyi sağ beklerinden biri olduğu söylenir. Daha çok imajına takıyorum tabii ben. Teknik direktörlük döneminde de aslında çok özenli bir imajı olduğunu söyleyemem ama bu saç sakal karışık hali onun futbolculuk döneminin bir numaralı olgusu zannedersem...

Sevilen Dost ''Lorik Cana''

2012-02-15T23:46:00.005+02:00

Savaşın çocukları savaşçı olur diyorduk. Hele de geçen sezon o ruhsuz, mücadelesiz yapıdaki savaşmak için çırpınan futbolcular daha bir candı diyebilirim ama o başarısız günler içerisinde kimsenin beklenen düzeyde olmadığını itiraf edelim. Lorik Cana da biraz buna kurban gitti ve gözden çabuk çıkarılmasının bir sebebi de budur aslında. Kalmasını isterdim, çok sevdiğim bir futbolcudur hepsi ayrı ama şu zamanlarda kendi açımdan itiraf edilmesi gereken nokta, Muslera transferinin ne kadar akılcı bir yatırım olduğudur. Muslera'nın Lazio'daki hakları için Lorik Cana, Wanderers Montevideo takımındaki hakları için de 6 küsür milyon avro ödendi. Tabii biz o zamanlar işin sadece Lazio ayağından haberdardık ve bu transferi toplama vurduğumuzda da 12-13 milyon avro aralığında bir yatırım. Kaleci için yaşı genç olan, potansiyeli yüksek, kendisini de kanıtlamaya başlamış bir kaleciyi transfer ettik, ezber bozduk, bugün geldiğimiz noktada Muslera adına müthiş bonservis bedelleri biçildiğini görüyoruz. Cana'nın dediği gibi en iyi olur mu zor ama en iyilerden biri olacağı kesin. Tabii bir de buna Felipe Melo etkisini eklediğimizde {Cana'nın yerine gelmiş bir transfer olarak bakabiliriz} bu adamı iyice unuttuk ama güzel bir insandı, güzel bir futbolcuydu, daha başarılı bir yapıda asıl etkisini gösterebilirdi. Lazio günlerini pek takip edemedim ama 1-2 aylık bir sakatlıktan çıktı ve sezon başında da Lazio'nun ısrarla istediği bir futbolcuydu.

Güzel Bir Ayrılık

2012-02-15T20:00:00.001+02:00

Temiz ayrılıkları seviyorum, sorunsuz şekilde gerçekleşen. Futbolcunun giderken ayrıldığı takım için fazla atıp tutmadığı, oynadığı takımın onu getirdiği konumu unutmayan ve vefa gösteren. Vefa karşılıklı bir olgu tabii, buna da katılıyorum ama yaşanan ayrılığın temiz olması gerekiyor. Suat Kaya örneği gibi, Ergün Penbe ya da. Ama o jenerasyondan birçok ayrılık hikayesi var, konuşmaya başlarsak bu konuda işin sonunu alamayız ve bu yüzden de geçmişe çok inmeden günümüzde kalalım.

Mevzu Ayhan Akman aslında. 11 yılını dolduruyor Galatasaray'da. Günümüzde de bu tip örnekler oldukça azaldı diyebilirim. Sessiz sedasız bir ilerleyiş oldu aslında onunki, üstelik o 11 yılın 10'unda aktif olarak çalıştı, çabaladı.

Şöyle düşünelim. Beşiktaş'a forvet olarak transfer edilmişti bu futbolcu ve o zamanların altın çocuğuydu bir bakıma. Sonrasında hücum oyuncusu olarak kaldı ama Galatasaray günleri onun evrimi oldu diyebiliriz. O altın çocuk imajı onda yapışıp kalsaydı bugün olduğu nokta çok daha kötüsü olacaktı eminim, örneği çok bunun. Galatasaray'a da ofansif orta saha olarak geldi, bir sezon içerisinde defansif özellikleri de bünyesine kattı, orta sahanın her türlü kurgusunda görev aldı, Heinz tutmadı derken sol açıkta oynadı, sağ açığa da geçti, maç içerisinde stoper daha oynadı. Futbolu gelişmedi belki ama yönlü bir hal aldı ve bu jokerlik özellikleri de 11 yıldır onu Galatasaray'da tutuyor aslında.

Ama biz son 1-2 sezonu hatırlıyoruz. İnanılmaz kötü geçen 1-2 sezon. Galatasaray da genel olarak kötü gidiyordu ama bu kötü gidişatın faturaları bazı futbolculara kesildi. Barış Özbek ve Mustafa Sarp'la beraber ''bam'' üçlüsü bile yaratıldı ama Ayhan Akman'ı gereksiz yıprattık. Asıl mesela takımı Ayhan Akman'a mahkum edendi aslında. Sonuçta yıllar geçiyor, 33-34 yaşında olan bir futbolcudan maksimum fayda beklediniz geçen sezonlarda olduğu gibi ama olmadı. Doğal olarak kötü geçen sezonlar oldu.

Fatih Terim'in Ayhan Akman adına bir şans olduğunu düşünüyorum. Bu kötü imajı bir sezonda sildi çünkü. Onun futbolundan öte tecrübesinden yararlanmak adına takımda tuttu, başlarda da faydalandı ama şimdilerde ilk 18'de göremiyoruz kendisini ama takımın tecrübe ayaklarından da biri oldu. Kafalarda da o kötü işaretler kalktı, yeniden geçmişi düşünebiliyoruz, güzel günlerin de hakkını veriyoruz.

Ayhan Akman da doğrusunu yapıyor ve fazla zorlamamak adına sezon sonunda futbolu sessiz bir şekilde bırakıyor. Güzel bir ayrılık olacak işte bu, bittiği yerde bırakmasını bilmelisin. Gelecek yıllarda ''bak şu adam böyle bıraktı'' diyebilmeliyiz, ayrılık sürecini konuşmadan. Fatih Terim gelmeseydi takımın başına belki de Ayhan Akman çoktan ayrılmıştı takımdan ya da ayrılmasa bile her forma giydiği maç sonrasında o yuhalamaları duymaya devam ediyorduk.

Hagi & Cruyff

2012-02-15T09:00:00.003+02:00

Yine internette gezinirken gözüme çarpan bir fotoğraf daha. Hagi'nin Barcelona'ya transferi sonrası sanırım, ya da daha başka bunu kestiremiyorum ama Hagi çok genç, yüzünden okunuyor bu. Cruyff'le birlikte poster olmuşlar...

Braga 0-2 Beşiktaş / Tur Kapısı Aralandı

2012-02-14T21:25:00.007+02:00

Maçın 11'e 11 oynandığı bölümle Braga'nın 10 kişi kaldığı bölüm arasında pek fazla fark yok aslında. Beşiktaş'ın mükemmel bir deplasman taktiği uyguladığını gördük. 4-6-0 formasyonuna yakın bir şekilde, Quaresma'yı en önde bırakarak orta sahayı kalabalık tutan bir görüntü vardı. Belli ki temel hedef Braga'yı durdurup, doğacak hatalardan ve Fernandes, Quaresma ve Simao gibi oyuncuların da bireysel yeteneklerine bakan bir görüntü. Şu sistemde skor anlamında geriye düşseniz çıkarmak zor olur durumu ama defansı sağlam tuttuğunuz takdirde de attığınız gol sizi yukarı taşıyor.

Braga 10 kişi kaldıktan sonra şu soru doğdu aslında. Orta sahadan bir ismi çıkarıp yerine Almeida veya Pektemek hamlesi yaparak hücumda top tutmak, biraz daha tempoyu arttırmak ve skor avantajını tamamen ele geçirmek. 1-0 önde olduğunuz ve işlerin istediğiniz gibi gittiği bir ortamda riskli bir hamle olacaktı tabii bu, Carvalhal de bunu uygulamadı ama bu fırsatı yakalamışken biraz daha risk alabilmek turun burada bitmesi anlamına gelecekti, gerçi 2-0'la da Beşiktaş turu yüzde 80 atladı diyebiliriz. Biri duran top ama bulduğu bir pozisyonda golü attı Beşiktaş. Braga'nın ise pozisyonu dahi yok ve oyun üstünlüğü anlamında da Beşiktaş orta sahası öncelikli bir Beşiktaş üstünlüğü izledik.

Tipik bir deplasman performansı ve bu performansın devamında istenilen skor alındı. Fernandes maçın adamı oldu diyebiliriz, hücumda fazla top tutmayan ve tempo anlamında da daha düşük seviyede olan Beşiktaş'ı kendi bireysel çabalarıyla hücumda tuttu, iki gol attırdı ama Ernst, Veli Kavlak ve Necip'in de performanslarını es geçmemeli. Beşiktaş orta sahasıydı aslında bugün tur avantajını getiren. Şu eleştirilebilir tabii, skor avantajı elinizde ve rakibin risk alma ihtimali de var. Biraz daha tempoyu yakalamak ve hücumda top tutmak adına Almeida'yı daha önce oyuna alıp Simao'yu kenara almak ve bugün oynamaya niyetli olan Quaresma'nın da bireysel faydasını kanatlarda kullanabilmek. Bu doğru olan değişiklik olacaktı, Simao ikinci golü atmasına rağmen yine kayıp isimlerinden biriydi ama şuna değinelim. İkinci golde Fernandes'in müthiş bir aklı var. Daha erken o pası atabilirdi ama en uygun ana kadar bekledi ve tek pas tek dokunuş imkanını yarattı.

Rakibe pozisyon vermeden, klasik bir deplasman oyunuyla tur kapılarını araladı Beşiktaş. Futbol şansı ters dönmediği sürece bu iş bitmişdir diyebiliriz...

Kadro Dışı Kalmış, Sonra Geri Dönmüş

2012-02-14T16:23:00.005+02:00

Ben kendisinin kadro dışı kaldığını bilmiyordum. Gösterdiği performans anlamında hayal kırıklığı oldu kabul ama kadro dışı kalmış, 2 aydır A2 takımıyla idmanlara çıkıyormuş ve haberimiz yok bu durumdan. Aslında Pal Lazar güzel bir insan. Sezon başına dönersek eğer, belki çok küçük ve ince bir detay ama takım elbisesiyle sözleşme imzalama törenime katılmıştı. Bu oynadığın kulübe duyduğun saygıdır aslında, bu durumu günümüzde pek göremiyoruz, çok ince bir detay ama bana göre önemli. Özellikle de ilk intiba anlamında. Futbolculuk anlamında beklenileni verememiş olmasına rağmen kendisi için güzel insandı diyebiliyorum, bu izlenimi verdi. Arkasında duran isim de önemliydi aslında. Adem Alkaşi sağ bekin istikrarlı futbolcularından biri. Çok mu iyi bir isim hayır ama bir çizgisi var, ne aşağı ne yukarı şekilde götürüyor o bölgeyi. O bölge için daha iyi bir alternatif düşündüler ama formayı giyen isim yine de Adem Alkaşi oldu. Pal Lazar ise şu günlerde 2. şansını kullanmak istiyor ama formayı kapamaz, ancak alternatif anlamda ayakta kalır. Petkoviç'in transferiydi aslında o ama Perkoviç hakkında da ''çok negatif bir hocaydı'' demesi de ilginç cidden. Tabii Petkoviç'in de sessiz sedasız kendisine yol vermesi, bu daha da ilginç olan.

Ballack'ın Gerçekleşmeyen Hayali ve İntikamı

2012-02-14T15:07:00.007+02:00

Bundesliga'da Bayern Münih'in sömürge ağından hep bahseder dururum. Bir futbolcu palazlanır, gelecek adına ışık gösterir ve o futbolcuyu Bayern Münih yüzde 99 ihtimalle transfer eder. Oynatır veya oynatmaz o ayrı konu ama bu transferi gerçekleştirir. Sonrasında da oynattığı o futbolcudan kolay vazgeçmez, uğruna dünyaları istediğini çok görmüşüzdür. Ribery mevzusu mesela, birkaç sene önce uğruna neler dökülüyordu, şimdi transferde adını duymuyoruz. Ballack mevzusu da biraz buna benzemiş sanırım. Leverkusen'de ve Milli Takım'da parladığı günlerde Bayern Münih transfer ağı Ballack'ı da kendi bünyesine kazandırmış ve o Ballack takımının da en önemli kozlarından biri halini almıştı. Ama 2004 yılında Barcelona'ya transferi gündemdeymiş, bunu şimdi öğreniyoruz. İmzalar atılmış, iş son noktaya gelmiş ama bir anda gerçekleşmemiş. Ballack da bu duruma çok üzülmüş ve şimdilerde keşke Barcelona'ya o zaman gidebilseydim diyor. Guardiola'nın Barcelona'sını bilmem ama Rijkaard'ın Barcelonası'nda çok ekmek yerdi Ballack bunu biliyorum. Transfer olsaydı farklı şeyler konuşuyor olurduk ama Ballack'ın da sanki Chelsea'e transferi bunun intikamı gibi. Sözleşmesi bittiğinde kalmak için bir dakika düşünmeden Chelsea'e imzayı atmış ve Premier Lig günlerini başlatmıştı. Oysa Ballack'ın en iyi zamanlarıydı ve Bayern Münih bu transferden çok büyük paralar kazanabilirdi. Ballack'ı da anmış oldum böylece, kendisi çok sevdiğim futbolcuların başında gelir, uzun zamandır unutmuştuk kendisini.

2348464. Kez Şans Tevez'e Gelir Mi?

2012-02-14T15:05:00.001+02:00

Futbol tarihinin en büyük sorunsallarından biri oldu belki de bu Tevez mevzusu. Gitse bir kalsa bir durumu aslında. İnanılmaz bir yetenek, neredeyse tek başına takım dedirtecek bir futbolcu ama beraberinde de büyük sorunları getiriyor. Herkes ister Tevez'i ama transfer ettiğinde de aslında ne denli büyük bir kumar oynadıklarını bilir.

Inter, Milan ve PSG gibi takımlar bu kumara niyetlendi devre arası transfer döneminde ama Inter ve Milan futbolcunun bonservisiyle, PSG ise yıllık ücret istemiyle başa çıkamadı. Çünkü Inter ve Milan istemişken bu futbolcuyu PSG'ye yeşil ışık çakmadı Tevez. Manchester City'de bu futbolcu adına zamanında dünyaları döktüğünden {ne kadar para babası olurlarsa olsunlar} Tevez'i kolay bırakmadılar. Haliyle de Tevez, Manchester City'de en azından sezon sonuna kadar kalmış oldu ama sezon sonunda da bu sorunları okumaya devam ederiz.

Tevez de garip bir adam, bugün çıksa Manchester City'de mutluyum, kalmak istiyorum gibi bir açıklama yapsa şaşırmam yani, işte böyle bir garip mevzu bu. Bugün takıma dönecekti ama şans bulur mu, 2348464. kez fırsat bir kere daha ayağına gelir mi bilemiyorum. Mancini acaba bu konu için ne düşünüyor, gerçi geri dönmesine yeşil ışık yapması Tevez'in adının büyüklüğüdür. Tevez'in de bunca sorundan sonra geri dönmesi artık isminin büyüklükten öte küçülmeye başlamasıdır.

Forvetle Striker'ın Farkı

2012-02-14T14:30:00.003+02:00

Eskişehirspor'daki Dede katkısını izliyoruz. Tecrübe ve kalitenin birleşimi kendisi. Aynı durumu Samsunspor'un da Gekas'la yaşadığını görüyoruz. Yine o tecrübe ve kalitenin birleşimi. İşi biraz daha sisteme döktüğümüzde şu durum da var, forvet ile striker'ın farkı. Galatasaray'daki Jardel etkisini hatırlarsınız. Jardel'in tanımı striker'dı, işi gol atmak ve atıyordu da. Bunun dışında takım formasyonu içerisinde başka bir görevi yoktu. Günümüzde bu tip isimler azaldı aslında ama Gekas bu geleneği devam ettiren futbolculardan.

Hatta şöyle diyelim. Elmander'i konuşup duruyoruz, bu sezon Galatasaray'a verdiği katkı inanılmaz. 23 kere ilk 11'de maça başlamış ve 9 golü bulunuyor. Gol anlamında baktığımızda müthiş bir rakam değil ama verdiği katkı anlamında inanılmaz. Sistem içerisinde en önemli parçalardan ve Galatasaray'ın da ligin en golcü takımı olduğunu görüyoruz, çok iyi bir gol dağılımı var takım içerisinde. Bunu da sağlayan isimlerden biri Elmander. Ama kendisi net bir forvet, tanımı budur. Gekas'ın ise 7 maçta 7 golü bulunuyor. Üstelik Samsunspor gibi hücum anlamında organize olmakta zorlanan ve yaratıcılık unsuru kısır bir takımda.

Haliyle de daha iyi bir takımda çok daha iyisini yapabilir düşüncesi doğuyor ama büyük takımların ihtiyaç duyduğu forvet tipi Elmander diyebilirim. Gekas ise ülkemiz standartı içerisinde muhteşem bir striker ve Samsunspor'a doğan umut ışığının da en büyük temsilcisi. Ayrıca bu takımların transferde tecrübe hamleleri yaparken Gekas ve Dede gibi hamleler yapabildiğini görmekte muhteşem...

Futbol Hasbihalleri #1

2012-02-13T17:45:00.004+02:00

Hasbihal dememin nedeni aslında başlığın biraz daha alengirli olmasını istediğimden, yoksa özel bir nedeni yok. Siz buna sohbet veya muhabbet diyebilirsiniz. Yeni bir yazı dizisi gibi düşünün. Takip ettiğim, sevdiğim ama daha önce ulaşmadığım blogger dostlarla güzel bir futbol muhabbeti yapma amacındayım ve ilk seriyi de futbolsandigi.blogspot.com'dan Tansu Gürsel'le başlatıyoruz. Hem kendisinden, hem blogundan hem de Galatasaray ağırlıklı futbol konularından bahsettik ve kendisine de kırmadığı için bizleri çok teşekkür ediyorum.

Futbol Sandığı'nın hikayesiyle başlayalım aslında. Nasıl doğdu bu blog, blogu açarken düşüncelerin ne yöndeydi ve bugün geldiğin noktada Futbol Sandığı'yla ilgili neler düşünüyorsun?

Tansu Gürsel: Futbol Sandığı'nın doğuşu aslında kısa bir süreç değildi. Blog yazmaya başlamadan önce bir sözlük sitem vardı ve aynı zamanda sitenin yöneticiliğini de yapıyordum. Sözlükte futbolla ilgili birçok entry yazmıştım ancak kısıtlı bir kitleye ulaşabiliyordum. İlk olarak kız arkadaşımın telkinleriyle, o siteden bir arkadaşımla birlikte Futbol Sandığı'nı açtık. Diğer arkadaşım çok fazla yazamaz oldu ve onun yanına yine sözlükten bir arkadaşım olan Berk Kalkan'a blogda yazmasını teklif ettim. O da sağ olsun, beni kırmadı. Blogu açarken hedef, tabii ki mümkün olduğunca çok insana ulaşmak ve geri dönüş almaktı. Bugün geldiğimiz noktada, bunu başardığımızı görüyorum. Mutluluk verici bir duygu tabii ki. Bu işe kalkıştığım ilk günlerde blog tutmanın hayatımdan bu kadar büyük bir zaman alacağını söyleseler herhalde inanmazdım.

Blogu bir kenara bırakırsak Tansu Gürsel neler yapar, bize kendini nasıl tanıtırsın?

Tansu Gürsel: Blog haricinde gayet sakin olmaya çalışan bir insanım :) Marmara Üniversitesi Almanca İşletme Enformatiği mezunuyum ancak bir inşaat firmasında çalışıyorum. Her ne kadar gençliğimde uzunca bir süre kulüp bazında basketbol oynamış olsam da futbol her zaman en büyük hobim oldu. Futbol hobi olunca, haliyle her Türk vatandaşı gibi futbol hakkında fikir yürütmek de kaçınılmaz oluyor. İşbu sebepten dolayı, kendi işim haricinde futbol yazmakla ilgili başka işler de yapıyorum. Mesela Eurosport Türkiye için gurbetçi futbolcularla ilgili yazılar, haberler hazırlıyorum. Eurosport için her pazartesi Gurbetçi Raporu'nu yazıyorum. Burada elit liglerden alt lig ve yaş kategorilerine kadar birçok gurbetçi futbolcunun, o hafta nasıl performanslar sergilediklerini derlemeye çalışıyorum.

Yorucu ancak zevkli bir iş. Ayrıca Yunanistan'da yayımlanan bir bahis dergisi ve derginin web sitesi için Türkiye ligi maç tahminlerini yapıp maçları yorumluyorum. Bir de televizyon programı var. Pazar günleri Bugün TV'deki Canlı Gool programına katılıp bir de oradan sesimi duyurmaya çalışıyorum. Tabii pazar günü söz konusu olunca, her hafta fırsat bulamayabiliyorsunuz. Ben her programa katılamasam da işim olmadığı sürece televizyonu ihmal etmemeye çalışıyorum.

Buradan doğru olayı futbola bağlamak gerekirse geçişi Galatasaray'la yapalım derim. Önce genel tabloya bakarak, Fatih Terim'in gelişiyle beraber kısa vadede nasıl bir Galatasaray hayal ediyordun ve şu an gelinen nokta senin hayallerinin hangi noktasında duruyor?

Tansu Gürsel: Fatih Terim her ne kadar bu ülke futbolunun en önemli başarılarının altına imzasını atmış olsa da, ben teknik direktör olarak gelmesi gereken noktaya gelemediğini düşünenlerdenim. Bunun sorumlusu olarak da yine kendisini görüyorum. Milan sonrası dönemdeki hataları, onun gelişimine çok olumsuz etkilerde bulundu ve ben de bu nedenle normalde Fatih Terim ismine pek sıcak bakmıyordum. Ancak bu sezon durum farklıydı. Fatih Terim'in Galatasaray teknik direktörlüğü için adının geçtiği ilk günden bu yana savunduğum bir şey var. Geçen seneki takım, özgüvenini neredeyse tamamen kaybetmiş, inanılmaz derecede kırılganlaşmış ve özünden sapmış bir takımdı.

İsmi Galatasaray'dı ancak gerek psikolojisi, gerekse de atmosferi bambaşka bir hal almıştı. İşte bunu değiştirebilecek olan yegane isim de Fatih Terim'di. Bana göre Fatih Terim göreve gelmeli, takıma yeniden kazanma alışkanlığını, büyük takım olma bilincini ve özgüvenini aşılamalı, takımı yeniden alışık olduğu yer olan Şampiyonlar Ligi'ne götürmeli, hiç yapmadığı şeyi yapıp yerine yeni birisini yetiştirmeli ve sözleşmesi bitince de idari bir görev almak üzere Galatasaray teknik direktörlüğünü yerine hazırladığı kişiye devretmeliydi. Şimdilik işler bu yönde ilerliyor. Eğer yönetim bazında bir kriz yaşanmazsa, sezon sonu geldiğinde yeniden büyük olmayı hatırlamış ve kazanma alışkanlığına sahip bir Galatasaray futbol takımı olacak karşımızda. Muhtemelen Şampiyonlar Ligi'nde de yer alacağız.

Artık maçlarda yenik duruma düştüğümüzde "nasıl olsa atarız bir tane" diyebiliyoruz. Bunu geçen sene kesinlikle diyemiyorduk. Eğer yerine Hasan Şaş ve Ümit Davala gibi isimlerden birini hazırlıyorsa, tam kafamdan geçtiği gibi bir dönem geçirmiş olacağız. Ki bana göre de en ideali budur.

Galatasaray'ın yakaladığı en temel doğru takım savunması ve mücadele gücü oldu. Devamında da 4-4-2 formasyonuna geçişle beraber yakalanan galibiyet serisi, iyi futbol, gollü galibiyetler derken yaşanan düşüş evresi ama yıkılmayan bir Galatasaray var. Bu inişli grafiğin asıl nedeni eksikler midir sana göre ve Eboue'nin dönüşü tüm sorunlara çare olur mu ya da eksikler çok daha mı başka?

Tansu Gürsel: Ben aslında Galatasaray'ın düşüş yaşadığını pek düşünmüyorum. Evet, seri galibiyetlerin ardından birkaç maçta puan kaybı oldu ancak bu normal işleyen bir sürecin parçasıydı bana göre. Kolay değil, üst üste 8-9 tane maç kazandı bu takım. Böyle bir seri, 96-2000 arasındaki altın dönemde bile yakalanamıyordu. Mutlaka bazı maçlarda tökezlenecekti ve bu gerçekleşti.

Önemli olan, buradan tekrar kalkabilmekti. İyi oynamaktan öte kazanmaktı. Şimdilik bu da gerçekleşmiş görünüyor. Kayıpları eksiklere bağlayabiliriz tabii ki. Eboue'yi aradı takım. Ancak sezonun ikinci yarıları her zaman ilk yarılardan daha zor geçer. Bunu da göz önüne almak lazım. İklim koşullarını da mutlaka hesaba dahil etmeliyiz. Son dönemde yaşadığımız zorlu koşullar, Galatasaray gibi top oynamak isteyen takımları bozar. Nitekim bozdu da... Ancak tabii ki hiçbir şey toz pembe değil. Takımda mutlaka eksikler var. Hakan Balta'da bir düşüş var. Sağ kanatta Emre Çolak ve Engin Baytar gibi oyuncularla idare etmeye çalışıyoruz. Forvette Sercan halen daha yapması gereken katkıyı yapamadı. Böyle birçok şey sayabiliriz.

Kazım'ın gidişiyle ilgili ne düşünüyorsun? Beklenmedik bir durumdu aslında, bir anda gidiyor dendi ve gitti. O bölgeye bir futbolcu daha bakıyorken bir anda eldekini de kaybettik. Aslında genel de bir Colin Kazım profili çizmeni istiyorum, çünkü ona sıcak bakanlar kadar çok soğuk bakanlar da var.

Tansu Gürsel: Açıkçası Kazım'ı Fenerbahçe'deyken pek de sevmezdim. Galatasaray'a transfer olduğunda da çoğunluk gibi temkinliydim. Kafamda çokça soru işareti vardı ancak önyargılı olmamaya çalıştım. Neticede Kazım yetenekli oyuncuydu ve belli bir motivasyonla faydalı olabilirdi. Blogda da benzer bir görüş paylaşmıştım hatta. Nitekim Kazım bu şekilde düşünenleri haklı çıkardı. İyi niyetle çalıştı ve düzelmek istediğini somut olarak gösterdi. Bu sezon takımda en çok eleştirilenlerden birisiydi ancak ben yine de tutuyordum Kazım'ı. Ne var ki takım içinde bir huzursuzluktan bahsediliyor kendisiyle ilgili.

Böyle bir şey varsa Kazım'dan verim alamazsınız. Son maçlarda bu durumu az çok gözlemleyebiliyorduk. Kafası biraz başka yerlerde gibiydi. Motivasyonunu kaybetmiş bir Kazım, gazı kaçmış bir kola gibi olacağı için, doğru karar onu göndermekti ve gönderildi. Keşke hırsı ve isteği diri tutulabilseydi. Galatasaray bana göre Kazım'dan daha uzun bir süre yararlanabilirdi ancak araya böyle bir soğukluk girdikten sonra işlerin düzeleceğini sanmıyorum. Tahminime göre Kazım'ın geri dönüşü olmaz. Ya Olympiakos alır ya da başka bir kulübe satılır gibi bir intiba var bende.

Shaqiri ile beklentilerin üst seviyeye çekildiği bir ara transfer döneminde Yiğit Gökoğlan ve Necati Ateş'le birlikte bu dönemi bitirdik. Bu transferlerle ilgili neler söylemek istersin?

Tansu Gürsel: Transfer konusunda Galatasaray'ın bir sıkıntı yaşadığı kesin. Sezon başında gerek Fatih Terim, gerekse de Ünal Aysal devre arası transfer döneminde alınmak üzere bir golcü futbolcuyu işaret etmişlerdi. Hatta Aysal, yakışıklı, beyaz tenli diye ayrıntı bile vermişti :) Ancak ikisinin de kastettikleri ismin Necati Ateş olduğunu sanmıyorum. Necati belli ki cepte olan bir isimdi ve son çarelerden birisiydi. Ve belki de hatta golcü alınsa bile transfer edilecekti. Buradan Necati'ye karşı olduğum anlamı çıkmasın. Ben, onun geri dönüşünü destekleyen grubun içindeyim. Türkiye liginde Necati Ateş gibi oyuncular size çok kez nefes aldırır.

Nitekim Necati de etkisini gelir gelmez gösterdi. Geride kalan iki maç itibariyle ben kendisini başarılı buldum. Yiğit konusu ise biraz daha muğlak. Yiğit Gökoğlan, çok yetenekli ancak bir o kadar da tecrübesiz ve istikrarsız bir oyuncu. Manisa'da oynadığı dönemde gece hayatıyla ilgili bazı sorunlar yaşamıştı. İstanbul'da da bu konuda başı ağrıyacaktır ancak Fatih Terim bu konuda yeterince tecrübeli. Yiğit'ten nasıl faydalanacağını muhakkak hesap etmiştir. Ben onun da kafasını futbola verebilirse Galatasaray'a yararlı olacağını düşünüyorum. Çok yönlü bir oyuncu ve yerli oyuncu rotasyonuna değer katabilecek bir isim. Bu iki transferi genel olarak yorumlayacak olursak, yönetimin aklındaki ilk isimler olmadığını net olarak söyleyebiliriz. Ancak ilk yarıdaki Galatasaray'da maç sıkıştığında kenardan bir tek Sercan Yıldırım hamlesi yapılabiliyorken, şimdi bu seçenekleri artması muhakkak ki iyi oldu.

Milan Baros sorunsalı da doğdu aslında. Necati Ateş'in dönmesiyle birlikte artık yeri garanti olmayan bir nitelikte. Ama oynadığı zamanda iş yapan, ondan daha iyisini de bulamayacağımızı düşündüğüm bir futbolcu. İstikrarlı bir golcü çünkü, bu kimliği kazandı ama sakatlıklar ve bir de bunun üstüne eklediği gereksiz kartlarla beraber ayrılık süreçleri büyüyor. Bir kesim artık Baros devri bitti derken, mesela ben Baros'un iki gol atması durumunda yine kral ilan edileceğini düşünüyorum. Sen neler söylemek istersin?

Tansu Gürsel: Bir şey nasıl başlarsa öyle gider. Ben bundan sonra Baros'un senede 30 maç oynayıp 25 gol atacak bir duruma geleceğini sanmıyorum. Ama 10 maç oynayıp 2 golde kalacak adam da değil Baros. Kesinlikle sağlam haliyle ligin en kaliteli santrforu diyebiliriz. Ancak ne var ki, sakatlık ve kart problemi onu çok kısıtlıyor. Ona göre plan yapan Galatasaray'ı da kısıtlıyor. Ben her ne kadar çok sevsem de Baros tecrübesinde bir adamın son gördüğü kırmızı kartı kabullenemem. Pozisyon gereği bir kart görse anlarım ancak burada Baros kendisini attırmak için neredeyse özel bir çaba sarfetti. Bu sebepten dolayı silinmeli de diyemiyorum çünkü senin de dediğin gibi iki gol atar, tekrar kral olur.

Burası Türkiye. Üç maç boş geçmesi halinde kuyruğuna teneke de bağlanabilir. Arada ince bir çizgi var. Kimse ne oynadığına bakmaz. Attığı ya da atamadığı gollere bakar. Peki Baros başarısız mıydı bu sezon? Bence kesinlikle başarılıydı. 17 lig maçı oynadı ve bunlarda 7 gol atıp 9 golün de pasını verdi. Çok çok yeterli bir katkı bana kalırsa. Necati gelmemiş olsaydı Baros'un eksikliğini daha da derin hissedebilirdik. Tahminime göre cezası bitince oynayıp oynamayacağı biraz da Necati'ye bağlı. Necati verimli olduğu sürece sahada olacak gibi görünüyor. Onun olmadığı yerde de Baros devreye girecek. Fatih Hoca özellikle play-off maçlarında Baros'tan faydalanacaktır. Faydalanmalıdır da aynı zamanda.

Lig için neler söylemek istersin? Şampiyonluk yarışını nasıl görüyorsun, hangi takımlar beklentini aştı, hangi takımlar hayal kırıklığı, küme düşme potası, play-off mücadelesi derken senden şöyle genel bir analiz istesem.

Tansu Gürsel: Lig uzun süredir görmediğimiz bir puan sıralamasına şahit oluyoruz bu sezon. İlk dört sırayı dört büyükler paylaşıyor. Play-off maçlarında muhtemelen bu dört takımı izleyeceğiz. Aslında play-off sisteminin getiriliş amacını da düşündüğümüzde ilk dört sırada dört büyüklerin olması pek şaşırtıcı değil. Lige genel bir bakış attığımızda özellikle Gençlerbirliği ve Sivasspor'un beklentimi aştıklarını söyleyebilirim. Tabii yalnız benim değil, pek çok kişi onların düşme hattına yakın yerlerde konumlanmasını bekliyordu ancak durum hiç de öyle olmadı. Özellikle Gençlerbirliği, transferde fazla para harcamadan, kadrosuna çok ciddi takviyeler yapmadan çok önemli yerlere geldi. Bunda Fuat Çapa'nın da payını teslim etmek lazım.

Normalde futbola bakışını ve iletişim konusunda gösterdiği çabayı takdir ettiğim bir hocadır ancak Türkiye gibi bir ülkede başarılı olabileceğini sanmıyordum. Hatta sezon başında şöyle bir tezim vardı. "Fuat Çapa gibi bir hoca Türkiye'de başarılı olamaz ancak ülkedeki tüm hocalar Fuat Çapa gibi olsa Türkiye çok daha başarılı olur" diyordum. Fuat Hoca beni yanılttı. Beklentimi aşanlar olduğu kadar altında kalanlar da var. Gaziantepspor, Samsunspor, Kayserispor ve Karabükspor'un daha iyi sonuçlar almasını beklerdim. Yine de çok şey değişir. Henüz vakit var. Bu sezon, puan sıralamasındaki değişimler açısından daha çok su kaldırır. Çünkü aralardaki puan makasları çok dar.

Oğuzhan Özyakup'un da Türkiye'yi tercih ettiğini görüyoruz. Bu açıdan zirve dönemdeyiz aslında, yurt dışındaki yetenekli gençlerin Türkiye'yi tercih ettiğini görmek güzel. Hiddink hiçbirşey yapmadıysa bile bunu başardı diyebilirim ve o yoldan şimdi de Abdullah Avcı devam ediyor. Bu yeni düzeninde nasıl bir Milli Takım beklentin var? Hiddink'le neler yanlış gitti, Abdullah Avcı ile de neler doğruya yönelebilir?

Tansu Gürsel: Hiddink konusunda ülke ikiye bölünmüş durumda aslında. Kimi hiç başarılı bulmazken kimi de suçlu olarak yine bizi seçiyor. Hiddink'in profesyonellik seviyesine çıkamadığımızı savunuyorlar. İki görüşün de haklı olduğu yanlar var. Ben, sorumluluğun daha çok Hiddink'te olduğunu düşünen taraftayım. Buraya daha fazla vakit ayırmalıydı. Maçlardan birkaç gün önce Türkiye'ye gelip, Oğuz Çetin'in seçtiği oyuncularla bu işin yürümeyeceği belliydi. Sonlara doğru ipleri eline almaya başlamıştı ki, süresi yetmedi. İş işten geçmişti. Ancak senin de dediğin gibi gurbetçi oyuncuların milli takımı tercih etmelerinde Hiddink'in büyük payı oldu.

Aslında bu bile büyük bir hizmettir bizim için. Abdullah Avcı da bu yetenekli oyuncuları tespit edip işleyebilecek bir teknik direktör. Ve tabii TFF için çalışan bir de Tolunay Kafkas var. Onun da elinde iyi bir genç/gurbetçi oyuncu portföyü olduğunu biliyoruz. Umutlu olmak için bir engel yok. Şimdi önemli olan, Oğuzhan Özyakup gibi elit takımlarda oynayan, geleceği parlak gurbetçilerin sayısını çoğaltıp onların milli takıma entegrasyonunu kısa yoldan sağlamak. Bu entegrasyon da ancak onların Türkiye'ye ve Türk insanına olan entegrasyonlarını sağlamakla mümkün olabilir. Gurbetçi futbolculara bizden biri olduklarını hissettirebilirsek, onları hiç de alışık olmadıkları abicilik hiyerarişisiyle karşı karşıya bırakmazsak bu projeden bir sonuç alabiliriz.

Neticede bugün, dünyanın en iyi birkaç takımından biri kabul edilen Real Madrid'in yatırım yaptığı ve ilerleyen dönemde faydalanmayı düşündüğü Nuri Şahin bile bu milli takıma henüz tam anlamıyla adapte olabilmiş değil. Bunu da aslında kendisi bir röportajında açıklamıştı. Nuri o röportajda idman sırasında ayağına yanlışlıkla bastığı dönemin kaptanı Hakan Şükür'den defalarca özür dilemek zorunda kaldığını anlatmıştı. Ki bu durum aslında her şeyin açıklamasını içeriyor.

Sosyal medya son dönemin bir numaralı olayı aslında, özellikle de twitter. Ben mesela twitter'a az yazıyorum diye övünüyorum ama büyük bir tiryakilik bende de var çünkü her an girip okuma isteği duyuyorum. Sen nasıl bakıyorsun bu olaya ve twitter'ın senin ve bloglar üzerindeki önemi nedir sana göre?

Tansu Gürsel: Sosyal medya hepimiz için çok önemli artık. Twitter da bunun bir parçası. Müthiş bir iletişim enstrümanı olarak görüyorum Twitter'ı. Ben biraz geç tanıştım ancak çok faydasını gördüm. Olabildiğince verimli kullanmaya çalışıyorum. Blogu açma amaçlarım arasında kitlelere ulaşmakla ilgili bir şeyler söylemiştim. Twitter, bu konuda bize çok yardımcı oluyor. Birçok şeyi ilk ağızdan öğrenebiliyorsunuz ayrıca. Ancak dikkatli kullanmak, kelimeleri doğru seçmek lazım. Çünkü inanılmaz bir linç kültürü de oluştu. İnsanımız da ne yazık ki biraz kolay galeyana gelebildiği için zaman zaman Twitter üzerinde istenmeyen şeylere şahit olabiliyoruz. Bir de blog tutma olayını olumsuz etkiliyor tabii. Twitter'dan önceki blog tutma tarzımla sonraki tarzım arasında fark olduğunu düşünüyorum. Şimdi daha kısa anlatabileceğim şeyleri tembellik edip sadece Twitter'a yazıyorum. Öyle olunca da tabii daha kısa sürede kaybolup gidiyor yazılar.

Futbol Sandığı blogunun sana neler kattığını sorsam neler söylersin ve genel olarak bloglar üzerindeki düşüncelerin neler? Hangi blogları takip ediyorsun?

Tansu Gürsel: Futbol Sandığı'nın hayatımda yol açtığı en büyük değişiklik, hiç şüphesiz ki insanlara daha kolay ulaşmak oldu. Gerek blog, gerekse de blog sayesinde yaptığım ekstra bazı şeyler aracılığıyla, düşüncelerimi daha çok insana aktarabiliyorum. Bu benim için çok kıymetli. Takip ettiğim bloglara gelince, gerçekten emek harcanmış hemen hemen tüm blogları takip etmeye çalışıyorum. Sportif Cümleler, bunların içinde önemli bir yere sahip. Ayrıca Alman futbolu için Borges, Fransız futbolu için Turkusev, İspanya için Prorroga gibi blogların yanı sıra, Divane Aşık Gibi, Sihirli Krampon, LucarelliBreitner ve şimdi ismi aklıma gelmeyen birçok blog sayfasını takip etmeye çalışıyorum.

Son olarak söylemek istediklerin neler ve Sportif Cümleler'le de ilgili düşüncelerini merak ediyoruz tabii.

Tansu Gürsel: Sportif Cümleler, benim çok değer verdiğim bir blog. Tabii ki bu düşünceleri seninle röportaj yaptığım için söylemiyorum. Gerçekten özenle vakit harcanmış, sürekli güncel tutulmaya çalışılan, kırmadan dökmeden derdini anlatmanın peşinde bir blog. Gerek tasarım, gerekse de içerik olsun, farkını belli ediyor. Bu vesileyle senin de eline sağlık demek lazım. Bana bu şekilde yer ayırdığın için de ayrıca teşekkür ederim...

Melo'nun Transferi

2012-02-13T14:47:00.007+02:00

Melo'nun böylesine bir çıkış yakalayacağını kimse tahmin etmiyordu aslında. Başta da Juventus. Büyük beklentilerle transfer ettikleri, uğruna büyük imkanlar harcadıkları ama o beklentilerin çok aşağısında verim almışlardı ve devamında da gözden çıkarmaları zor olmadı. Piyasa değeri bir anda yarı yarıya düştü aslında. Ama adı var işte, Felipe Melo ismi hala iş yapıyor. Bir de bunun üstüne bu sezon yakaladığı çıkış eklenince yeniden eski günlere doğru adımlar atmaya başladı.

Hareketleri, tavırları derken taraftarla bütünleşti ve asıl mesele de buradan kaynaklanıyor. Aldığı inanılmaz bir yıllık ücret var mesela, bunu hiç konuşmadık ya da opsiyon maddesini şu günler gelene kadar aklımıza dahi getirmedik. O taraftarla bütünleşti, çok iyi bir performans gösterdi, bir bakıma takımın saha içerisindeki ruhlarından biri de o oldu derken opsiyonu konuşmanın vakti geldi. Sezon sonunda ayrılacak, opsiyonunu almak anlamında da hala bir hamle yapılmadı ve 13 milyon avro'luk dev bir rakam karşımızda.

Kafaları aslında sezon sonunda serbest kalacak bazı yabancı futbolcular karıştırıyor. Flamini gibi mesela, o konuda iddialar var. Melo'nun opsiyonunu karşılamak gerçekten büyük maliyet ve Juventus'un da indirime gitmeye niyeti yok. Çünkü Melo'nun bu çıkışı sonrasında tekrar o eski piyasalı günlere doğru adımlar attığını görüyoruz, her türlü bu paralara Melo için alıcı bulurlar. Ben Melo'nun opsiyonunu her şartta alırdım ve üstüne Flamini gibi bonservisi olmayan bir yabancı futbolcunun işini de şimdiden bitirirdim hatta. Ama bu mali dengeler kafa karıştırıcı ve en iyisini yine Fatih Terim biliyor.

Şu var ama, her geçen gün Melo'yu konuşmaktan öte onun transferini konuşacağız...

26 Haftanın Anatomisi

2012-02-12T22:37:00.017+02:00

Liderle ikinci arasında altı puanlık bir fark oluştu, bu sezon böylesine bir puan farkı ilk sanırım. Gerçi play-off'ları düşünerek bu puan farkları ne kadar önemlidir tartışılır. Şöyle bir durum var aslında, yakalanan uzun galibiyet serilerini zirve takımlarında göremiyoruz. Galatasaray'ın vardı 9 maçlık bir serisi ama bu bitti, akabinde de seri puan kayıpları yaşadı. Bu süre zarfında Fenerbahçe ve Beşiktaş'ın da kayıpları lideri değiştirmedi ama şu anki görüntü iki maç üst üste kazananın bile önemli avantajlar yakaladığıdır. Trabzonspor'a da yaradı bu geçen haftalar tabii, son 10 maçta 8 galibiyet gibisinden bir serileri var sanırım ve Galatasaray'la puan farkı 12 olsa bile, ligin ikinci yarısıyla beraber önemli bir çıkış gösterdiler. Bana göre şampiyonluk play-off hattını bu dört büyük takım oluşturacaktır.

5-6-7-8 mevzusu da var tabii. Avrupa Ligi bileti için uğraş var. Gençlerbirliği 43, Sivasspor ise 42 puanda. Şunu söylemek lazım. Trabzonspor veya Beşiktaş'ı yakalama ihtimalleri olmasına karşın bunu olmayacağını düşünüyorum, çünkü bir noktadan sonra istikrarsız sonuçlar mutlaka geliyor ve bu tip takımlar adına daha büyük bir handikap yaratıyor bu. Gerçi eğer bir takım aşağıya çekilecekse şu anki görüntüyle bu Trabzonspor değil Beşiktaş olur diyorum ve bunu da Sivasspor başarabilir. O görüntüye yaklaştıkları çok oluyor, iyi bir takım durumundalar. Gençlerbirliği ise olmadık puan kayıplarıyla karşılaşabiliyor, bu hafta olduğu gibi. Onların da yeri garanti gibi ama Sivasspor'un daha yukarısı için çabası büyük.

7. ve 8. sıralar ise hala ortada. Eskişehirspor ve İBB'nin şu anda gösterdikleri istikrarsız onları bu potanın aşağısına çekebilir. Düşüş evresindeler ve beklentilerin uzağına doğru taşınıyorlar. Onlar adına aksi gibi de Orduspor'un Cuper'le beraber yeniden yükselişi var, aynı şekilde Bursaspor'un da kazanmaya başladığını görüyoruz. Bursaspor'la puanı aynı Kayserispor ve Mersin İdman Yurdu'nun ama onların grafiği inanılmaz istikrarsız ve bu istikrarsızlık onları ne yukarı ne de aşağıya çeker, play-off boşluğu dediğim erken sezonu bitirecek takımlar arasında yer alırlar. Antalyaspor'u da bu listeye dahil edebiliriz tabii. Düşüncem ise şu, Orduspor mutlaka play-off potasının içerisinde yer alacaktır ama Eskişehirspor mu yoksa İBB mi ocak dışında kalır bilemem.

14. sıradan itibaren küme düşme potası başlıyor. Ankaragücü'nü liste dışına taşıyoruz tabii ve bunun dışında kalan takımların küme düşme ihtimalleri var. Karabükspor ve Samsunspor'un yakaladığı çıkıştan bahsediyoruz ama daha önemlisi Karabükspor. Bu haftadan itibaren kendi göbeklerini kendileri kesebilirler, bu konuma eriştiler, bu önemli nokta. Samsunspor'un da toparlanma dönemine girdiğini görüyoruz ama en az şans onlarda. 15. Karabükspor ile puan farkı beş. Manisaspor ve Gaziantepspor için şunu diyorum, son yaptıkları teknik adam değişiklikleri kendi bacaklarına sıkmaları anlamına geliyordu. Gaziantepspor'un hele bu kadroyla küme düşmesi gerçekten ilahi komedya kapsamına girer ama yine de bir şekilde bu cendereden çıkar diyorum. Burada aşağı çekilecek takım Manisaspor gibi duruyor. Bu dört takımın küme düşme mücadelesi gerçekten ilginç olacak.

Bazen Kazanmak İçin Çıkıp Sahaya Kazanmanız Gerekir

2012-02-12T18:00:00.007+02:00

Bazen kazanmak için çıkıp sahaya o maçı kazanmanız gerekir, Samsunspor da bunu yaptı. İyi futbol beklentisinin minumum düzeyde olduğu haftalar yaşanıyor. Kimse bu günlerde ''vay be ne top oynadılar, futbol inanılmaz keyif verdi'' gibi cümleler kurmaz, aksine 90 dakikanın sonunda gelen üç puana sevinir. Bir de buna üst tarafta bulunan takımların puan kayıpları eklendiğinde o üç puanın getirisi aslında çok daha fazlasıdır. Samsunspor, Eskişehirspor maçının sonunda bunu yaşıyor işte, iyi futboldan öte alınan üç puanın ve rakiplerin puan kaybının faydalarını. Beraberliğin dahi şansını yüzde 90 aşağıya çekecek bir maçta alınan üç puanın can olduğunu söyleyelim.

Formasyonlar üzerinden başlayalım. Karabükspor karşısında başarısız bir 4-3-3 formasyonu izledik. Bu yüzden de Eskişehirspor karşısına 4-4-2 formasyonuyla çıkıldı ama maç içerisinde bu yeniden 4-3-3'e döndü. 4-3-3 oynuyorsanız sizi ayakta tutacak temel iki etkenler, beklerinizin hücum performansı, orta sahanızdaki yaratıcılık ve hücum kanatlarının yaratacağı kreatif etkidir. Ekigho bu anlamda maçın adamı, Uğur Boral'ı da 2. sıraya yazarım. Sol tarafta müthiş bir uyum gösterdiler ve bu uyum sonucunda geldi iki gol. Diğeri de Adem Alkaşi'nin kestiği güzel orta ve Ekigho'nun kafa vuruşu. Bu Samsunspor adına beklenmedik tarzda bir goldü, eklemek lazım.

4-3-3'e dönüşün sebebi biraz da Eskişehirspor'un oyuna iyi başlaması oldu. Orta sahada kurdukları hakimiyet onları ileri taşıdı ama pozisyona girmekte sıkıntı yaşadılar. Samsunspor'un 4-3-3'e dönmesi ve Murat Yıldırım'ı ortaya çekip orta sahayı üçlemesi derken orta sahadaki o üstünlük Eskişehirspor adına ortadan kalktı ama Samsunspor'un yaratıcılık sorunları devam ediyor. Ama bu formasyon oyuna hız ve tempo katar. Ekigho sol tarafa yaklaştığında daha rahat etti ve sol taraftan ceza sahasına iki kere kat etti, ikincisinde de golü yarattı. Aynı etki mesela sağ tarafta oluşmadı, Serdar Özkan iki maçtır 11'de başlıyor ama sıfır etki. Oysa son 30'da oyuna girdiği maçlarda yarattığı farkı görüyorduk.

Samsunspor'un gol atma sorunu var ama golü bulduktan sonra 2.'yi bulma sorunu yok gibi. Fenerbahçe karşısında olduğu gibi bugün de öyle oldu, maç 2'ye gelince iş bitti aslında. Tempoyu sağlamak Samsunspor adına bir artı oldu, Eskişehirspor'un gardı ikinci yarının başında düştü aslında. Gekas'ın reyisliğine yakışmayacak şekilde yediği saçma kırmızı kartın yaratacağı handikap büyük olacak derken maçın bir anda 3 olması da Samsunspor adına korkulu anları beraberinde getirmedi, bu da önemli bir nokta. Diğer farkettiğim durum da aslında, Kemal Tokak'ın savunma rotasyonundan çıkmasının getirdiği güzellik. Daha az pozisyon veren ve basit hatalardan kaçan bir Samsunspor vardı.

3-0'dan sonra Ekigho'yu oyundan çıkarıp Bance'i kullanmakta güzel tercih aslında. Oyunu ileride tutup soğutmak istedi Samsunspor, kısmen de başarılı oldu. Batuhan'ın oyuna girmesi, Eskişehirspor'un aldığı riskler derken son 15 dakika Eskişehirspor'un hakimiyetinde geçti ama skor avantajının getirdiği güzellikler neticesinde rahat bir maç izledi Samsunspor. Şimdi haftaya Ankaragücü maçı var ve önceden konuşmak çok boş biliyorum ama o maçtan alınacak bir üç puanın da yaratacağı havayı gelecek hafta konuşacağız.

Skibbe Kovuldu

2012-02-12T13:36:00.006+02:00

Skibbe'yi iyi tanır ve çok severiz. Galatasaray günleri tartışılır ama başarılı bir grafiği vardı, asıl mesele adının çok büyük olmamasından kaynaklı ona gösterilmeyen sabır ve daha önemlisi ona duyulan güven sorunsalıydı. Neticesinde de en kritik noktada onu kesip zor olmadı. Sonrasında ise Bundesliga günleri başladı, ilk senesi çok başarılı ikinci senesi ise sallantılı Frankfurt macerası var derken oradan da gönderildi ve tabloya baktığımızda başarısız bir tablo vardı. Skibbe iyi bir teknik adam. Doğru yerde doğru işleri yapabilir, nitekim Eskişehirspor performansı böyleydi.

Bülent Uygun'la sezonu kurgulamış bir Eskişehirspor vardı ve o kurgunun üzerine geldi Skibbe. Dede haricinde kendisinin yaptığı pek bir transfer de yoktu aslında ama o kadroyu önemli noktaya getirdi, ligin ilk yarısında harika bir Eskişehirspor izledik. Doğruları konuşmak gerekirse, kendisinin de dediği gibi bu istikrarı ne kadar koruyacaktı tartışılır ama en azından şu noktada çok daha saygı duyulan bir Skibbe profili izleyebilirdik. Parasal durumlar, yardımcı teknik direktörlerinin kovulması falan bir yana, Skibbe'nin ayrılığı bir kaçıştı bana göre.

Aynı tabloyla Galatasaray'da da karşılaştı çünkü ama bu duruşu göstermemişti. Eskişehirspor'da ise gösterdi çünkü Hertha Berlin'i o şartlarda daha iyi bir takım olarak gördü. Para var, imkan var ve en önemlisi yeniden Bundesliga diyerek ayrıldı ama 5 maçta da galibiyet göremeyince kendisiyle yollar ayrılmış oldu ve şu an boşta. Oysa şu günler Eskişehirspor'un gidişatından kaynaklı Skibbe destanları yazmaya devam ediyor olabilirdik, o saygıyı taşıyacaktı. İlk etapta sallantılı bir durumu olmuştu ama şu günler Ersun Yanal'ın da toparlanmaya başladığı ortada, Eskişehirspor yeniden ayağa kalktı ama Skibbe'nin durumu gerçekten çok komik oldu.

Skibbe'nin kariyerine atılan bir çizgi daha tabii bu...

Culio, Stancu ve Pino / İkinci Şanslar

2012-02-12T12:00:00.004+02:00

Sezon başında da dediğimiz gibi, Culio'yu göndermek çok büyük bir hata oldu. Orta sahayı, sol kanatı ya da 4-2-3-1 gibisinden bir formasyonda 10 numarayı yedeklemek adına muhteşem bir futbolcu olabilirdi. Kalitesini zaten oynadığı yarım sezondan iyi biliyoruz, gitmesine de bu yüzden şaşırmıştık aslında. Hazırlık maçlarından gördüğüm, Fatih Terim'in Culio'yu sadece sol kanatta denemesiydi. Sürekli de diyor, ''Arda Turan'ın gideceğini bilsem Culio'yu yollamazdım diye'' ve bu açıklamasından da zaten Culio'yu hala sol kanat olarak gördüğü kesin. Oysa Culio'nun Selçuk İnan veya Melo'nun da arkasında harika bir isim olacağını düşünüyorum.

Genç futbolcu olursun, oynaman lazımdır ve gönderilirsin. Stancu'da bunu yaptılar mesela. Fatih Terim onu kazanmak adına son ana kadar uğraştı ama oynaması adına kiralık olarak gönderdi ve bu yüzden de opsiyon maddesini koymadılar. Culio ise direk gözden çıkarıldı, bu kesin. Orduspor eğer kiralamak yerine satın almak isteseydi sezon başında bunu başarırdı ama kiralayıp, opsiyon olayına girdiler. Culio'nun artısı ise şu oldu, Orduspor'da gösterdiği performansla Fatih Terim'in gözüne girmeyi başardı. Şimdi de Terim, Culio'nun dönmesini istiyor, ''Culio bu takımda olmalıdır, olacaktır da'' diyerek çok da iddialı bir açıklama yapıyor aslında. Bir nevi kendi hatasını dile getiriyor diyebiliriz.

Opsiyon maddesi var Culio'nun, bu yüzden de onun kararı önemli. Kalmak isterse yapabilecek birşey yok, Orduspor'da da mutlaka mutludur ama Galatasaray kapıları onun adına açılırsa da buna hayır diyeceğini sanmıyorum, dönmek isteyecektir o da. Bir sezon da değil aslında, birkaç maçta kendini yeniden gösterdi ve kapıları açtı. Şunu da eklemek istiyorum ama, Orduspor'un Culio'dan doğan beklentileri yanlış bence. Geçen bunu tartışmasını da yapmıştık hatta, Cernat veya Grosicki etkisi bekleniyor mesela. Oysa Culio pek istatistiğe oynamaz. Sol kanatta da oynar, 10 numara da oynar ama onun asıl mevkisi Selçuk İnan vari orta sahanın ortasıdır. Temposu çok yüksek bir futbolcu olmadığından kanatta oynadığında Grosicki gibisinden onu kıyaslamak güç, aynı şekilde tipik bir 10 numara olmadığından Cernat'la kıyaslamak. Yine de Orduspor günleri güzel geçiyor Culio adına.

Mesela Stancu için aynı şeyi söyleyemem. Oynama istikrarını kazandı, sürekli forma şansı buluyor, ilginç gollere de imza atıyor ama inilşi çıkışlı grafiğin içerisine girdiği çok oldu. Galatasaray'a forvet olarak transfer edilmesine rağmen, sürekli sağ ve sol açık gibisinden forma şansı buldu ve bu da onu yukarıya taşıyamadı. Arda Turan'ın gidişinde Fatih Terim'in de Stancu üzerinde sol açık denemesi oldu ama başarılı olamadı yani. Bir de 5 milyon avro'luk bir bonservis bedeli vardı derken bu beklentinin altında Galatasaray'da ezildi. Orduspor'da ise yeniden göze girdi ama en azından benim beklentimin düzeyinde henüz değil ama Orduspor'un yeni hücum hamleleri derken ve çift forvete dönüşünde de Stancu'nun yükseldiğini görüyoruz. O da gelecek adına önemli bir adım olabilir. Fatih Terim onun üzerine Culio'dan daha fazla eğiliyor mesela.

Son olarak Pino, ona da bir ışık doğdu çünkü. Hem kiralık kontratının geç feshedilmesi hem de sakatlığı sebebiyle bu sezonu bitirdi ama yeni sezon onun adına bir ışık olabilir. Fatih Terim onu sezon başında çok denediğini söylemesine rağmen ben bunu pek görememiştim aslında. İdmanları bilemeyiz tabii ama ilk kamp döneminin sonunda kadro dışı kalmıştı ve sadece bir hazırlık maçında oynadığını hatırlıyorum. Yine hocanın söylemlerinden yola çıkarsak, hızlı kanat oyuncularının pek fazla bulunmadığını söylüyor ve bu tarz futbocuların da kendisinin hasreti olduğunu söylüyor. Genç bir futbolcu Pino, potansiyel de vaad ediyor. Hem kanat hem de forvet anlamında hem de. Geçen de yazmıştım, doğru bir forvet alternatifiydi Pino. İyi veya kötü tek başına bir önceki sezon taşımaya çalıştı bu takımı. Şans şimdi yine doğdu ona, sezon başında bu şansı bakalım kullanabilecek mi?

Aslında şans derken, çok fazla futbolcuya doğmaya başladı bu şanslar, tam da gözden çıkarıldılar derken. Serkan Kurtuluş mesela, Mehmet Batdal ya da. Bu şansı haketmeseler de buluyorlar yani bir şekilde, hala ihtimal var onlar adına {en azından kendileri böyle düşünmeli}. Şimdi de Culio, Pino ve Stancu. Transferden önce eldeki isimleri kazanım yine ilk sırada olacak gibi...

Galatasaray 1-0 Kayserispor, Orta Saha Toparlandığı Vakit

2012-02-11T20:54:00.013+02:00

Hakan Balta'nın ardından Çağlar Birinci'nin de sakatlığının ardından sol bek hesaplarıyla zamanı geçirdik. Fatih Terim'in bu tip durumlarda sürprizleri vardır, risk almayı sever. Tutmadığı da çok olmuştur ama bunu denemekten çekinmez. Riera da bu tip bir sürprizdi ve daha uzun vadeli ne olur bilmem ama en azından bu maçlık tuttuğunu gördük ve Kayserispor maçı da önemli bir sınav aslında. Amrabat ve Troisi gibi kreatif kanat oyuncuları karşısında o savunma performansı göstermek çok önemli. Riera bu sınavı geçti, Troisi karşısında etkiliydi, ayakta durmayı başardı.

Asıl sıkıntı sağ bek konusunda. Sabri Sarıoğlu'nun oynadığı her maçın ardından üzerine biraz daha koymasını beklerken, her geçen maç sonunda daha aşağıya düştüğünü görüyoruz. Riera'dan açıkça çok korkmuyordum, bu kadarını da beklemiyordum ama Kazım'ın sağ bek oynadığını düşünerek Riera da sol bekte sırıtmaz diyordum ve sırıtmadı da. Amrabat ise özellikle ilk yarıda müthiş bir hakimiyet kurdu Sabri Sarıoğlu üzerinde ve Kayserispor'un sol kanattan geldiği anlarda çok etkili olduğunu gördük. Amrabat'a ayak uydurabilen hücumcu sayısı azdı onlar adına ve bu durum da gol kokusunu getirsede o golü getirmedi. Durum da bu olunca her geçen dakika Amrabat'ın da etkinliği azaldı ve Kayserispor'un ikinci yarının son 10 dakikasına kadar durulduğunu gördük.

Tabii bunda Galatasaray'ın hücum performansı da önemli. Galatasaray adına maçın kiliti buydu zaten. Savunma zaafları ortada, Kayserispor'un az çok neler yapabileceğini, nasıl etkili olacağını biliyorduk. Kayserispor kırılgan bir takım, etkili hücum silahları var ama aynı durumu savunma için söylemek güç ve bu sezonki istikrarsız yapılarının nedeni bu. 1-0'dan sonra 2'yi de bulabilseydi Galatasaray bu skor daha da büyüyebilirdi ama maçın 1-0'da kalması Galatasaray'a rahat bir nefes aldırmadı ve o son 10 dakikadaki baskıyı da beraberinde getirdi.

Artı nokta şu aslında. Selçuk İnan ve Melo'nun geçen maçlara göre daha ayakta kaldığını gördük. Selçuk İnan sorumluluk almaktan kaçmadı, Melo'nun da agresif yapısı hem hücumda hem de savunmada oldukça faydalıydı. Aynı zamanda bek sorunsalından kaynaklı Engin Baytar ve Emre Çolak'ın da savunma konusunda biraz daha aktif olması Galatasaray'ı ikinci yarıda ayakta tutan unsur oldu. İlk yarıda da kaçan pozisyonlar var, pozisyona girme konusunda her iki takım da sıkıntı çekmedi ama Galatasaray'ın ikinci yarıdaki hücum presi, mücadelesi Kayserispor'u kendi yarı sahasına kitledi ve aktif olan taraf Galatasaray oldu. Böyle anlarda skor avantajını ele geçirmeniz gerekiyor ama, devamında oluşacak sıkıntıyı son 10 dakika izledik.

Elmander gerçekten çok önemli bir futbolcu. Bana sorarsanız maçın adamı o oldu. Hücumda topu tutması, mücadeleyi başlatan futbolcu olması çok önemli. Etrafında oynayan isimlere de hücumda o rahatlığı sağlayan başlıca isim Elmander'di diyebilirim. Genel olarak baktığımızda ise önemli bir 3 puandı, özellikle de seri yakalamak adına iki maç üst üste kazanmanın önemi var. Güzel, tempolu ve heyecanlı bir maç izledik diyebilirim, Kayserispor'un da oynamayı düşünmesi böyle bir maçı bizlere getirdi...

Riera - Sol Bek?

2012-02-11T12:00:00.002+02:00

Hakan Balta'nın sakatlığı üzerine yazmıştım ama tahminlerim Ujfalusi'nin sol beke çekilmesi yönündeydi. Oysa Terim'in planları farklıymış, bunu öğrendik. Belki sürpriz oldu ama Riera'yı bugün sol bek olarak izleme ihtimalimiz yüksek. Şöyle bir durum var aslında. Futboluyla değil belki de ama forma giyme istikrarıyla Hakan Balta kendini alternatifsizleştirdi. Arkasında Çağlar Birinci var ama onun da forma bulduğu sayılı maçlarda beklenileni veremediğini görüyoruz. İşin garibi şu oldu, o da sakatlık geçirdi. Yoksa her şartta forma onundu ama onun da sakatlığı derken sol bek anlamında alternatif kalmadı. Sağ bek mevzusunda şöyle olabiliyor. Eboue yoksa Sabri o da yoksa Ujfalusi'yi çek gibisinden. Sol tarafta bu yok. Aslında Eboue dönmüş olsa onu sol bek olarak izleme imkanı bulabilirdik ama onun da yokluğu derken bek konusunda soru işareti kıvamını yakalamış bulunmaktayız. Korkum şu, Kayserispor'un kanatlarda kreatif ve çok etkili futbolcuları var. Amrabat kendini göstermek isteyecek ve Sabri Sarıoğlu'nun oynama ihtimali zaten Amrabat'ın ekmeğine yağ sürüyor. Diğer kanatta ise Sefa veya Troisi gibi isimler olacak ve kim oynarsa oynasın etki edebilecek isimler. Riera neler yapar bu yüzden kestiremiyorum ama o kadar da kötü tercih olmayacağını söylemem lazım, mevcut alternatifler içerisinde. Kazım'ın kısa süreli sağ bek performansını izlemiş ve sırıtmadığını görmüştük. Eğer oynarsa Riera'nın sol bek olarak neler yapacağını merakla bekliyor olacağım...

Rahat Adam Olmanın Faydaları

2012-02-10T21:00:00.001+02:00

İyi ki bu tip olaylara kafa takan bir futbolcu değil, yoksa durum kendisi adına ilerleyen günlerde çok daha vahim olabilirdi. Irkçılık bildiğiniz gibi Dünya sporunun en büyük sıkıntılarından biri ve futbol sahnesine indirgediğimizde işi birçok futbolcu bu durumdan şikayetçi. Samuel Eto'o akıllara gelir bu durumda, çok çekti bu durumdan. Ülkemizde tabii kimseye ''sen zencisin'' denmez, aksine ilgi görür bu futbolcular.

Ama Yunanistan'da bu tip olayları çok gördük, görmeye de devam edeceğiz. Colin Kazım da ayağının tozuyla bu sorunla karşılaştı. İlk forma giydiği maç olan Paok karşısında rakip taraftarın kendisine muz attığını söylemiş ama devamında "İnsanlar bunu ırkçı bir saldırı olarak görüyor. Ben ise sadece güldüm. Espri anlayışı olan bir insan olarak eğer muz sarı renkli ve iştah açıcı olsaydı yiyebilirdim. Ama siyah renkte, çürük bir muzdu. Bir maymunun bile onu yiyeceğini sanmıyorum" diyor.

Deli yani, farklı bir çılgın Kazım, bu tip durumlara asla takmaz ve işine bakar. Bu zaten onun iyi özelliği. Onun için vurdumduymaz derdim hep, hırsını gömmüş, çok özel anlarda piyasaya çıkaran bir futbolcu. Fenerbahçe ile oynanan maçlarda mesela bir anda kendini ateşlerdi ama diğer oynadığı maçlarda o hırsı pek görmezsiniz orada. Bunu devamlılığa yaymaması zaten oyun istikrarsızlığının sebebi ama bunu yaymamasının yukarıda anlattığım mevzularda yararı olabiliyor. Başka bir futbolcu çok sert bir tepki verebilirdi ama Kazım, Türkiye'de olduğundan çok farklı bir ortama girdi kendisi için...

Ryan Giggs İle Bir Sene Daha

2012-02-10T16:00:00.000+02:00

Nasılsa henüz daha iyisi piyasada yok. Scholes gibi gidip geri geleceğine hiç gitmesin daha iyi. United, Giggsy'e bir yıl daha bizimlesin dedi. Adamın tek başına birçok takımdan daha fazla kupası var. Saygı!

Rocky Balboa Vs. Ivan Drago

2012-02-10T13:55:00.001+02:00

Atilla Çelik gönderdi bana bu resmi, üzerine en az yarım saat güldük. O da Tribün Dergi'de görmüş. Gerçekten zekice bir çalışma. Bu tip Rusya olaylarında Rocky - Ivan Drago mücadeleleri akıllara gelir ama bu gerçekten uydu buna...

Gelecek Sezon da Mourinho'yla

2012-02-10T13:50:00.004+02:00

Jose Mourinho'nun Real Madrid'de fazlasıyla yıprandığını düşünüyorum. Barcelona ile olan mevzu aslında sadece onu da değil, Cristiano Ronaldo'yu dahi yıprattı. Barcelona'yı alt etmeye odaklanmış bir taraftar topluluğu var ve onları bu sezon kazanılacak şampiyonluğun da kesmeyeceğini düşünen biriyim ben. Büyük ihtimalle de şampiyon olacaklar, bunu belirtelim. Şampiyonlar Ligi'nde ise o yol yine Barcelona ile kesişirse bir tufan daha kopar ama son kupa serisinde Real Madrid'in muhteşem geri dönüşünü ve Barcelona'nın bazı doğrularını da kendi lehlerine çevirdiklerini gördük.

İşte bu yıpranmadan kasıt ben Mourinho'nun Premier Lig'e doğru yollanabileceğini düşünüyordum ama orada da her takıma gitmez artık. Chelsea defteri bence kapandı mesela, Abramovic'le zor bir araya gelir artık. Ya da Liverpool günlerini de başlatmaz. Ancak Manchester United veya City derim, hatta United'ın Ferguson'dan sonraki dönemi Mourinho'yla olur diyorum ve Mourinho'nun da bana göre bir sonraki hedefi bu ama zamanı var tabii bunun.

Bu şartlar da oluşmadığından Real Madrid günlerine devam edecek ve mücadele devam ediyor. Bu sene kazanacağı olası şampiyonluk önemli ve Şampiyonlar Ligi'nde geleceği nokta. Mourinho olmasaydı bu ayağa kalkış biraz zor olacaktı, umarım bunu taraftar anlayacaktır, çünkü Dünya'nın en iyi futbol takımı {belki de gelmiş geçmiş} rakipleri. Gelecek sezona da bu sezonun istikrarını koruyarak girmek isteyecekler, bu yüzden de büyük yatırımlar onları bekler. Transfer borsası yine Real Madrid'le yatıp kalkar. Van Persie, David Silva ve Hazard'ın ismi geçiyor. Ben nedense Neymar'ın Barcelona'ya gideceğini düşünüyorum, bunu da ekleyeyim. David Silva zor ama Van Persie ve Hazard imkansız hedefler olmaz. Arsenal'in satılık futbolcusunun olmadığını düşünüyorum {takımın en iyisi olsa da}. Hazard da zaten sezon sonunda takımdan ayrılacağını açıklamıştı, en makul transfer o gibi görünüyor.

Umarım bir sonraki sezon Jose Mourinho için daha iyi geçer, taraftarlar biraz olsun şu adama güvenir ve kayıtsız şartsız arkasında olur. Tabii bir sonraki sezon Nuri Şahin'in de sezonu olur inşallah, şu adam şans bulsun artık. Lass'la, Khedira'yla yola devam edileceğine Nuri Şahin'e duyulan güven Real Madrid'i ayağa kaldırır ama taraftarın baskısı ortada, olumsuz iki maçta ne olacağını biliyoruz.

Ey Teodosic

2012-02-10T02:00:00.002+02:00

Bu da gecenin posteri aslında. Muhteşem bir pankart diyebilirim. Basketbolda da bu yaratıcılık giderek büyümeye devam ediyor. Cska'lı basketbolcuların pankarta olan ilgisini görüyoruz...

Galatasaray ve Oktay Mahmuti Karakteri Birbirine Çok Yakışıyor

2012-02-09T23:13:00.010+02:00

Farklı bir olay basketbol, futbolun çok dışında. Eskiden de vardı bu bende ama şimdilerde bu takımın ateşiyle beraber çok daha yükseldi. Heyecanın geldiği seviye çoğu anda maçları dahi izletmiyor bana, ellerim titrer şekilde skor takip ediyorum, bazen maça dönüyorum derken farklı bir kasırga içerisinde yuvarlanıyorum.

2 sene içerisinde gelinen nokta gerçekten inanılmaz. Uzun vadeli hedeflerin kısa vadede önümüze serilmesi, yaşanan beklenmedik durumlar. Hakan Üstünberk'le başlayan doğru basketbol yönetimi, Oktay Mahmuti'yle beraber vizyonu da yanına alarak ilerliyor. Bütçe olarak Anadolu Efes veya Fenerbahçe Ülker'in biraz daha aşağısındayız ama sahaya yansıtılan ruh inanılmaz, o tılsım Oktay Mahmuti'nin tılsımı.

Hep dediğim gibi, Oktay Mahmuti ile Galatasaray'ın karakteri ve felsefesi birbirine inanılmaz yakıştı ve bu uyumun da getirdiği heyecan, ateş, adrenalin ya da ne derseniz deyin o şey işte ortada.

Bu gruptan çıkamayabiliriz, son galibiyet bu olabilir ama o tohumu attık biz, felsefeyi ortaya koyduk. Cska Moskova şampiyon olacak belki de ama bu maçı unutmayacak. Kolay değil böyle bir devi yenebilmek ve devirdiğin o devin de saygısını kazanabilmek, ilgisini uyandırmak, o devi rahat komamak.

Taraftar zaten ayrı bir ekol oldu, bir sene içerisinde Avrupa'da söz sahibi taraftar grubu olduk diyebilirim. Uefa Kupası'na giden süreci hatırladım, o yılları. Ali Sami Yen'de oluşan o cehennemi, işte gelinen nokta sanki o, Abdi İpekçi rakipler için cehennem, bizler adına da muhteşem bir cennet halini aldı ve o cenneti yaratan biziz. 100 kişinin izlediği maçlardan 15bin kişinin tek yürek olduğu bir konuma geldik, bu büyüyerek ilerler. Yeter ki biz bu basketbol vizyonunu korumaya devam edelim, yatırımları eksik etmeyelim.

Bu saatten sonra a lisansı da verilir bize, verilmese dahi kaç yazar. Herkes bu ekolün farkında, taraftarıyla bir sene içerisinde ekolleşti artık Galatasaray basketbolu. Doğru yönetim ve yatırım ortaklığında sağlam adımlar atıyoruz, bu ruh bizi 2-3 sene içerisinde çok daha farklı noktalara taşır, şimdi dahi hayal edemediğimiz konumlara...

Burak Yılmaz & Atletico Madrid

2012-02-09T16:21:00.001+02:00

Tartışmasız Türk futbolunun en çok gelişme kaydeden futbolcusu. Bu saatten sonra onun hakkında konuşulan kötü şeylere itibar etmiyorum, Burak Yılmaz ismi artık farklı bir noktada. İnanılmaz bir gelişim gösterdi yani, son iki sezonda geldiği nokta ortada. Zaten yetenekli bir futbolcuydu ama bu potansiyele de inanmıyorduk aslında. Trabzonspor'un herşeyi oldu, Milli Takım'ın golcü diye inim inim inlediği şu zamanlarda onun varlığı büyük etken oldu derken önü açıldı.

Bu saatten sonra buralar dar gelir ona. Trabzonspor'la da bir noktaya kadar gelebilir ya da başka bir tercih yapsa, Türkiye'de kalmasının bir espirisi olmaz. Bu tipte futbolcuların Avrupa'ya açılması ve şanslarını orada denemesi şart. Burak Yılmaz'ın o kıvama fazlasıyla geldiğini düşünüyorum. Bir ara Arsenal deniyordu mesela, acaba mı dedim ama Atletico Madrid iddiası ciddi bir şekilde konuşulmaya başladı artık.

Burak Yılmaz'ın rahat bir kontratı var, Avrupa'ya açılması önünde zorlu engeller yok. Değerinin altında bir paraya gidecek aslında ama bu maddeyi koyarken de zaten bu hedefi açıkça belli etti. Bunu da belli edince zaten buralarda kalmak gereksiz, fırsatı değerlendirmelisin. Zaten kendisi de söylemişti, La Liga gibi bir ligin kendisi açısından doğru olacağını. Şu da var, piyasa anlamında en değerli, en göze batan futbolcumuz konumunda. Arda Turan'dan sonra Burak Yılmaz'ın da bu takımda forma giyme ihtimali heyecan verici.

Atletico Madrid'in konumu ortada gerçi ama yukarıya adım atmak adına hamleler yapacaklardır mutlaka, bu konumda kalmazlar. Bu sezonun aslında Arda Turan açısından iyi geçmediğini düşünüyorum, uyum devresi falan bir yana ama takımın kötü gidişatı onu da etkiledi. Gelecek sezona çok daha iyi olacaktır, aynı şekilde takımı da ivme kazanır. Bu ivmeyi de kazandırmak adına Burak Yılmaz güzel bir parça olur, Falcao'yla beraber heyecan verici bir ikili olabilirler ama Atletico Madrid'in de forvetten önce sanki daha büyük öncelikleri var ama ısrarla hücum diyorlar ve kimle isimleri anılırsa anılsın hep bir hücum oyuncusu görüyoruz.

Burak Yılmaz'ın ise daha talibi çıkar, buralarda kalacağını sanmıyorum gelecek sezon...

Hakan Balta'nın Yokluğu Üzerine

2012-02-09T16:00:00.001+02:00

Hakan Balta'nın eski günlerinden kesitler vermesi çok güzel. Yine de kafalardaki bek tanımına ne kadar uyuyor bilinmez {herkesin bek tanımı farklı} ama yapabilecekleri dahilinde yine maksimumu vermeye başladı. Onun tarzı belli aslında, 10 üzerinden ne 8 ne de 6, daima 7 alır. Bundan önceki iki sezonda yaşadığı büyük düşüş vardı ama Terim'le beraber toparladı.

Savunması güçlü olan bir bek, hücümu fazla düşünmez, kontrolü elden bırakmaz. Bu da önünde oynayan açık oyuncusu için büyük avantaj aslında, o futbolcunun savunma konusunda gözü arkada kalmaz çünkü. Hakan Balta da önünde oynayan oyuncuya bu rahatlığı veriyordu ama dediğim gibi asıl işi savunmada. Yani karşısındaki açık oyuncusu ne kadar kaliteli, ne kadar kreatif bir isim olursa olsun o futbolcunun karşısında sağlam duruyordu ve bu sezonki başarılı savunma performansında da katkısı büyük oldu.

Gaziantepspor karşısında da iyi görüntü verdi aslında. Maçın hatasını yaptı ama o hatadan da büyük bir telafiyi gerçekleştirdi derken istikrarına nazar değdi ve sakatlandı. Bu durumda da iki türlü alternatif oluşturabilirsiniz. Birinci öncelik o futbolcunun yedeğini oynatmak, ikinci öncelik ise birini devşirmek. Çağlar Birinci'yi kullanmak doğru olan olacaktır, çünkü bu futbolcular bu tip maçlarda şans bulamayacaklarsa ne zaman bulacaklar. Ama Çağlar Birinci'nin de sakatlığı var derken sorun çok daha büyüdü.

Eboue'nin yokluğu zaten savunmanın dengesini bozdu. Sabri Sarıoğlu hiç iyi durumda değil ve yediğimiz gollerde de Sabri Sarıoğlu'nun yaptığı hatalar asıl etken. Ujfalusi'yi sağ beke çekince de stoper tandemi bozuluyor ve bu da iyi bir durum değil. Şimdi ise Sabri Sarıoğlu mutlaka 11'deki yerini alacak, Ujfalusi büyük ihtimalle sol beke geçecek. Stoper olarakta Gökhan Zan'ı izleriz diye düşünüyorum {umarım Servet Çetin hatası yapılmaz}.

Sıkıntı şu ama. Amrabat'ın kendini affettirme çabaları var, Troisi'nin de yükselişi. Bu isimler de kreatif, hareketli kanat oyuncuları. Sabri Sarıoğlu zaten bu tarz isimlere karşı ters kalıyor ve Ujfalusi'nin de sol beke geçmesi derken o denge iyice bozulacak ve Kayserispor maçının çok da rahat geçmeyeceğini düşünüyorum. Galatasaray'ın savunma performansından öte hücum performansı maçın kilit noktası aslında. Hücum oynayarak, hakimiyeti kurmalı ve skor avantajını erken ele almak, rakibin gardını düşürmek lazım. Maçın dengede gitmesi ve her çeken dakika alınabilecek risk oranının Galatasaray açısından artması işte bu bahsettiğim savunma zaaflarını tekikler ve maç sonunda Eboue'nin, Hakan Balta'nın yokluğu üzerine destanlar yazabiliriz.

Futboluyla Gündem Yaratacağına

2012-02-09T15:59:00.007+02:00

Caner Erkin'in Galatasaray ve Fenerbahçe günleri üzerine kıyaslamalar yapmak mümkün ama şimdi geldiği nokta elbette çok daha üstte. Sol bekten ziyade sol açık oynamasının ve sıklıkla şans bulmasının etkisi var tabii. Yetenekli bir futbolcu, sürekli de üzerine koyuyor ve geçen Fenerbahçe günleri onun adına elbette büyük artı. Ama iş söylemlerde bitiyor, kendini sevimsizleştiriyor ve iyi futbol oynasada rakip tarafından hakkının verilmesine büyük etken.

Hele de Galatasaraylılar için.

Gidişine ses edilmedi, gösterdiği kötü performansta bunda etkendi ama zaten biliyorduk aslında Galatasaray'a ait olmadığını, Fenerbahçeli olduğunu. Şu açıklamalarından sonra ''madem bu kadar fanatik bir taraftardın, neden Galatasaray'a geldin'' diyebiliriz ama neyse. İnandığım da bir isimdi, Rijkaard & Neeskens etkisi onu yüceltir dedim, ısrarla bek olarak denendi derken tutmadı o aşı. Bir de buna Arda Turan'la kavgası, Atletico Madrid maçındaki asrın saçmalığı eklenince de gözümden ve herkesin gözünden düştü.

Bu açıklamalarının getirdiği nokta hatta şu düşünce bile olabilir, ''acaba Atletico Madrid maçında bilerek mi atıldı'' gibisinden. Tabii ki böyle değil ama bu düşünceleri doğuran o, nefret tohumları bunlar, kendi takımına şirin görünmek adına yapılan açıklamalar. Futboluyla gündem yarattığı şu dönemlerde yaptığı bu açıklamalar kendisi açısından iyi değil...

İstikrar, Sabır ve Başarısızlık

2012-02-09T13:24:00.006+02:00

Futbolun beşiği derler ama uzun yıllardır o beşiğin gördüğü bir şampiyonluk yok. Her şampiyona öncesinde müthiş iddiaları olmasına, beklentilerin büyük olmasına rağmen o bekledikleri başarıyı bir türlü kazanamadılar ve başarı adına da sürekli kısa vadeli düşündüler. Her başarısız geçen şampiyonanın ardından gelen yeni bir teknik adam ama İngiltere'nin değişmeyen doğruları. Bu yüzden de Capello hamlesi onlar adına önemliydi, bu sefer istikrar dediler. 2008'den bu yana gelen süreç yine başarısızlıklarla dolu ama İngiltere'nin Capello ısrarı herşeye rağmen devam etti ama Terry olayı ipleri kopardı. Terry'nin kaptanlığınun alınmasına izin vermeyeceğim diyen Capello'nun istifa ettiği haberi geldi.

Oysa Terry'nin kaptanlığı ilk kez elinden alınmadı. Çoğunluk bu istifa için Capello duruş gösterdi diyor ama ben aksini düşünüyorum. Gitmek istiyordu ve gitti, bana göre de İngiltere'nin bir kaybı yok. 2012 Avrupa Şampiyonası'na az kaldı ve onları oraya taşıyan teknik adamla turnuvaya katılmanın doğru olduğu görüşü vardır ama Capello'nun ayrılığının ben İngiltere açısından olumlu olduğunu düşünüyorum. Genel olarak baktığımızda elemelerde sıkıntı yaşamayan ama turnuvalarda da istediği sonuçları alamayan İngiltere vardı.

Onun olduğu dönem boyunca da çeşitli sıkıntılarla uğraşıldı, Terry'ydi, Beckham'dı çok uğraştık ama bu devir de böylece biter. Şimdi İngiltere'nin yapacağı hamle Euro 2012 adına mı olacak ya da daha uzun vadeli bir plan mı var göreceğiz. Son yıllarda hiç kimseye duymadıkları güveni ve sabırı Capello'ya gösterdiklerini belirtelim. Belki de hocanın isminin ağırlığından geliyordu bu ama İngiltere'den büyük olmamalı bu.

Cristiano Ronaldo & Pepe

2012-02-08T20:00:00.002+02:00

İki eski dost. Sporting günlerinde de beraberdi bu ikili, şimdi de Real Madrid forması altında da. Yine çok eskilerden güzel bir fotoğraf...

Podolski İçin Herşeye Değer

2012-02-08T15:19:00.004+02:00

Değerli bir futbolcu Podolski ama bu değerini kulüp takımından ziyade Milli Takım'da gösteriyor. Şöyle de bir inanış var, Podolski Köln dışında bir yerde yapamaz gibisinden. Bayern Münih günleri çabuk ve başarısız bitmişti ama yukarıya atılım anlamında eline çok fazla şans geçmesine rağmen o bunu kullanmadı ve takımında kaldı. Şu an bile peşinde çok değerli takımlar var, Arsenal ve Lazio gibi takımları konuşuyoruz mesela ama Podolski'yi Köln'den koparmak zor. Aslında sezon başında bu fırsatı Galatasaray eline geçirmişti. Podolski ile anlaştığı söyleniyordu, transfer için Kap'a da açıklama yapılmıştı ama çeşitli nedenlerle bu transfer gerçekleşmedi. Arda Turan'dan sonraki sol açık çırpınışlarının en kaliteli halkası Podolski'ydi, en zayıf halka olarakta Riera görünüyordu ve o dönem transfer yapmak için transferi Riera ile bitirmiştik. Podolski aslında transfer için meyil yapmaya başladı, eskiden kesin konuşurdu ve Köln bu konuda rahattı ama artık onu tutamama gibi bir düşünceleri doğdu. Köln'le gidilecek yer bellidir, şu zamanda uzamak zor ama kısalabilirsiniz. Yukarısı için umut zor, bu yüzden de takım aşkı bazen yeterli olmayabiliyor. Bu yüzden de Köln, Podolski'nin sözleşmesini uzatmak istiyor ve yıllık 5 milyon avro gibi bir rakamı da gözden çıkardı. Müthiş bir ücret tabii bu, Köln ayarında bir takım böyle ücretleri pek kullanmaz ama Podolski için herşeye değer gibi düşünüyorlar...

Sercan Yıldırım'ın Saçlı Günleri

2012-02-08T14:00:00.001+02:00

Maziye yolculuk devam ediyor, nostaljik fotoğraflardan ilerlemeye devam. Sercan Yıldırım'ın çok eski günleri bu da. Saçlarından anlıyoruz tabii, bu saçlarla şimdiki arasında uçurum var ama işin ilginç tarafı şu, 90 doğumlu bu adam henüz, erken kaybetti saçları.

Not: Fotoğraf için çok sevdiğim Bursasporlu arkadaşım Gökhan Sezer'e çok teşekkürler...

Asıl Öncelik Thiago Silva'da Olacak Gibi

2012-02-08T12:00:00.001+02:00

Herhangi bir stoperin Barcelona'nın şu sisteminde oynayabilme olanağı pek yok. Mascherano oynuyor gerçi ama onun stoper olarak oynadığı bir rotasyon soru işareti diyebilirim. Düşünürüm bazen, bu Barcelona Yaya Toure'yi neden sattı diye. O da farklı bir adamdı, stoper koy oynar, orta saha oynar, forvetin arkasında oynar ama her türlü oynar. Mascherano ile de kıyas kabul etmeyecek bir kalite ama onu satıp Mascherano'yu almışlardı. Ayrıca şu da var, stoper mevkisi adına da çok sağlam adımların atılma vakti geldi. O neden gittilerden öte atılması gereken sağlam adımlar olmalı. Puyol yaşlanıyor artık, her türlü oynar gerçi ama bazı şeyleri kabullenmeli ve onu da rotasyon içerisine dahil edip, Pique'nin yanına o tarzda bir isim bulmalı. Teknik özellikleri de beraberinde barındırabilen bir stoper yani, bu pas oyununa ayak uydurabilecek hatta bu sistemi daha da sağlamlaştırabilecek. Akıllara da Thiago Silva geliyor haliyle. Milan'ın ''yeni Nesta ben olacağım'' diyen futbolcusu. Bu teklif karşısında Nesta olmayı mı yoksa Barcelona'da forma giymeyi mi kabul edeceğini merak ediyorum ama bu transferin gerçekleşmesi durumunda Pique ile beraber rüya stoper ikilisini kurmuş olurlar, özellikle de teknik anlamda. Thiago Silva bana göre 10 numaralı stoperdir, yani dünyanın en teknik stoperi. Pique'yi de bu listede ikinci sıraya koyarım ama Thiago Silva başka. Kısacası, Barcelona'nın en büyük ihtiyacı bu stoper olayına bir çözüm kavuşturmak. Abidal'i, Mascherano'yu, Busquets'i stoper olarak kullanmak yerine o bölgenin derinliğini gerçek stoperlerle büyütmek birinci öncelik, ikinci öncelikte Puyol'un yerine yavaştan biraz daha genç bir isim koyabilmek. G.Bale'nin bu transfer döneminin yıldızı olacağını düşünüyordum ama asıl öncelik Thiago Silva'da olacak gibi.

Dani Alves, Messi'nin Kravatını Bağlarken

2012-02-07T23:00:00.003+02:00

Bugünü fotoğraf günü ilan etmiştim, bu da günün son fotoğrafı. Sanırım bir maç sonu ve soyunma odasından doğru eve yolculuk. Dani Alves de Messi'nin kravatını bağlamasına yardımcı oluyor...

Bu Kadar Az Forma Şansı Bulup, 3 Yıllık Sözleşme Uzatmak

2012-02-07T17:58:00.006+02:00

86-87 jenerasyonunun değerli parçalarından biriydi Galatasaray adına Ferhat Öztorun. Şans da buldu, birçok maçta forma giydi, en kilit maçlarda da aslında Uğur Uçar'la beraber bek pozisyonları onlara emanet edildi ama Galatasaray'ın Hakan Balta'yı transferi sonrasında Manisaspor'a takas olarak gönderilmişti. Galatasaray'ın da aslında Manisaspor'la bu takas transferleri ilginçtir. Ufuk Ceylan için de Mehmet Güven, Orkun Usak ve Yaser Yıldız gibi isimler gönderilmişti ama bunun ilk halkasını Ferhat Öztorun oluşturur.

Mehmet Güven demişken o da birçok maçta forma şansı bulan, en kritik maçlarda dahi oynatılan bir isim olmuştu ama gözden çıkarıldı, Ferhat Öztorun'da olduğu gibi. Şimdi baktığımda o Mehmet Güven futbol anlamında aşama kaydetti ve üzerine koyarak geliyor. Mutlaka yukarıya doğru bir hamle yapacaktır. Ferhat Öztorun ise Manisaspor küme düşmesine rağmen o çıkışı göstermiş ve sözleşmesinin bittiği bir dönemde Trabzonspor'a 2.5 sene önce imzayı atmıştı. O dönem aslında ben Galatasaray'ın tekrar Ferhat Öztorun'u isteyebileceğini düşünüyordum {belki de istedi} ama bu gerçekleşmedi.

24 yaşına geldi bu futbolcu. Geçen 2.5 seneye baktığımızda pek fazla forma şansı bulamadı. Bu süreçte Trabzonspor sürekli sol bek transferi gerçekleştirdi ama Ferhat Öztorun, Semih Şentürk misali hep bu futbolcuların arkasında kaldı ve formayı bekliyor hala. Trabzonspor'un da kendisinden vazgeçmemesi göze çarpan detay aslında. Bu kadar az forma şansı bulup, 3 yıllık yeni sözleşmeye imza atmak pek görülen birşey değil. Futbol anlamında üzerine pek fazla birşey koyamadı diyoruz ama rotasyonun da bir parçası durumunda. Oynayabileceği bir takıma da gidebilirdi ama hala Trabzonspor'da bir misyonu olduğunu düşünüyor olabilir, sonuçta çok büyük bir takımın formasını giyiyor.

Bakalım yeni dönem ona ne getirecek. Forma şansını bulacak mı yoksa onun oynadığı 2.5 seneden bu yana devam eden sol bek transferleri devam mı edecek?

Alex De Souza & Felipe Melo

2012-02-07T15:00:00.001+02:00

Fotoğraflardan devam ediyoruz. Yine çok eskilerden bir fotoğraf. Alex De Souza'yı net olarak seçebiliyoruz tabii ama arkasındaki futbolcunun da Felipe Melo olduğunu söylemek lazım. O tabii bu kadar net seçilemiyor ama. Tabii bu ikili efsane Cruzeiro'da da beraber oynadılar. Edu, Nobre, Maicon gibi isimler de o takımın içerisindeydi...

Milan Baros & Tomas Ujfalusi

2012-02-07T13:01:00.004+02:00

Yaklaşık bir milyon sene önceki bir fotoğraf sanırım bu. Nerede çekildiğini bilmediğim için böyle bir yorum yapma gereği duydum. Baros'un bu hallerini iyi biliriz, Avrupa futbolunun yeni prenslerinden biri olduğu günler sanırım. Ujfalusi ise böylesine bir sıçrama hiç yapamadı ama oynadığı takımlarda müthiş bir görev adamı oldu, Galatasaray'da da olduğu gibi. Özlerinde ikisi de aynı aslında, hırslı ve mücadeleciler...

Benim Adıma Sezonun En Büyük Hayal Kırıklığı

2012-02-06T23:07:00.009+02:00

Samsunspor adına geçen sezonun en çok konuşulan futbolcusu Simon Zenke'ydi aslında. Yine de bu tip isimler için kafalarda soru işareti doğar ''acaba Bank Asya futbolcusu mu?'' diye. Pek böyle olduğunu düşünmüyordum sezon başında ama şu an gördüğüm tablo Simon Zenke'nin tamamen bir Bank Asya ligi futbolcusu olduğu yönünde.

İkinci isim ise Kemal Tokak'tı. Çanakkale Dardanelspor'dan transfer edilmişti geçen sezonun başı ve 40 bin tl gibi bir rakama üstelik. Bu büyük bir transfer başarısıdır. 89 doğumlu bir genç ismi keşfediyorsunuz, bu paraya transfer ediyorsunuz ve o futbolcu da geldiği ilk sezonunda direk 11 futbolcusu olup, sizin Süper Lig yürüyüşünde müthiş bir katkı gösteriyor.

Sezon başında Kemal Tokak'ı satabilirdi aslında Samsunspor. Genç bir yerli, potansiyeli yüksek ve yerli stoperlerin de yeni yeni parlamaya başladığı bir dönemdeyiz. Geçmişin sıkıntılı stoper rotasyonu bugünlerde daha genişledi Milli Takım adına, bunu söylemek istiyorum. Kemal Tokak ismi de bu rotasyon arasında geçiyordu ama Samsunspor bir sezon daha elde tutmak istedi. Gerçi sezon başında bazı sıkıntılar doğdu ama futbolcuya yeni sözleşme de verdi. Bir sene daha Süper Lig'de oynayatayım, değeri katlansın mantığı doğmuştu ve doğru da bir düşünce aslında bu ama böyle olacağını kimse tahmin edemezdi.

En büyük hayal kırıklıklarından biri onun performansı kesinlikle. Takımın da genel itibariyle kötü bir durumu var ama bu kötü görüntü içerisinde sıyrılan, iyi bir istikrar kazanmış isimleri de var mesela. Murat Yıldırım gibi örneğin, üzerine koyarak ilerliyor ama asıl patlamayı yapar dediğimiz Kemal Tokak ise her maç daha da geriye gidiyor. Bireysel hataları fazla, onun adına konuştuğumuz bütün doğrular yanlışlara doğru yol aldı, şans da ısrarla veriliyor ama nedense geriye bir gidiş var. Şu görüntüde de sezon başında hayal ettiği transferi gerçekleştiremez ve Samsunspor'la beraber o da düşebilir.

Bahia, Valdamiro, Akaghi ve şimdi de Kelhar ama hiçbiriyle gösterdiği uyum da bir Ersin Veli'yle gösterdiği uyum gibi değil. Bunu da ekleyelim...

Bu Tip Maçlarda İstediğinizi Almak Zorundasınız

2012-02-06T22:48:00.007+02:00

Şu şartlarda kazanan kadro ve formasyon değiştirilmez genelde ama Fenerbahçe maçının aksine Karabükspor karşısında farklı bir kadro ve formasyon vardı. 4-3-3'ü izledik ilk defa. Samsunspor adına hatların kopukluğundan ve bunun hücumda yarattığı verimsizlikten bahsediyoruz. Yaratıcı futbolcu yokluğunun da payı büyük elbette ama takım halinde hareket edilemiyor. Gekas'ın varlığı ve Ekigho'nun da kıpırdanması Samsunspor hücumunu ateşlemişti. Karabükspor karşısında da bir de buna Serdar Özkan hamlesi eklenerek üçlü bir kombinasyon denendi ama bu farklı formasyon yine o üstünlüğü Samsunspor'a getirmedi.

İlhan Parlak'ın mecburi ilk 11'e girmesi aslında Karabükspor'u da zorunlu hücum oynatmaya itti. Bu durum da maça tempo olarak yansıdı. İlk etapta Samsunspor'un hükmettiği bir oyun izledik ama Karabükspor'un bulduğu gol sonrasında da Samsunspor'un dağıldığına şahit olduk. Mehmet Yıldız'ın savunma üzerindeki etkisi, Cernat'in iyi futbolu Karabükspor'un maçtaki en büyük kozu oldu. Samsunspor savunmasındaki {kaleciyi de dahil ederek} bireysel hata oranı da yüksek ve bu güvensiz durumları da rakibi daima bir adım önde tutabiliyor.

Kağıt üzerindeki en önemli koz Gekas. Ona bakıyor Samsunspor. Karabükspor'un en önemli ikinci kozu da Gekas'ı iyi durdurmaları oldu. O durunca Samsunspor'un da durduğunu gördük. Rakibin 10 kişi kalması da bunda etki etmedi, 2-0'da olunca zaten iş işten geçti gibi. Fink'in yerine Zenke'nin girmesi risk anlamını taşıyordu da hücumda etkili olmak adına ama Zenke'nin yolda yürüyecek halinin olduğunu düşünmüyorum, haliyle de bu değişikliğin getirisi olmadı. Önceki maçlarda Serdar Özkan kenardan gelerek bir hücum kozu oluşturuyordu ama onun da 11'de başlaması ve beklenen etkide olmaması Samsunspor'un bu mağlubiyeti almasındaki başlıca etmenlerden biriydi.

6 puanlık bir maçtı. Hatta daha da fazlası, 66 puanlık bir maçtı diyelim. Olası Samsunspor galibiyetinde takımın müthiş bir hava yakalamasını bekliyordum, beraberlikte de şansını çok zora sokacaktı Samsunspor ama alınan bu mağlubiyette pek şansı kalmadı gibi. Gerçi önceki haftalarda da buna yakın bir yorumum olmuş ve takım toparlanmıştı ama iş cidden zor. Hedef maçtı bu, bu tip maçlarda istediğinizi almak zorundasınız...

Pino'nun Geleceği

2012-02-06T15:22:00.006+02:00

Pino'nun Al Nasrr günleri çok da fena geçmiyordu aslında ama gözden çıkarılan bir futbolcuydu. Kiralık giden bir futbolcunun sözleşmesine satın alma opsiyonu ekliyorsanız durum budur, Culio için de aynı mevzu olmuştu ama Stancu'nun olayı farklı mesela. Pino da Suudi Arabistan'ın Al Nasrr takımına gönderilmişti, gözden de bu yüzden bir hayli uzaklaştı ama attığı golleri takip ediyorduk. Şanssızlık işte, ayağı kırıldı ve yerine yeni bir futbolcu alındı derken Al Nasrr gözden çıkardı Pino'yu ve kiralık kontratı feshedildi. Haliyle de Galatasaray'a geri dönmesi söz konusu ama işi zor yani.

Mehmet Batdal'a bu piyango vurmuştu aslında. O da gözden çıkarıldı, bir başka takıma kiralık olarak gönderildi ama Ocak ayı içerisinde geri döndüğünden kendisi bugün kadroda ve idmanlara çıkabiliyor. Pino için de bu durum 10 gün önce gerçekleşse takıma dönebilir ve lisans olayını da hallederdi ama sakatlık durumu da var gerçi. Bir hafta sonra alçısı çıkacak, rehabilitasyon dönemi derken onun adına bu sezon bitti aslında. Yine de dönecek ve bu dönemi Galatasaray'da geçirecek ama sakatlığın ardından ne durumda olur, sezon sonunda da Fatih Terim kendisine bir şans daha verir mi bilinmez.

Sevdiğim bir futbolcuydu aslında. Şanssızlığı Keita'nın yerine gelen isim olmasından dolayıydı diyebilirim. Çıta yüksekti çünkü, ona ulaşması beklendi. Yine de o forvetsiz günlerin çok güzel bir alternatifiydi, yetenekli olduğunu her fırsattı gösterdi ve çok da kötü bir sezon geçirdiğine ben inanmıyorum. Genç de bir futbolcu, potansiyeli fazlasıyla var ama sezon başında Fatih Terim bu isimlere çok soğuk baktı. Beklemediğim şekilde Stancu'nun üzerinde çok durdu ama Culio veya Pino gibi isimlerden erken vazgeçti. Ne bileyim, Riera'nın şu performansını gördükçe zaten Culio için içim gidiyor ama Pino da duramaz mıydı, sırf transfer yapmak için transfer yapmanın acısını mali anlamda fena yaşıyoruz aslında.

Shaqiri & Bayern Münih

2012-02-06T15:12:00.006+02:00

Zor bir transferdi, nitekim gerçekleşmedi. Futbolcuyu ikna edebildi Galatasaray ama dediğim gibi Basel tok satıcı. Ellerinde piyasası olan önemli bir değer var ama bundan da öte bu ay içerisinde oynayacakları Şampiyonlar Ligi 2. tur maçları var. En önemli futbolcularından birini bu zorlu sınav öncesinde ellerinde tutabildiler ama sezon sonunda işi bağlayarak. Galatasaray'ın Shaqiri'yi ancak bu dönemde transfer edebileceğini söylemiştim, nitekim sezon sonunda talipler daha büyük ekipler olacak ve Galatasaray'ın şansı da bir o kadar azalacaktı.

Bu dönemde Shaqiri'yi ikna edebildi aslında Galatasaray ama Basel'le anlaşamadı, 12 milyon avro'ları gören tekliflere rağmen bu transferin gerçekleşmediğini gördük ama o Basel 10 milyon avro civarı bir rakama sezon sonunda Shaqiri'yi Bayern Münih'e göndermeyi kabul etti. Bayern Münih sever böyle değerleri, herkesi toplarlar, hele de Bundesliga içerisinden ama o coğrafyanın çoğu genç değerini de kazanırlar. Bir süre sonra da çok önemli rakamlara satabiliyorlar, böyle de bir özellikleri var. Shaqiri de bu dalgaya katılıyor işte ve şu an transfer olmadı ama sezon sonunda çok daha önemli bir takıma ve lige gidiyor.

Galatasaray'da alacağı ücreti vermez Bayern ona, iş daha dengeli ilerler Avrupa'da ama geleceği artık çok daha parlak demek mümkün. Basel'in de tok satıcı olduğu bir kere daha ortaya çıktı. Bayern Münih istediğinde futbolcunun önünde duramadılar haliyle ve daha fazla kazanabilecek durumdayken alabilecekleri en makul ücretle bu iş bitiyor.

6 Şubat 1958 | Futbol Tarihinin En Kara Günü

2012-02-06T12:00:00.000+02:00

1950'li yıllarda Manchester United, Matt Busby'nin başında olduğu bir oluşum içine girer. Ve yalnızca o dönemin değil, gelmiş geçmiş tüm United tarihinin en başarılı ve parlak jenerasyonlarından biri toplanır takıma. Fırtına gibi eser takım. Öyle ki "Busby Babes" olarak tarihe geçen bu takım, Avrupa Şampiyonası'nda (bugünün Şampiyonlar Ligi) çeyrek finale kadar yükselir. Çeyrek finaldeki rakibi Kızıl Yıldız'dır ve maçı oynamak için Belgrad'a gider takım. Aylardan Şubat, yılın en soğuk ve karlı günleri. Yolcuları ve United maçını takip etmek için giden habercileri de içinde bulunduran bir uçak.. Ve o uçak kalkmaya yakın bazı problemler yaşamasının ardından düşer. 8 Manchester United futbolcusunun içinde olduğu 23 kişi, hayatını kaybeder. Takımdan geriye, Matt Busby, Harry Gregg ve Bobby Charlton hayatta kalan isimlerdir. Kaza tam 54 yıl önce bugün yaşandı. 6 Şubat 1958'de.

Tarihin gördüğü belki de en iyi jenerasyonlardan birisi oracıkta dağıldı. Kazadan sonra Matt Busby ve ekibi yine çok başarılı bir takımı toparlayarak United'ın futbol şubesinin o dönemde kapatılmasına engel olduğunu söyleyebiliriz. Hatta kazadan sonraki on sene içinde United Avrupa Şampiyonu olur. United armasındaki anka kuşu figürü de bu kaza sonrasında yaşananlarla gelir. Futbol tarihinin en kara günlerinden biridir 6 Şubat 1958. Asla unutulmayacak ve acısı hep taze kalacak zamanlar vardır ya, 6 Şubat da birçok insan için böyle bir gün. Bize düşen de acıyı paylaşıp efsanelerin hatıralarına saygı göstermek.

ps: Geçtiğimiz sene BBC, United'ın yaşadığı o kara günü öncesiyle sonrasıyla film haline getirmişti. O filmi de izlemediyseniz izlemenizi öneririm. Herhangi bir takım taraftarı olan, futbolu seven herkesin içine dokunacak bir film olmuş. Ben filmi izledikten sonra kendi blogumda yazmıştım, buraya da ekleyelim meraklısına buradan okuyabilirsiniz.

Fenerbahçe 2-0 Beşiktaş / Şu Anki Görüntü Stoch > Alex

2012-02-05T21:27:00.001+02:00

Fenerbahçe'nin sıkıntısı haftalardır devam ediyor. 2-0'ı bulmaları da onlar adına rahatlama sebebi olmadı artık, oyunun bir noktasında kitleniyorlar ve rakip üstünlüğünü kabul ediyorlar. Bir önceki Samsunspor maçında da bu oldu, Gekas faktörüyle Samsunspor golleri bulmayı başardı. Beşiktaş'ın ise eksiklerinden doğan sonuçla beraber hamle şansı pek olmadı ama buna rağmen özellikle ikinci yarıda oyunu rakip sahaya yıkmayı başardılar, baskıyı da kurdular ama golü atabileceğim mesajını pek vermediler. İlk yarıdaki Holosko'nun kontra çıkışlarında mesela Quaresma olsa neler yapardı ya da ikinci yarıda kurulan baskıda Fernandes gibi bir beyin olsaydı olay daha organize bir hale gelmez miydi?

Fenerbahçe'deki bu düşüş biraz da Alex kaynaklı sanki. Kendisini play-off'a mı saklıyor bilmiyorum ama futbol anlamında geri düştü. Olay haliyle de Stoch'un ayağına bakıyor. İlk yarıda Stoch yine etkisini gösterdi, Tanju Kayhan üzerinde baskıyı kurdu ama ikinci yarıda Tanju'nun toparlanmasıyla da Stoch'un etkisi de azaldı ve Fenerbahçe'nin hücum gücü neredeyse sıfıra yaklaştı. Sadece iki idmana çıkmış Sow'dan daha fazlasını bekleyemezsin ama şu an oluşan görüntü bize Alex'le değil de Caner Erkin, Stoch ve Sow üçlüsünün bir arada olduğu Fenerbahçe'nin hücumda daha hızlı ve verimli olacağını gösteriyor. İkinci gol de böyle geldi aslında, müthiş bir organizasyondu.

Beşiktaş'ın kadrosu Fenerbahçe'yi durdurmak üzerine kuruluydu, bu çok açık. Eksikler neticesinde oluştu tabii bu, alınan riskler de vardı. Tanju Kayhan ve özellikle de Ersan Gülüm tercihi riskliydi ama çok da kötü durmadığını gördük bu ikilinin. İbrahim Toraman'ın da orta sahaya çekilmesi zaten maçın Beşiktaş açısından anlamını özetliyordu bizlere ve bu kadroyla da rakibe karşı sağlam durursun ama golü de yersen çıkartman zor olur. Kenarda da çünkü oyunun seyrine etki edebilecek hücum ayakların yok. Holosko'nun kontra çıkışlarına ve Pektemek'in de bireysel çabasına kalmış bir Beşiktaş hücumuydu ama ikinci yarıda Ernst'in biraz daha hücum düşünmesi hareketlilik getirdi Beşiktaş'a ama baskıyı golle sonuçlandıramadılar.

Önemli bir üç puan Fenerbahçe açısından, her ne kadar sancılı ve düşündürücü bir üç puan olsada. Sow'un önemli bir etki yaratacağı ortada, bu maçtaki performansı kıyas olmaz ama ilk maçında attığı gol güzel bir moral kaynağı. Gökhan Gönül ve Emre Belözoğlu'nun eksiklikleri de maç içinde onlar adına handikap yarattı ama bu sorunu atlatabildiler. Dediğim gibi şu görüntü Alex'li değil de, Caner Erkin, Stoch ve Sow'lu görüntü gibi...

Hagi'nin Galatasaray'daki İlk Adımları

2012-02-05T15:38:00.002+02:00

Uğur Tütüneker'i çok severdim, büyük bir Galatasaray emekçisidir. Fotoğrafta onun jübile maçından. Fatih Terim'in Galatasaray'daki ilk sezonunun başlangıcı. Fotoğrafta görülen Hagi'nin de Galatasaray'daki ilk adımları aslında. Müthiş bir fotoğraf, arşivimizde yerini alsın...

Sağ Kanat Ağlıyor

2012-02-05T12:00:00.000+02:00

Eboue'nin yokluğu başlıca etken. Eboue varken önünde oynayan isim o kadar göze batmıyordu aslında ama onun yokluğunda sağ taraf bir bütün olarak ağlıyor diyebilirim. Fatih Terim'in ısrarla devam ettirdiği Sabri Sarıoğlu'nu kazandırma çalışmaları cevap vermeyecek gibi. Ujfalusi'yi beke çekip savunma tandemini de bozmak istemiyor ama Sabri Sarıoğlu'nun şu anki varlığı futbol olarak takıma zarar veriyor diyelirim.

Gerçekleşmeyen sağ açık transferi de takımı hücum anlamında aşağıda tutuyor. Riera'yı solda kullanıp, Emre Çolak'ı sağa çekmek ilk etapta fena görülmeyen bir özellikti ama tutmaz bu aşı, Emre Çolak sağ tarafta oynamak için henüz yeterli değil. Engin Baytar'ı sağ tarafta kullanmanın da mümkünatı var ama onun kanatta göstereceği etkinin o kadar iyi olmadığını düşünüyordum ama Gaziantepspor maçında sol tarafta maçın adamı oldu. Bu durumda da mevcut kadroda sağ kanat alternatifi olarak Yiğit Gökoğlan kalıyor ama onun için de henüz erken gibi. Beklenen etkiyi henüz göremedik. Konuşmak için erken ama şu an için görebileceğimizi sanmıyorum, bu konuda ben de yanıldığımı düşünmeye başladım.

Yekta Kurtuluş'un dönüşü bu açıdan önemli olacak. Samsunspor'da Selim Teber'i bekler gibi bir bekleyişe dönüştü Yekta Kurtuluş. Bu sezonun başları onun adına olumlu başlamadı, ilk baştaki tercihler onun pek kullanılmayacağı yönündeydi, az süre alıyordu derken Kayserispor deplasmanında ilk 11'de izledik kendisini. Çok da olumluydu performansı, ilerleyen haftalar adına güzel bir ışık olacak derken yaşadığı şanssız sakatlık neticesinde hala aramızda yok. Umarım bu ayrılık çabuk biter ve onu izlemeye başlarız, çünkü sağ taraftaki görüntü iç açıcı değil. Yekta gibi futbol tekniği iyi seviyede olan, oyunun iki yönünde de aktif ve hareketli bir futbolcuya büyük ihtiyacımız var ama sakatlıktan ne şekilde döneceğini kestiremiyorum...

Sarıyla Yaşayan, Kırmızıyla Haykıran

2012-02-05T08:00:00.005+02:00

Büyük efsaneler beraberinde büyük sendromlar yaratanlardır aslında. Bu ülke çok fazla büyük futbolcu gördü, nice efsaneler ve efsane adayları geldi geçti. Ama genelinin arkasından da ''bu adam neydi be'' demedik ya da o futbolcunun gidişi büyük hüzünler yaşatmadı. Hagi'nin farkı biraz da buradan gelme sanırım. Onunla geçen dolu dolu 5 sezon, gelen nice başarılar. 10 numara kutsaldır Galatasaray'da, bizler tabii Metin Oktay'ı izleyemedik ama onun hikayeleriyle büyüdük. Bu yüzden de Hagi'yi izleyebilmek, onunla büyümek, onunla birlikte Galatasaraylılığımızı pekiştirmemiz bizler adına büyük şans, özellikle de benim jenerasyonum için.

Sendrom derken, mesele şu. Bir efsane gider ve sürekli onu ararsın, ne yapsan bulamazsın. Hagi gitti ve bir sezonluk 10 numaranın rafa kalkmasının ardından biz yeni Hagi'yi aradık sürekli. O geldi bu gitti, 10 numara bir dönem ayağa düştü, büyük paralar harcandı derken bulamadık yani. Bu da bizde bir sendrom yarattı ve 2000'lerdeki başarısız dönemlerimizde bir pay da bu durumun aslında. Anlamadığımız şu oldu, Hagi bir kere gelir. Bulamazsın yani onun gibisini, herkeste birini aramanın bir mantığı yok.

Barış Manço veya Cem Karaca'nın şarkılarını söylemek onların yerine geldiğinin anlamına gelmez, bu isimlerin veliahtı olamazsın. Sen onların izinden gideceksin ve kendi farkını kendin yaratacaksın. Hagi konusunda da bizim yarattığımız durum buydu, Hagi'yi aradık, onun yerine koymak istediğimiz birçok futbolcu oldu ama Hagi gibisi gelmedi, gelmeyecek. Metin Oktay için olduğu gibi ya da nice efsaneler.

Şu da mühim tabii. Gerçek bir futbolsever hakkı olanın hakkını verir ama genelde rakip takımın en iyi oyuncusuna çamur atılır, sevilmez o ve kendi oyuncusuyla kıyaslama gereği duyarlar. Hagi bu tabuyu yıktu tabii. Bugün hangi rakip taraftara sorarsak soralım Hagi gerçeğini onlar da bize en iyi şekilde anlatırlar, Galatasaray formasını giymesine rağmen birçok futbolseverin de büyük saygı duyduğu, futbolundan zevk aldığı bir isimdir Hagi. Bunu yaratmak çok zor, bu saygıyı kazanmak. Bu da Hagi'nin eseri aslında.

Futbolculuk dönemi ayrı bir efsane, biz tabii işin Galatasaray boyutundayız. Kendi de söyler zaten, birçok efsanevi dev takımın formasını giymesine rağmen en güzel günlerini Galatasaray'da geçirdiğini. Düşünsenize, bu adam az daha Meksika Ligi'ne gidiyordu, yoldan çevirdik bildiğin. Ya hiç gelmemiş olsaydı, Hagi'yi yaşayamasaydık. Bugün gururlandığımız kaç başarı bizim olurdu acaba ya da ne konuşuyor olurduk. Kader böyle birşey işte, alın size kadere inanmak için bir sebep daha.

Neden Hagi diye sorulduğunda verdiğim cevaplar arasında bir de teknik direktörlük dönemi var. Futbolculuğuyla kıyaslanmayacak bir tablo aslında teknik direktörlüğü. Elde bir tek, 2004-2005 sezonunda kazandığı Türkiye Kupası var, kağıt üzerinde baktığımızda ama mesele bu değil, Ramiz Dayı deyimiyle asıl mesele ateşten gömleği giymek. 2003-2004 sezonunu hatırlayın, takımın düştüğü zor durumu ve o zamanki maddi imkanları. Buna rağmen Hagi geldi ve o takımı bir sonraki sezon ayaklandırdı, şampiyonluğa oynattı. Ya da ikinci dönemini hatırlayın. Bugün destanlar yazdığımız Fatih Terim bile profesyonel düşünerek o yönetim altında çalışmayı kabul etmedi ama Hagi yine kayıtsız şartsız görevdeydi. Evet, başarısız oldu, hem de çok başarısızdı ikinci döneminde ama o ateşten gömleği o giydi. Yarın yine olsa aynı şeyi yapar.

O, Galatasaraylılığıyla daima gurur duydu. Çok büyük bir Galatasaraylı ve yıllar sonra da onun destanını yazacağız biz. Doğum günün kutlu olsun Hagi, iyiki doğdun, iyiki yollar Galatasaray'la kesişti ve efsane dönemlerimizin efsane futbolcusu oldun. Bazı şeylerin tarifi yok ya, işte Hagi de onlardan biri...

Eve Geldim Necati Ateş

2012-02-05T00:00:00.002+02:00

Bildiğin sürgün hayatı yaşadı aslında ve bu sürgün hayatının sonunda da kendi kaderini çizerek yeniden Galatasaray'a dönüş sürecini başlattı. 32 yaşına gelip, bu takıma bir nevi kurtarıcı görüntüsünde geri dönmek zor bir iş aslında. Geri dönüş hikayelerini biliriz ama böylesine de pek fazla şahit olmamışızdır. İstanbul BŞB, Ankaraspor ve Real Sociedad günleri sürgündü aslında onun adına. Gelen hiçbir teknik adam da onu düşünmedi, bir ara serbest kalacak derken alacağı ödendi ve takımda tutuldu ama birkaç gün sonra Antalyaspor'a bedelsiz olarak gitti. Orada geçen 3 yılda da yeniden kendini kanıtlayarak bugün Galatasaray formasını giymeye başladı.

Onun adına her açıdan manalı bir maç. Galatasaray forması altında 100. maçı, 5 yıllık bir ayrılık ve döndüğün ilk maçta attığın gol. Necati Ateş, maç sonunda formasını vermeyecek çok doğru bir karar verdi aslında, bu formayı ömür boyu saklasa yeridir.

Bizim adımıza manası ise şu açıdan. Devre arası dönemde transfer transfer diye inledik, Shaqiri gündemi, Ronaldinho'nun yediği veto derken transfer çıtası yukarı kuruldu ama en son gün Necati Ateş transferiyle beraber transfer kapandı. Necati Ateş'in eskiden de çok sevildiğini pek söyleyemem ama yarar anlamında her zaman o yararı gösterdi. Şimdi istenmemesinin nedeni de aslında o karakter anlamındaki sevilmemesi. 32 yaş falan hikaye yani ama durum bu. Yapılacak birşey yok, mevcut kadroyla devam ve Necati Ateş'in de ilk maçında gösterdiği bu performans hepimize ders olsun.

Kısa vadede çok yararını göreceğiz, ben eminim. İlerleyen haftalarda da Elmander'le göstereceği uyum onu daha da yukarıya taşır, son hareketinden sonra da Baros alternatif sınıfına yazılan bir futbolcu konumuna gelir.

Gaziantepspor 1-2 Galatasaray / Bireysel Hatalar, Bireysel Yetenekler

2012-02-04T20:52:00.004+02:00

Açık ara bu sezonun en büyük hayal kırıklığı Gaziantepspor. Sezon başında koyulan hedeflerle ve kadro kalitesiyle ters orantıda bir noktadalar. Artı olarak bir de buna kötü bir futbol yönetimini de eklediler, takım iyiye yönelmiş, bu zorlu süreçte çok doğru futbol oynuyorken gelen teknik direktör değişikliği. Hikmet Karaman'lı Gaziantepspor'un küme düşmeme mücadelesini en sıcak şekilde yaşayacağını düşünüyorum. Oysa doğruya yönelen bir Gaziantepspor'da {Abdullah Ercan'lı günler} bu kadro kalitesi takımı yukarıya taşıyabilirdi ama taşların en olmadık zamanda oynatılması takımı daha zor bir sürece yöneltti.

Galatasaray ise futbol anlamında zorlu bir süreçten geçiyor. Yakalanan galibiyet serisinin ardından gelen puan kayıpları var. Puan kayıplarının temeline indiğimizde hava şartları, zemin faktörü gibi etmenleri de ekleyebiliriz ama futbol anlamında o düşüşü görüyorduk. Bu maçta da zemin şartları son derece elverişsizdi ama Galatasaray adına futbol olarak kötü geçen bir maçta geri dönmesini yine bildik, olmazsa olmaz bir üç puan kazandık. Bu hem yeniden kokusu yayılan deplasman fobisine karşı alınmış erken bir önlem, hem de oluşan moralsiz atmosferi dağıtmak adına güzel bir çıkış noktası.

Her iki takım adına da bireysel yeteneklerin ve bireysel hataların ön plana çıktığı bir maçtı. Semih Kaya ve Emre Güngör'ün karşılıklı bireysel hatalarını ve golleri izledik. Üçer dakika arayla da olması ilginç tabii. Galatasaray'ın avantajı bu oldu aslında, golü yedikten sonra atılan erken golle beraber o yenilgi şokunu yaşamadan bir anda ayağa kalktılar. 1-1'den sonra da Engin Baytar'ın aldığı sorumluluk neticesinde Galatasaray skor olarak 2-1'i bulabildi. Yine organizasyon anlamında sıkıntılar yaşadık, orta sahamız son haftalarda olduğu gibi çok kırılgandı. Yasin Pehlivan ve Bekir Ozan'lı sert Gaziantepspor orta sahası Selçuk İnan ve Melo karşısında yıldırıcı etkideydiler ve son haftalarda gelen puan kayıplarında da rakiplerin bu tarzda orta sahalarla Galatasaray'ı kitlemeyi başardığını görüyoruz.

İşte bu anlarda bireysel yetenekler ararsınız ya da ortadan gelemiyorsanız kanatlara inersiniz. Galatasaray'ın böyle bir avantajı yok. İlk yarıda Emre Çolak ve Engin Baytar'ın yerlerinin değiştirilmesi ikisinin de etkisini aşağıya çekti. Orta sahada da kaybolan Galatasaray'ın üstüne Gaziantepspor hızlı gelmeye başladı haliyle. Turgut Doğan'ı Sabri Sarıoğlu üstünde direk 11'de başlatsa Gaziantepspor o tarafı daha iyi işleyebilirdi, nitekim Turgut Doğan oyuna girince daha da düşen bir Sabri Sarıoğlu gördük ama Gaziantepspor'un sistemden çıkması ve komple ofansif bir sisteme geçmesi onlar adına pozisyonları getirmedi, haliyle bir hücum karmaşası yaşadılar. Oysa maçın büyük bölümünde Cenk Tosun'un Galatasaray savunması üzerinde etkisi, Popov'un da hızlı çıkışlarıyla oldukça etkili olmuşlardı.

Yiğit Gökoğlan'ın performası olumlu olmasa da onu tercih etmek olumluydu aslında. Ne olursa olsun sağ tarafta dikine oynayabilen bir futbolcu ve onun yarattığı bu hava bile farklı bir durum oluşturdu Galatasaray adına ama etkinin kralını Engin Baytar'dan gördük. İkinci yarıya damgayı o vurdu ve hücum sorumluluğunu komple üzerine alarak Galatasaray'ın geri dönüşündeki en büyük pay sahibi o oldu diyebilirim. 70 metre topu sürüp, o çalımı atmak ve golü attırmak gerçekten muazzam bir durum. Ayrıca sol taraftaki etkisi tabii, aldığı her topta Gaziantepspor savunmasının bütün dengesini bozdu diyebilirim.

Necati Ateş'in dönüşü bizi 4-4-2'de tutmaya devam ediyor, doğru olan da bu ama orta sahanın bu kadar kırılgan olması sistemi verimli kılmıyor. İlerleyen haftalar oluşacak uyumla daha etkisi bir Necati Ateş mutlaka izleyeceğiz, burası kesin. Bu maçta da yarattığı etki önemliydi. Özellikle de Elmander oyundan çıktıktan sonra tek forvet kaldığında, onun yarattığı baskı aslında komple hücum etmesini engelledi aslında Gaziantepspor'un ve son 10 dakikanın rahat geçmesinde bir diğer etmen de bu oldu. Hepsinden güzeli de, Galatasaray formasıyla 100. maçı, 5 yıllık bir hasret ve dönüşünün golle olması.

Galatasaray'ın doğrularının bu maçta yanlışa doğru kaydığının da altını çizelim. Puan kaybettiği maçlarda bile rakibine bu denli pozisyon şansı veremeyen bir görüntü vardı ama çok fazla bireysel hata izledik. Hakan Balta'nın hatası mesela ama telafisi hatasından büyük tabii. Semih Kaya'nın hatasında gelen gol ya da. Sabri Sarıoğlu üzerinden konuşmaya bile gerek yok, futbol olarak en dibe doğru başlattığı yolculuk devam ediyor. Bu görüntü de oluşunca Gaziantepspor mutlak gol şansı pozisyonlar yakaladı ve değerlendiremedi. Şans faktörü bu açıdan yanımızda ama bu zeminde gerçekleşen geri dönüş önemli. Puan kaybedilmemesi gerekiyordu ve öyle de oldu.

Gökhan Zan Doğru Alternatif Mi?

2012-02-04T14:39:00.008+02:00

Gökhan Zan için genelde iyi konuşulmaz. Beşiktaşlılar da Galatasaraylıların da büyük çoğunluğu beğenmez onun futbolunu. Aslında futbolunu beğenmemekten öte yaşadığı sık sakatlıklar asıl can sıkan nokta olur. Ben ise severim Gökhan Zan'ı. Şöyle düşünelim. Hatırlarsınız, bir ara Servet Çetin'in Marsilya'ya transferi hemen hemen bitti gibiydi ama gerçekleşmedi bu transfer. O ara da Servet Çetin'dan doğan boşluğu doldurmak adına transfer edilmişti Gökhan Zan. Bir önceki sezon şampiyon olan Beşiktaş'ın banko 11 futbolcusuydu ve Mustafa Denizli'nin de dediği üzere Gökhan Zan'dan doğan boşluk adına Ferrari transferi gerçekleşmişti. Yani Beşiktaş açısından da önemli bir isimdi, ne olursa olsun ama bugün hangi Beşiktaşlıya sorsak iyiki gitti der. Aynı şey aslında Galatasaray için de geçerli olur, yarın ayrılsa iyiki gitti denir ama önemli bir futbolcu olduğu detayı daima atlanacaktır.

Servet Çetin'in transferi de yatınca bir anda Gökhan Zan'la bir ikili yaratıldı, Milli Takım'da da olduğu gibi. Bu ikilinin müthiş bir uyum gösterdikleri söylenemez, harika bir ikili değil ama o sezon bir şekilde idare ediyordu Galatasaray, hatta Gökhan Zan sakatlanana kadar da çok da fena gitmiyordu işler ama sakatlıklar başladı, o geldi bu gitti derken bugünlere geldik. Sezon başındaki görüntü bu ikilinin yine oynayabileceği yönündeydi ama Servet Çetin'in futbol olarak bitmesi, Semih Kaya'nın çıkışı, Ujfalusi'nin stopere geçmesi derken Ujfalusi & Semih Kaya ikilisini izliyoruz ama şu detayı atlamıyorum. Bu ikilinin arkasında Gökhan Zan yine güzel bir alternatif, Servet Çetin'in de rotasyonda önünde artık ve şu ana kadar gösterdiği performans aslında gayet iyi.

Eboue'nin yokluğunda Ujfalusi'yi bek olarak izleyeceğiz ve Gökhan Zan & Semih Kaya tamdemi ile yola devam edeceğiz gibi görünüyor. Sakatlık olmadığı sürece sıkıntı yaşanmaz, Galatasaray'ın takım savunması daima iyi aslında, bireysel hatalardan yenen gol oranı çok düşük. Yani kimsenin patlama olasılığı pek yok, iş hücumda bitiyor, bunu hep söyledim. Bu yüzden de Gökhan Zan'ı beğenmiyoruz söylemlerinden öte sakat olmadığı zamanlarda onun gösterdiği yararı konuşmak lazım. 1-2 sezonu daha alternatif anlamında böyle götürür Gökhan Zan ve yedek kalmasının da kendisi açısından sorun yaratmayacağını iyi biliyorum.

Petkoviç'in Prensi Alvaro Dominguez

2012-02-03T19:46:00.012+02:00

Petkoviç'in özel olarak istediği futbolculardan biriydi. Beraberinde de büyük beklentileri getirdi aslında, Bance misali diyebiliriz. Kariyer anlamında baktığımızda Bance daha önde tabii ama işin içerisine tecrübeyi soktuğumuzda ve dört sezonluk Sion performansını eklediğimizde Dominguez de en az Bance kadar beklentiyle Samsunspor'a geldi ve devamında da hayal kırıklığı çok büyük oldu tabii. Bance açısından düşüncelerimi biliyorsunuz zaten, onun durumu farklı. Takımın çok kötü olması ve onun tek çabalayan isim olması {ligin ilk yarısında} Bance'i kötü gösterdi aslında. Takım gol atamazsa, bu sorunun neden olduğundan öte forvete yüklenirsiniz direk, Bance de büyük beklentileri beraberinde getirdiğinden tepkileri çekti. Hele ki Gekas'ın bu performansından sonra da Bance'nin yüzüne daha bakılır mı bilemiyorum ama onun dönüşü de forvet hattında önemli bir alternatif yaratacak.

Dedim ya, gol sorunu neden kaynaklanıyor buna bakılmaz diye, buna bakmak lazım aslında. Selim Teber için yazdım, onun yokluğu en büyük handikap oldu ve forvetle orta saha arasında bağ falan kalmadı. Onun yokluğunda da bu iş Dominguez'e düştü aslında. Dominguez, yönlü bir futbolcu. Orta sahanın ortasında 10 numara gibi de oynar, her iki kanatta da oynar ya da 4-3-3 misali bir formasyonda kanat forvet gibi de kullanabilirsin. Dominguez de bu sezon bu mevkilerin hemen hemen hepsinde yer aldı ama ligin ilk maçı haricinde gösterdiği iyiyi geçtim vasat bir performans bile olmadı. Onca ısrara, onu kazanmaya yönelik onca çabaya rağmen.

Samsunspor için ip aslında iç sahada kaybedilen Manisaspor maçından sonra başladı. Ligin ilk maçında yaratılan hava bir süre Samsunspor'u ayakta tuttu ama o zamana kadar kötü giden bir takım olan Manisaspor'a iç sahada yenilmek ipleri kopardı. O maçta da iki tane penaltı kaçırdı Samsunspor, o penaltılardan birini de Dominguez kaçırdı. Bu tip durumlarda babamı gözlemliyorum aslında ben, o gün Dominguez'i mimledi ve şu an yanına gidip bu futbolcunun ismini ansam bana bu maçı hatırlatır. Kötü bir izlenim oldu o maç, hem takım hem de bazı futbolcular açısından.

Ama şunu da es geçmeyelim, çocuğunun hastalığı var ve ülkesine dönmek zorunda kaldığı için sözleşmesini fesh etti. Bu hastalık sorunu ne zamandır vardı bilmiyorum ama bu ortamda da futbola odaklanmak zor, Dominguez'in de kötü performansının önemli etmenlerinden biri mutlaka budur ama genel itibariyle baktığımızda hayal kırıklığı bir performans ve Dominguez ısrarı da Samsunspor hücumlarının neden verimli olmadığına dair güzel bir cevap. Umarım çocuğu iyileşir, önce sağlık tabii...

Yeni Transfer; Selim Teber

2012-02-03T19:35:00.000+02:00

Sakatlık belasından da fazlasıyla başı yanan bir takım oldu Samsunspor. Selim Teber ve Gurur Yazar gibi iki futbolcusu sezon başında yaşadıkları sakatlıklarla uzun süreki sakatlık geçirdiler. Gurur Yazar önemli bir potansiyel, sezon başındaki o kalabalık stoper rotasyonunda da aslında bir anda sivrilebilirdi, olmadı ve bu sezon hiç forma giyemedi.

Daha can yakanı ise Selim Teber tabii. Ligin ilk 2-3 haftasında forma giydi aslında ve sezonun ilk maçı olan Gençlerbirliği karşısında da 3-2 kazanırken Samsunspor, Selim Teber'in yeri ve önemi daha da anlaşılmıştı. 4-4-2 sistemi içerisindeki beyin görevi onundu ve onun varlığı aslında orta sahadaki partneri Fink'i de bir o kadar etkiledi. Samsunspor'u takip edenler bilirler, Selim Teber sakatlık yaşadıktan sonra Fink'e yüklenen sorumluluk büyüdü ve Fink'in de performansı her geçen zaman daha aşağıya indi ama eldeki yetersiz rotasyondan ötürü de Fink'den vazgeçilemedi ya da bir b planı yaratılamadı.

Kağıt üzerindeki kadroya baktığımızda neredeyse her maçta iki ama bazı maçlarda da üç forvete kadar ulaşabilen formasyonları gördük. Ama, bu kadar forvetle oynayıp bu kadar az gol atabilen bir takım az görülür. Samsunspor bunu başardı işte, hücumda inanılmaz kısır bir görüntü vardı ve bunu da sürekli daha fazla forveti bir arada kullanarak aşmayı denediler. Aslında aynı sorun yine var ama ön tarafta kullandığınız kalite Bance ve Zenke'den Gekas'a yükselince o hücumdaki kopukluk o kadar belli olmuyor ve kadro kalitesini de biraz daha yukarıya çektiğinizde yine o kopuklukları yaşamanıza rağmen golü buluyorsunuz.

Hücumla diğer hatlar arasındaki kopukluğun temel nedeni yaratıcı futbolcu eksikliğiydi. Bu konuda Dominguez sınıfta kaldı ve geçtiğimiz günlerde gönderildi. Farklı da bir alternatif yaratılamadı ve acaba Selim Teber mi bekleniyor sorusunu sordum kendime. Selim Teber'in sakatlığı da öyle bir sakatlık oldu ki, haber de alamadık aslında. Ne zaman döneceğini bilemedik, ha geldi ha geldiler arasında ancak yeni idmanlara çıkmaya başladı. Bu uzun sakatlığın ardından nasıl döneceği de bilinmez ama şu kısa vadede onun varlığı inanılmaz bir artı olur.

Geçtiğimiz sezon Kayserispor günlerini hatırlarız, iyi bir performansı vardı ama ilginç bir şekilde takımla yolları ayrılmıştı. Bu yüzden de sezon başında onun transferi Samsunspor açısından bir nimetti, müthiş bir hamleydi, şanssızlıklar yaşandı. Ekigho'nun yükselişi, Gekas'ın varlığı derken bir de bu futbolculara pozisyon hazırlayabilecek bir isim eklenince de hücumda daha verimli, bu futbolcularını da en maksimum seviyede kullanabilecek bir görüntü ortaya çıkabilir. Bir bakıma Selim Teber'in dönüşü yeni bir transfer görüntüsüdür.

Gurur Yazar'dan fazla bahsedemedik ama onun artık bu sezonu pas geçtiğini düşünüyorum. Hala kalabalık bir stoper rotasyonu var, o da bu rotasyonun arkasında kalacaktır ama olası bir Kemal Tokak satışının ardından da onun yerini doldurabilecek yegane isim. Uzun vadeli düşünmek lazım ve daha önemlisi sabretmek gerekiyor. Eren Güngör örneğini izliyoruz, yıllarca sakatlıklar yaşadı ama bugün yeni toparlıyor. Gurur'un yaşadığı şanssızlıktı, umarım arkasında durulur.

Bir Sezonda Üç Farklı Takım

2012-02-03T13:00:00.001+02:00

Bir zamanların altın çocuğuydu, Galatasaray ve Türk futbolu ondan çok umutlandı ama bana göre Hagi'nin yanlışıdır bu, Cafercan Aksu'nun bir maçta bitişinin hikayesini izlemiştik, o Gençlerbirliği maçında Hakan Şükür'ün yerine kurtarıcı diye oyuna alınarak. Hakan Şükür bir önceki maçta Fenerbahçe karşısında 5-1'lik zaferin mimarlarındandı ama şampiyonluğun düğümünün çözüldüğü Gençlerbirliği karşısında Hagi böyle bir tercih yaptı, devamında Cafercan Aksu'nun düşüşünü izledik. Benim bu konudaki görüşüm budur.

Galatasaray'dan sonrası da çeşitli takımlarda kiralık derken Konya Şekerspor'a kadar dayandı. 2 sezon oynadı burada ve takımı da ikinci ligdeydi. Buna rağmen gösterdiği çıkış farkedildi ve takip edildi. Adı bir üst kademe için geçmeye başladı, hatta ben Samsunspor için de keşke bu futbolcuyu transfer etseler diyordum derken Bank Asya'ya da uğramadan Gençlerbirliği'ne transfer oldu. 25 yaşında bu adam daha, şansı fazlasıyla var derken Fuat Çapa gönderdi kendisini ve Boluspor'a gitti bu sefer de. Oradan da sıyrılma şansı var diyorken, yine tutunamadı ve Giresunspor'a imza attı bu sefer de. Yani bir sezonda üç farklı takım ama kademe kademe aşağı doğru düşüşü. Belki de Giresunspor'un ardından yine bir alt kademeye inecek, bilemiyoruz.

Anlamadığım şu, bu futbolcu böylesine yetenekli de neden yukarıya doğru ivme kazandığında bir anda aşağıya düşüyor. Akıllara şu gelir hemen, Hagi acaba haklı mıydı ya da bu futbolcunun şu zamana kadar kariyerinin böyle gitmesinin suçu kendisinde mi? Verilen şansı kullanamamak böyle birşey olmalı bence, malesef Cafercan Aksu aşağıya doğru inmeye devam ediyor ve bu gidişle de 2. lig efsanesi olarak futbolu bitirecek. Forvetti, 10 numaraya geçmiş, top tekniğini müthiş ilerlettiği dediğimiz bu futbolcunun çıkışı suni bir çıkış mıydı ya da?

Kötü Adam İmajı

2012-02-03T12:00:00.003+02:00

Rüştü Reçber gerçekten ekol bir kaleci ülkemizde, bu tartışılmaz. Yıllarca tek başına bu ülkeyi sırtında taşıdı ve çoğumuzun hayal edemeyeceği noktalara o ulaştı aslında ama o kadar da hakkı verildi mi bu tartışma konusudur. İşte Rüştü Reçber'in ülke kalecilik sektörünü {yerli anlamda} tek başına sırtında taşıdığı dönemde bir de Ömer Çatkıç vardı. Gaziantepspor'da geçirdiği 1998 - 2004 yılları arasında Milli Takım'ın da kaleci konusunda 2. adamı olmayı başardı.

Bu durum aslında Ömer Çatkıç'ın kalitesinden öte o dönemdeki yerli kaleci tablosunun özetiydi. Barcelona'ya transfer olabilen bir kalecimiz vardı ama devamından gelen kalecilerin yüzüne dört büyükler açısından baktığımızda pek bakılmadı. Üstelik yabancı kontenjanının da şimdiki kadar geniş olmadığı zamanlar da oldu ama buna rağmen pek yönelinmedi bu duruma. Gerçi bir tek Fenerbahçe'nin bu yerli kaleci ekolünü tutturduğunu görüyoruz, Rüştü Reçber'in ardından da Volkan Demirel'i getirmeyi başardılar. Günümüze baktığımızda da genel itibariyle çok iyi kaleci rotasyonunu görüyoruz Milli Takım açısından. Gelenler de var, olanlar da var.

Zamanında bu yoktu işte, Ömer Çatkıç yıllarca 2. adam olmayı başardı. Dünya Kupası ve Konfederasyon Kupası üçüncülüğü gördü, bu anlamda bazı başarılarda ismini geçirdi ama hiçbir dönem demedik, bu adam birinci kaleci olabilir diye ya da dört büyüklere sıçramasını yapamadı, en iyi döneminde bile. Zaten Gaziantepspor'un ardından da Gençlerbirliği, Bursaspor günleri oldu, devamında Gaziantepspor'a geri döndü derken dört yıldır Antalyaspor formasını giyiyor. Yaşı da 37 olmasına rağmen hala birinci kaleci durumunda, oynuyor yani. Mesela bu başarıdır. Çoğu eski isim bu yaşlarda daha alt liglere doğru yol alabiliyorlar. O dönemin adı geçen kalecileri Zafer Özgültekin, Metin Aktaş hatta o dönemin parlak genci Kerem İnan. Hiçbiri yok ama Ömer Çatkıç hala Süper Lig sahnesinde boy gösterebiliyor. Bu onun adına başarıdır.

Ama bu kalecinin asıl hatırlanma sebebi bu futbol içi olaylar olmayacak. Ya da ''Barthez'' lakabını aldığı ve yıllardır değiştirmediği o imajı. Ömer Çatkıç başka işlerle uğraşmayı sever. ''Bana küfür edilen maçlarda ben daha iyi oynuyorum'' diyebilecek kadar bir egosu da var. Alışmış bazı durumlara, kendisiyle uğraşılmasını seviyor bir bakıma. Antipatik hareketlerinin de kaynağı bu yüzden ve kendisini sevmememizi istediği için de kendisini sevdirmemek adına elinden geleni yapıyor. Gerçi bu durum kariyerden bir bakıma vazgeçtiğinde başladı, daha yukarısı adına bir hedef kalmadığından kendini hatırlatmak için giriştiği bu yöntem. Tribünlerle uğraşması, tahrik etmesi, topu oyuna geç sokması, gol atarcasına yaptığı garip sevinçler vs.

İlginç bir kariyer öyküsü yani, futbolu bıraktığında da kendisini daima hatırlatacağız. Ne olursa olsun bu hatır imajını bıraktı çünkü...

Theofanis Gekas

2012-02-02T20:04:00.007+02:00

Yeni teknik direktörün getirdiği bir hava daima olur. Samsunspor için de bu havadan söz etmek mümkün, çünkü IBB maçında oynanan futbolla bu futbol arasında dağlar var. Ben imkansıza yakın olarak görüyordum Samsunspor'un şansını, hala da az görüyorum ama futbol bu imkansızlıkların aşıldığı bir spor. Beşiktaş haricinde büyük maçlarını atlatan Samsunspor için de hala bir umut var demek mümkün. Aslında benim çekincem üst tarafta bulunan takımların sürekli kazanması ama Mersin İdman Yurdu veya Manisaspor gibi takımlar sürekli bir düşüş içerisinde ve Samsunspor'un da bu kazanma trendini yakalaması durumunda bir ihtimali daha var.

Teknik direktörün getirdiği hava diyoruz geçici olabilir diyoruz ama Gekas'ın getirdiği hava çok başka birşey. 4 maçta 6 gol gibi bir rakam var elde ve takımı da tek başına getirdiği hava ortada. Topla buluştuğunda kendi pozisyonunu yaratıyor, bir yerden çıkıyor ve golünü atıyor. Bunun dışında onu savunma yaparken ya da futbolun başka boyutlarında göremiyoruz, çıkıyor ve atıyor. Bu da gol sorunu yaşayan Samsunspor'a büyük bir nimet oldu tabii. Ligin ilk haftasından bu yana üç golü bir arada göremeyen Samsunspor bir anda Fenerbahçe'ye üç gol attı, hatta dört olabilirdi ama Gekas'dan beklenmeyen bir gol kaçtı. Dört golün destanını da yazabilirdik yani.

Fenerbahçe'nin deplasman fobisinden öte iyi oyun yönünde bir istikrarsızlığı var. Sürekli çıkışta olan bir Stoch ama maç içerisinde büyük dengesizlikler yaşayabilen bir Fenerbahçe. Mersin İdman Yurdu maçı mesela, ilk yarıdaki muhteşem futbol ama ikinci yarıda bir o kadar muhteşem olmayan görüntü gibi. Bu iniş çıkışları sık yaşıyorlar, Samsunspor karşısında da yaşadıkları bu aslında. 1-0'ı erken buldular, devamında maç 1-1 olana kadar kayboldular ve skor berabere geldiğinde maçı kazanmaları gerektiğini hatırlayarak işin hücum boyutuna geçtiler. Ama Gekas faktörü burada ortaya çıkıyor işte, 2-1'den sonra tamamen bir Samsunspor üstünlüğü ve gelen galibiyet.

Ek olarak söylemek isterim, Gekas destanı yazıyoruz ama katsayı farkını göz önüne alırsak mini bir Serdar Özkan destanı da yazmak mümkün. Belki de kariyerinin en iyi dönemini geçiriyor ve 12. adamlığı şu ana kadar mükemmel yaptı. Oyuna sonradan girdiği her maç hareketlendiriyor takımı, hücumda tutuyor, bir anda kreatif bir etki yaratıyor. İkinci golde de Gekas'a asisti yapan o oldu. Gekas, arkasında oynayan iyi hücumcularla daha etkili olacak aslında. Bütün hücum yükünü tek başına sırtında tutmak yerine, ona uygun pozisyonları hazırlayan futbolcularla çok daha etkili olabileceğini söylemek lazım. Selim Teber'i bekliyorum hala ısrarla, tam onun ilacı. Ya da Uğur Boral, Murat Yıldırım ve Serdar Özkan'ın kanatlarda göstereceği etkiyi. Serdar Özkan bunu gösteriyor ama Uğur Boral ve Murat Yıldırım cephesinden beklediğim daha fazlası.

Mini Ankaragücü

2012-02-02T16:00:00.001+02:00

Bülent Korkmaz'ın Kayseri Erciyesspor günleri geldi aklıma. Teknik direktörlük kariyerinde de elle tutulur tek başarısı bu aslında. Gerçi takımı sezon sonunda küme düştü ama o imkansız biri görülen durumu imkanlıya çevirmiş, takımı ayağa kaldırmış ve takımın da düşmemesi adına elinden gelenin fazlasını yapmıştı. Artı olarak Türkiye Kupası finali de oynattı o takıma, bunu unutmamalı. Başarılı bir başlangıç yapmıştı yani teknik direktörlük kariyerinde ama sonrası iyi olmadı. Gösterdiği o başarı Bülent Korkmaz'a Bursaspor ve Gençlerbirliği gibi takımlarda çalışma imkanı tanıdı ama olmadı, devamında da Galatasaray geldi ama yine olmadı. Azerbaycan'a gideyim, yeni bir akımın da öncüsü olabilirim dedi ama yine olmadı.

Şimdi ise o Kayseri Erciyesspor günlerine dönüş sinyalleri var gibi, yine çok zor durumdaki bir takımı aldı ve ligde kalmak adına umutlandırıyor. İşi zor tabii, küme düşme olasılıkları büyük ama mücadele var diyoruz. En azından maç kazanabiliyorlar, yani ortada bir Samsunspor durumu yok. Bu da Bülent Korkmaz hanesine bir artı kazandırır ve yapılan transferlere baktığımızda da en çok transfer yapan takım durumundalar ama yararlı isimler geldi ve kısa vadede takıma uyumları müthiş.

''Larrys Mabiala (Nice), Anıl Karaer (Adanaspor), Uğur Uçar, Güven Varol, Kaan Söylemezgiller, Ergin Keleş, Bora Körk (Ankaragücü), Jugurtha Hamroun (Chernomorets Burgas), Sanel Jahiç (Apoel), Mehmet Yıldız (Eskişehirspor), Mustafa Sarp (Samsunspor)'' yapılan transferler. Şu anki ihtiyaca yönelik doğru adımlar ama göze çarpan durum ise mini bir Ankaragücü gibi oldu takım. Sezon başında Mersin İdman Yurdu'nun böyle bir durumu vardı, Beşiktaş ve Gaziantepspor'dan iyi beslendiler. Karabükspor'un da Ankaragücü'nden iyi beslendiğini görmek mümkün. Ara transfer döneminde gelen 5 tane Ankaragücü'lü futbolcu var. Ergin Keleş ve Bora Körk'te Ankaragücü'nün son neferleriydi aslında, özellikle Ergin Keleş elde kalan değerler açısından. Turgut Doğan'dan sonraki en değerli futbolcuydu ama o da gitti, haliyle de Ankaragücü diye birşey kalmadı ortada ama Karabükspor'un bu damara girmesi ayrı bir konu...

Haldun Üstünel Ruhu Aranıyor

2012-02-02T12:30:00.003+02:00

Bir transfer dönemi daha geride kaldı. Galatasaray açısından olaya baktığımızda beklentilerin çok gerisinde kaldığımız bir dönemdi. Takım lider olsa da, iyi gitse de transfere ihtiyacı vardı, üstelik büyük aciliyeti olan 1-2 hamle gereklilği vardı ama gerçekleşmedi bunlar. Bir sürü iddia var, her türlü haberi okuyoruz, aslında neler yaşandığını da iyi biliyoruz ama Fatih Terim gibi susmak en iyisi ve eldeki imkanlara bakmaya devam edeceğiz.

1 Ocak'ta ara transfer bitecek derken son gün, son dakikaları gördük. Shaqiri dendi, büyük umut bağlandı, müthiş bir vizyon adımı olacaktı ama gerçekleşmedi. Şu saatten sonra da Shaqiri'yi almak daha da imkansız bir hale geldi zaten. Fatih Terim'in listesi de vardı, listenin genelinde de genç ama büyük potansiyel vaad eden isimleri gördük, onların transfer olması da fark yaratacaktı ama bu da gerçekleşmedi. Zaten yerli piyasasıyla pek işimiz yok, ülke gerçeklerini es geçip olaya çok gerçekçi bakıyoruz gibi görünüyor ama Olcan Adın için 3 milyon 250 bin avro veremiyoruz. O Olcan Adın'ın da Trabzonspor'a getirdiği hava ortada.

Corluka hamlesi de mesela güzel olabilirdi, Eboue'nin de yokluğunda sağ bek için güzel bir alternatif olacaktı hem de savunmanın her bölgesinde oynayabildiği için isabetli bir iş olabilirdi ama o da olmadı. Kanatlar dedik, hiçbir şekilde bu bölgelere hamle gelmedi. Yiğit Gökoğlan'ı saymıyorum, kısa vadede ekstra katkı almamız güç görünüyor, onunla ilgili planlar uzun vadeli ama kısa vadede atılması gereken adımlar lazım. Bir de bunun üstüne eldeki diğer alternatif olan Kazım'ı gönderiyoruz ve sağ taraf iyice teslim görüntüde. Emre Çolak oynayamaz orada ya da o bölgede direk etki verebilecek bir isim yok elimizde. Bakalım Terim ne düşünecek.

Necati Ateş ise son gün hamlesi. Sezon başında da vardı bu tip bir plan ama bu zamana denk geldi. Şöyle düşünüyorum, daha iyisini alamıyorsan eldekine yöneleceksin. Baros yokken çekilen sıkıntı ortada, haliyle de forvet ihtiyacın var. Sercan Yıldırım'ın kısa vadede işi zor, yabancı bir isimle de anlaşamadın ve kısa vadeli bir adım atma ihtiyacın doğdu. Bu anlamda Necati Ateş iyidir ve Yusuf Şimşek katkısı beklentisi var haliyle.

Genel anlamda ise güç kaybı yok ama güçlendiğimizi de söyleyemem. Ne uzadık, ne kısaldık ve mevcut kadroyla şampiyonluk yürüyüşü devam edecek. Ama şu şartlarda en sıkıntılı mevkisine Sow gibi bir hamle yapabilen Fenerbahçe'yi görebiliyoruz, bizim de Shaqiri'yi ne olursa olsun bitirebilmemiz gerekiyordu, herşeyden öte bu bir mesajdır yani. Fatih Terim kimi isterse alırız demek kolay iş ama icraat gerekiyor. Haldun Üstünel'i çok arıyorum bu konularda...

Bu ''İsyan'' Olamaz

2012-02-02T12:00:00.002+02:00

Yenilgiye isyan etmek, bir futbolcuda aradığım temel özellik aslında. Sevdiğim futbolcuları burada hep sıralarım, genelde agresif adamlardır, mücadeleci futbolculardır falan ama hepsinin temelinde yenilgiye isyan etmek yatar. Hırs, doğru kullandığın sürece seni ayakta tutar. Hırsın kurbanı olmadan hırsını kontrol edebilirsen mücadelenin içerisinde kalırsın, diğer türlü kaybeden daima sen olursun.

Milan Baros'u severim, sayarım, futbolunu beğenirim ve Galatasaray'a da müthiş yararlılıkları olmuş bir futbolcudur. Üstelik 4. sezonunu yaşadığını düşünürsek takımın da kemikleşmiş bir ismi artık o. Sık sakatlıklar yaşadı, uzun ayrılıklar oldu ama Galatasaray ondan vazgeçmedi. İyi bir Baros'dan daha iyisini bulabilmek güç çünkü, böylesine istikrarlı golcüler ülkemize pek uğramaz. Baros'un da isminin düştüğü bir dönemde onu takıma getirdik, o da burada tekrar yüceldi. Sakatlık belası olmasa belki daha başka bir kariyer planı da çizebilirdi ama şunu diyelim, biz Baros'a o da bize daima şükran duymalı.

Sakatlıklar falan bir yana ama Baros'un en büyük hastalığı hırsını kontrol edememesi. Öfke kontrolü olmayan bir futbolcu. Bazı agresif futbolcular vardır, öfkesini kontrol edemezler ve sert oynarlar ya da olmadık bir yerde rakibe kafa atarlar, tekme vururlar, sert oynarlar. Zidane bile bir noktada dayanamayarak Dünya Kupası finalinde Materazzi'yi yere serdi.

Baros'un olayı ise hakemle. 4 sezondur yediği kartlara bakalım, yüzde 95'i hakeme itiraz. Tüm sezonu oynasa en az 10-12 aralığında sarı kart yeme potansiyeli var. Her olayı itiraz çünkü, bunu ilk geldiği günden bu yana çok yapıyor, takımını bırakmaması gereken yerde yalnız bırakıyor. Dün Antalyaspor maçında yaptığı ise bu işin zirvesiydi. Oyuna girmesi işin seyrini değiştirdi, oynadığı futbolla ne kadar yararlı oldu ve takımını hücumda ayağa kaldırdı gördük ama her düdüğün ardından hakeme bir fiziksel teması oldu, her hareketinde hem de. Bir yerde patlak vermesini bekliyorum derken kırmızı kartı da yedi, bir anda takımın 2 puanını aldı götürdü. Dün de dediğim gibi, beraberliğin faturası bana göre Baros'a çıkmalıdır.

Baros'u seviyorum, hem de çok seviyorum ama bu yaptığı ilk değil, son da olmaz. Fatih Terim de dün basın toplantısında söyledi zaten, ısrarla vurguladı ''Baros'un sakatlık ve kart olayına dayanarak Necati Ateş transferini gerçekleştirdik'' diye. Baros kendini toparlar mı bilemem ama bundan sonra geçecek süreç onun açısından iyi olmayabilir...

Galatasaray 1-1 Antalyaspor / Transfer Dönemi Biter

2012-02-01T22:28:00.009+02:00

Ligin ikinci yarısındaki süreç sancılı, sık puan kayıpları yaşanmaya başladı. Eksiklerin yokluğu, o eksiklerin yeri doldurulamaması hepsi etken bunda. Doğru sistemi bulmuşken 1-2 futbolcunun yokluğunun getirdiği nokta bu aslında, Eboue başlangıçta ama asıl nedenin Baros'un yokluğu. O yokken 4-4-2'den 4-1-4-1'e geri dönüş ya da Sercan Yıldırım'lı dönem ve bu maçların temelinde de hücumdaki üretkensizlik. Temel neden bu, Antalyaspor karşısında da bunu yaşadık. Zeminin etkisi, hava şartları değil yani bu.

Sıkıntı yaratıcı futbolcu eksikliğinden geliyor. Ortadan veya kanatlardan, bu durum farketmiyor ama bu eksiklik var. 4-1-4-1'e dönüştü bu maç, Bursaspor maçındaki etkisiz Sercan Yıldırım performansının ardından. Aslında 11'i maç öncesinde gördüğümde birçok formasyonun kullanılabileceği düşüncesi doğmuştu ama 4-1-4-1'i izledik. Emre Çolak sağ tarafta, Riera solda ve Engin Baytar & Selçuk İnan ikilisi de göbekte. Antalyaspor sert bir takım, agresif oynuyorlar ve bu agresiflik karşısında kiliti açmasını beklediğimiz futbolcular etkisiz. Engin Baytar'ın patlayıcı gücü ya da Selçuk İnan'ın oyun kurmadaki kabiliyetlerini bu agresif yapı karşısında pek fazla izleyemedik.

Aynı şekilde Riera'nın etkisizliği {Riera'nın ısrarla kullanılmasının ben bir mesaj olduğunu düşünmeye başladım} ve Emre Çolak'ın da sağ tarafta alakasız görüntüsü derken hücumda organize olabilmek, baskı kurmak ve tempolu oynamak güç. Elmander tek başına rakip savunma arasında kaybolabiliyor ve Elmander'i de daha verimli kullanmak adına aslında onun arkasındaki isimlerin Elmander'e uyması lazım, daha fazla ceza sahası içerisine girmesi lazım. Elmander kendi ilerlemesinden çok arkasındaki futbolculara bu pasör görevini görebilir, forvette tek oynadığı sürece ama bunu kullanamıyoruz.

Bu organizasyonsuzluk içerisinde de 4-4-2 oynama zorunluluğu doğuyor ama Baros sahada olduğu sürece varız diyebilirim. Baros ve Elmander'in uyumu ve rakip yarı sahada tuttuğu toplar bizi hücumda tutan etmen ve tempoyu yaratan. Nitekim, Baros oyuna girdikten sonra Galatasaray baskısı artmaya başladı, Sabri Sarıoğlu da uzun zamandan sonra hücumda bayağı etki etti diyebilirim ama Baros'un yediği kırmızının açıklanacak bir yanı yok. Takımını o durumda 10 kişi bırakamazsın, bugün kaçan 2 puanın faturasını Baros'a kesiyorum ben. Gerçi çok fazla itiraz ediyoruz takım halinde, gereksiz yenen sarı kart sayısı da fazla ama Baros işi iyice abarttı ve yediği bu kart sonrasında da hoşgeldin Necati Ateş dedi aslında.

Galatasaray da 10 kişi kalınca Antalyaspor'a gün doğdu, Tita'yı da oyuna alarak biraz daha tempo denediler. Maç hızlandı o arada, her iki takımda hızlı çıkarak etkili olmaya çalıştı ama tercih hataları Galatasaray'ı çoğu pozisyondan etti. Şöyle diyeyim bu konuda, Hakan Balta'nın son haftalardaki en iyi hücum performansı ama tercihler konusunda da bir o kadar yanlışlar yaptı ve her denemesinde bir hata yaptı. Bu kadar fazla tercih hatasıyla da zaten gol atmak ve pozisyona girmek güç. Hele de 10 kişi kalmışken.

Savunma dediğimiz olay takımı ayakta tutmaya devam ediyor. Her pozisyonda Semih Kaya var, Ujfalusi çok istikrarlı, takım savunmasına vurduğumuzda işi herkes çok iyi durumda ama yaratıcı futbolcu eksikliği ve bunun yarattığı organizasyon sıkıntıları Galatasaray'ın yediği golleri zor çıkartması demek. Antalyaspor'un elle tutulur tek pozisyonu var ve o da kontra ataktan gelen gol. Buna rağmen maç 1-1 bitiyor, puan kayıpları da devam ediyor. Son haftalardaki süreç hiç olumlu değil. Hem oynanan futbol, hem saha dışı etmenler açısından. Yine de her takımın bu tip inişli çıkışlı grafiği olur, bizi zirvede tutacak isim yine Fatih Terim olacak...

Neden Gitti Sorusu?

2012-02-01T17:08:00.000+02:00

Hala neden gittiği sorusuna bir cevap verebilmiş değiliz ama şöyle birşey var. 1.250 bin avro kazanıyordu Galatasaray'da, Olympiakos'da ise şu yarım sezonda 900 bin avro kazanacak ve satın alma opsiyonu da kullanılırsa eğer alacağı ücret çok daha üst sınırlara çıkabilir. Ama para değildir ayrılıktaki mevzu diyorum. Çıkan haberlere baktığımda kimse beni sevmiyor diyor, devamında taraftar tepkisi falan, garip bir durum cidden. Kazım'ın yaşayış stili veya hareketleri pek bize uymadı sanırım, ne Fenerbahçe'de ne de Galatasaray'da o kadar benimsenmedi ama yine de Galasataray günleri iyiydi. Fenerbahçe'den geldi mevzuları geçen sezonun çok kötü giden Galatasaray'ında aşmıştı aslında. O yarım sezonda oynadığı özellikle asist oranı çok iyiydi. Bu sezon ise daha iyi bir kadro çatısı altında o kadar iyi istatistiği yoktu ama dediğim gibi, kanat rotasyonunda zaten sıkıntı yaşıyorken ve kimseyi de alamamışken Kazım'ın gitmesi iyi olmadı. Ararız, aramayız bilemem tabii ama meydan Yiğit Gökoğlan'ın ya da iyileşmesi durumunda Yekta Kurtuluş'un. Engin Baytar'ı da bu bölgeye kaydırmak mümkün ama Emre Çolak'ın da sol tarafta oynadığını düşünerek neredeyse açık oyuncuları olmadan dörtlü orta saha kurmuş oluruz ve bu da sıkıntı, denendi çünkü daha önceden. Yeni takımında da 11 numarayı giyecek Kazım, büyük ihtimalle orada beklentiler büyük, Riera'nın varisi ya da. Kaleci Carroll ve Barcelona'nın serbest bıraktığı Hleb'i de aldılar, Olympiakos'da bir devre arası atılımı içinde.

Eski Hırs Çarpışmaları

2012-02-01T12:30:00.005+02:00

Öncelikle şunu söyleyeyim, Necati Ateş'in jenerik gollerine alışığız. İlginç golleri vardı, uzaktan vuruşları olsun, ceza sahasının içerisinde rövaşata, vole denemeleri gibi. Volkan Demirel'de de bu durum vardı, vücuda bakınca hantal gibi duruyor ama asla öyle değil, aksine son derece atletik. Necati Ateş'in de bu atletik özellikleri vardı, tabii yaş 32 oldu ve o günler biraz geride ama yine de o ilginç gollere şahit olabiliriz. Bir diğer özelliği de aslında, Hasan Şaş ile saha içerisinde yaşadıkları. Hasan Şaş'ı biliyoruz, son derece hırslı bir futbolcuydu, yenilgiye isyan eden isimlerin başında geliyordu. Necati Ateş de böyle aslında, durum da bu olunca ikili bu hırsla beraber birbirlerine çok girdiler. Maç içerisindeki kötü gidişten, atılan gole kadar sürekli bir hırs çatışması gibi bir durum vardı ama bunlar saha içerisinde tabii, çok iyi arkadaştı ikisi. Şimdi de buluşuyorlar yine ama Hasan Şaş bu sefer antrenör koltuğunda, Necati Ateş'in antrenörü oluyor. Bu hırslı çarpışmaları pek göremeyiz bu yüzden ama o eski günleri de hatırlamak güzeldi.

Necati Ateş Galatasaray'da

2012-02-01T12:02:00.008+02:00

Geçen sezon da bu transfer yapılabilirdi ama tam 1.5 sezon beklendi. Yine bir Fatih Terim dönemi ve ligin de devre arasında Necati Ateş'in transferi. 2003-2004 sezonunda Necati Ateş'i getiren Fatih Terim olmuştu ama beraber pek çalışamadılar, şimdi o imkanı yakalayabilirler. Benim görüşüm bu tip transferlerde sabit tabii, zamanında gönderdiğin futbolcuya bugün ihtiyaç duyuyorsun, üstelik o futbolcu 30'lu yaşları da geçti. Bu durum futbolcu açısından müthiş, kulüp açısından ise o kadar müthiş olmayan bir durum ama yapılacak birşey yok, yerli alternatif lazım ve alınabilesi mümkün olan bir yerli forvet yok yani. Necati Ateş iyi Galatasaraylıdır, her ne kadar karakter olarak o da çok sevilmemesine rağmen, benim de çok sevdiğim bir isim değildir ama daima hakkını vermişimdir. Antalyaspor'dan alacağı olan 500 bin dolar gibi bir rakamdan da vazgeçmiş durumda, bu önemli bir fedakarlıktır. Ayrıca ilk açıklamalarında da yuvama dönüyorum diyor, belli ki bu ayrılık ona çok koymuştu ama bir şekilde geri dönüşü başardı. Yabancı bir kanat oyuncusu varlığından da bahsediliyor, bu durumda 4-4-2'nin devamı Necati Ateş'i 11'e taşır ama şu şartlarda Elmander ve Baros'un alternatifi olarak geliyor. Ama yönlü bir futbolcu, hücumun birçok bölgesinde onu kullanmak mümkün olacak. Kısa vadeli atılan güzel bir adım diyebilirim, hayırlısı olsun. Daha detaylı yazıyı da dün yazmıştım zaten...

Not: Şu detayı da ekleyelim, çünkü fiyat açıklaması var. 250 bin avro Antalyaspor'a ödenen bedel. 32 yaşında bir futbolcu ve sezon sonunda sözleşmesi bitiyordu, normaldir bu yüzden. Ama Necati Ateş ile sezon sonuna kadar bir kontrat yapılmış, bu süre zarfında da 400 bin dolar para kazanacak. Kontratın neden yarım sezonluk olduğunu pek anlamadım ama sezon sonunda Antalyaspor'a Aydın Yılmaz veya o değerde bir ismin takasta verilecek olması derken karışık bir transfer diyebilirim. Tabii Aydın Yılmaz'dan da neden şimdi vazgeçmediğimizin cevabı kanat rotasyonuna kimseyi almamamızmış, şu an öğreniyoruz bunu. Bu açıdan düşülen durum garip.

Necati Ateş & Galatasaray

Barış Manço / 13 Yıl Oldu

2012-02-01T00:28:00.004+02:00

13 yıl oldu Barış Manço'yu kaybedeli. Herkesin hayatında önemli bir yeri vardır, özellikle de benim jenerasyonumun çocukluk dönemlerinde bıraktığı kesitler tarif edilemez ama gerçekten benim için farklı birşeydi, tarifi yoktu, bu yüzden de tarif etmeye çalışmayacağım...

Kazım Kazım Olympiakos'da

2012-01-31T20:43:00.005+02:00

Kazım Kazım için resmi açıklama da gelmiş bulunmakta. 875 bin avro'luk bir kiralama bedeli var, yarım sezon için. Böyle baktığımızda güzel bir ücret aslında, özellikle de yarım sezon için ama sezon sonunda 1.5 milyon avro'luk bir opsiyon var ve bu beklentilerimin aşağısında. Bu da 2.400 milyon avro'luk bir değere geliyor, oysa benim beklentim 3.5-4 milyon avro'luk bir transfer olmasıydı. Ne bileyim, gözden düşen bir futbolcu olur, batan geminin kurallarını işletirsin. Tepki gösterilen ve çok beğenilen bir isim olmamasına rağmen kadroda kalması gereken bir isimdi, bir anda gidişi herkesi de şaşırttı. Bir yıl önce bonservisinin bedavaya gelmiş olması da bu kazancın her türlü kazanç olduğu düşüncesini doğrulabilir ama benim görüşüm bu gidişin tamamen bir fiyasko olduğu yönünde. Özellikle de şu ücreti gördüğümde. Anlamadığım mesele ise herkes gibi, bu adam neden bu kadar fazla gitmek istedi. Ne oldu, ne bitti bilemiyoruz. Karakter anlamında bir senede aşamalar kaydetti dediğimiz Kazım'ın çıkardığı bir sorun mu oldu, hiç bilmiyoruz. Kendi gitmek istedi tamam da para için desem Olympiakos olmaz bu tercih, Katar'a gidiyorum der, böyle birşey beklerdim ben yani. Hayırlısı olsun bakalım, Olympiakos günleri umarım Toulouse günlerine dönmez. Bu saatten sonra geri dönüşü zor, Fenerbahçe'de olduğu gibi kapılar açılmaz. Bu yüzden Olympiakos günlerini iyi değerlendirmek zorunda, hakkında hayırlısı. Daha detaylı yazdığım dünkü yazıda aşağıda;

Kazım Kazım

Necati Ateş & Galatasaray

2012-01-31T19:52:00.001+02:00

Fenerbahçe için Mert Nobre söylentileri çıktığında şunu söylemiştim, aslında bu tip transferler için aynı düşünürüm. Zamanında size hizmet etmiş bir futbolcu, istatistik anlamda başarılı da olmuş ve bir dönem gelmiş siz yolları ayırmışsınız. Sonrasında yıllar geçmiş, bu futbolcu yoluna devam etmiş ama hiçbir dönem Fenerbahçe'deki günlerini yansıtamamış. Sonra birşey olmuş, 31-32 yaşına gelmiş olmasına rağmen bir sıçrama daha kaydetmiş ve bu sıçrama sayesinde de eski takımı olan Fenerbahçe'nin {kısa vadeli düşüncelerle} radarına tekrar girmiş transfer edilmek istenmiş. Bu futbolcu adına büyük olay, zamanında seni gönderenlerden intikamını alıyorsun bir şekilde ama kulüp açısından aynı şeyi söyleyemem. Geldiğin nokta tekrar o futbolcuya ihtiyaç duyduğun nokta oluyor ama Fenerbahçe bu transferi gerçekleştirmedi. Şunu da söylemiştim, bütün bunları bir yana bırakalım, Sow'un arkasındaki Nobre güzel bir alternatif olabilirdi.

Necati Ateş'in transferi de buna benzer aslında, hatta daha da çetrefilli bir durum. Galatasaray açısından da daha büyük bir vurgun misali. Karakter olarak hiçbir zaman iyi bir imaj çizmedi, çok sevilen bir futbolcu olduğunu hiç hatırlamam ama yine istatistik anlamda baktığımızda da oynadığı dönemde en yararlı futbolculardan biri olmuş, harika işler yapmış. 3.5 sezon formasını giydiği Galatasaray'daki ortalamaları harika, 10 numarayı da bir dönem giymiş hatta {10 numara psikolojisinin en ağır olduğu dönemler}. Ama dediğim gibi sevilen bir futbolcu olmadı kariyerinin hiçbir döneminde ve birgün Kalli geldi, takımdan gönderdiği isimler arasına Necati Ateş'i de ekledi. Şaşırtıcı, beklenmeyen bir karar olmuştu bu ama devamında Necati Ateş'in düşüşünü ve Galatasaray'la dansını izledik.

Birçok takımda kiralık oynadı, belki de kariyerinin en iyi dönemlerinde. Ankaraspor, İstanbul Belediyesi ve Real Sociedad bunlara örnek. Sürekli bir çıkış aradı, kendini bulmaya çalıştı ama hiçbir dönemde de Necati Ateş Galatasaray'a dönse denmedi. Taraftar da istemedi bunu, takım yöneticileri de. Kiraladılar durdular onu ve sonunda da sözleşmesini fesh ederek Antalyaspor yolunu tuttu Necati Ateş. 29 yaşındaydı Antalyaspor'a gittiğinde, bu detayı da atlamayalım. Yani kariyerinin en güzel zamanlarını çeşitli takımlarda kiralık oynayarak geçirdi. Galatasaray da sonunda onu bedavaya bırakmış oldu, herhangi bir kazanım göstermeden.

Olayın garip boyutu da burada başlıyor zaten. O parlamayı Necati Ateş gösterdi, bir anda kendi takımının en önemli kozu oldu, eski günleri kadar olmasa da ülkenin sayılı forvetleri arasına dahil etti kendini. Bu da ona aslında daha büyük bir takımın kapılarını bir kere daha ve ama bir gün Galatasaray'a tekrar geri döneceğim dediğinde güldüğümüz bu adam bugün Galatasaray'a geri döndü dönecek. Hem de 32 yaşında, ilk geldiği gün olduğu gibi yine bir devre arası transfer döneminde. Onu zamanında Galatasaray'a aldıran da Terim'di ama beraber fazla çalışamadılar, Fatih Terim hemen ayrılmıştı çünkü. Bu da ilginç bir detay.

İşin özü ise şu. Necati Ateş'in yüzüne bakmayan, ona bir bakıma sürgün hayatı yaşatan Galatasaray'ın bugün geldiği nokta Necati Ateş'e ihtiyaç duyduğu noktadır. Galatasaray adına üzücü ama Necati Ateş açısından çok önemli bir nokta bu.

Geçen sezon bu transfer yapılabilirdi aslında, geç kalınmış bir iş olabilir ama şu şartlarda da bir yerli forvete ihtiyaç vardı. Yabancı bir hamle de gelir mi bilemem ama Elmander & Baros ikilisinden memnun olan Galatasaray'ın şu aşamada bir yabancı forvete ihtiyacı yok. Ülke içine baktığımızda da yerli forvetlerin o kadar önemli noktalarda olmadığını görüyoruz ve bu yüzden de kısa vadeli bir adım adına Necati Ateş yararlı bir alternatiftir, kendisini ne kadar sevmesem de bu realiteyi gözden kaçıramam. Top saklayan, orta sahaya yakın oynayan, hücum kurabilen, bitirici ve etkili bir forvet. Onu anlatmaya pek gerek yok aslında, herkesin yakından tanıdığı bir isim ve gelmesi durumunda da neler yapacağını kestirmek kolay.

Blake Griffin Hayalleri Gerçek Yapıyor

2012-01-31T13:26:00.005+02:00

NBA Live 2000 günlerimi hatırladım. Bundan 3-4 sene öncesine kadar çok kötü bir bilgisayarım vardı ve her oyunu kaldırmazdı. Bende de eskilerden kalma NBA Live 2000 oyunu vardı ve can sıkıntısı geldikçe sürekli onu oynardım. İlginç bir oyundu tabii, 2000'in oyunu olması itibariyle gerçekçilik düzeyi bir o kadar aşağılardaydı. Garip smaçlar görüyorduk, E.Boykins dahi çok ilginç smaçlara imza atabiliyordu. Kevin Garnett gibi isimlerle de yerçekimine meydan okuyarak garip smaçlara imza atıyorduk ama o zamanlar söylediğim gibi, oyunda olur bunlar, büyük saçmalıklar. Griffin'in şu smacını görünce o oyun geldi gözümün önüne, saçmalık değilmiş. Tamam, Griffin çok özel bir atlet, inanılmaz smaçların üstadı falan ama arkadaş bu nedir. Karşısındaki ismin Perkins olmasını, onun üzerinden smaç basmasını falan geçtim, o nasıl bir yükselmek, bildiğin nirvanadan smaç yaptı, üstelik olduğu yerden sıçrıyor, önünde Perkins gibi kalın bir uzun var ama yok böyle birşey. Blake Griffin hayalleri gerçek yapmaya devam ediyor. Perkins adına da söyleyecek birşey yok, basketbolu bıraktırır bu smaç, gece insan kafasına silah dayar...

Kazım Kazım?

2012-01-31T02:01:00.007+02:00

Kazım konusunda çok yazdım ettim. İstikrarsız bir futbolcu, iyi futbol anlamında kariyeri boyunca hep kesitler gösterdi. Çok iyi dediğimiz maçlar da çıkardı ama genel itibariyle vasat bir düzeyi oldu, idare etti diyeyim hatta ama iyi olan özelliklerini atlamadan. Kazım'ın oynamadığı 1-2 maçta aradık yani, bu da Galatasaray'ın sağ tarafının durumuydu yani.

Mücadele gücü, işin savunma tarafındaki etkisi. Bunları Kazım'ın hanesine artı olarak yazıyoruz ama kafalardaki Kazım portresi hücum üstüne kurulduğundan beklediğini alamayan taraftarlar da Kazım'a son zamanlarda o kadar da sıcak bakmıyorlardı. Fenerbahçe'den transferi asla mevzu değil ve kendini de çabuk kanıtladı hatta, o konuda bir sindirememe durumu yok, mevzu tamamen saha içiyle alakalı.

Ben işin mantığına inmeye çalışıyorum aslında. Transferin son günü geldi çattı ve Galatasaray da bu ara transfer dönemi başladığından bu yana sağ açık arıyor, kime elini uzatsa alamıyor. Shaqiri konusunda çok umutlandık olmadı ve bunun gibi birçok alternatif. Şimdi siz zaten transfer yapmak istediğimiz bölgenin mevcut kadronuzdaki en iyi alternatifini gönderince bir anda durum değişiyor, mantıksız bir duruma geliyor mevzu. Yiğit Gökoğlan konusunda umutluydum ilk etapta ama uzun vadeli düşündüm, şu anda formayı alması ne kadar etki eder? Ya da Merthan falan diyoruz ama ne yapar eder bilemiyoruz.

Bu transferin habercisi oldu desem, son güne geldik, kimi alabiliriz. Aklıma bir tek Keita geliyor ama bu da Kazım'ın gönderilmesi için sebep değil. Bir anda aslında santrafor konusunda da alternatiflerden birini daha siliyoruz ve bu bölgede de ihtiyaç var. Baros sakat mesela, Sercan Yıldırım şans buluyor ama olmadı gördüğümüz gibi, en azından şu anda. O bölge adına Kazım iyi alternatif olabilirdi ama bu transferle beraber bu imkan da kalkmış oluyor.

Toulouse macerası olmuştu aslında Kazım'ın Fenerbahçe'deyken, satın alma opsiyonuyla kiralanmıştı. Sorunlar vardı o zaman, Kazım'ın sorunlu futbolcu damgasıyla yaşadığı günler. Galatasaray'da bu imajı atıyordu diyebilirim ama Olympiakos'a gitmeyi de kendi istedi diyorlar. 900 bin avro kiralama ücretinden bahsediliyor ve satın alma opsiyonu. İyi para aslında ama elde alternatif olur, ihtiyaç kalmaz ve buna başvurursunuz. Ben Kazım'ın gitmesine anlam veremedim, şu son gün transfer yapılsa da vermeyeceğim. Kazım'ı da çok beğendiğimi söyleyemem ayrıca, müthiş tuttuğum bir futbolcu değildir ama eldeki şu imkanlar dahilinde çok yanlış bir hamle, umarım bilinen birşeyler vardır...

Petkoviç Yaptıramaz Ama Mesut Bakkal Yaptırır

2012-01-30T16:35:00.002+02:00

İstanbul Belediyesi maçıyla beraber zaten az olan umutlarım iyice söndü ve Samsunspor için Süper Lig defterinin kapandığını düşünüyorum. Bunun da sebebi çok net, futbol yönetiminin çok ama çok kötü olması. Geçen sezon yapılan bütün doğruların üzerine çekilen yanlışlar macunu.

Petkoviç'le atılan vizyonist bir adım, devamında onun arkasında durduğunu göstererek yapılan transferler, mantıklı hamleler yani. Süper Lig'e uzun zamandan sonra geri dönen bir takım olarak vizyon koyuyorsun ortaya, biz düşme mücadelesinin değil geleceğin takımıyız mesajını veriyorsun ama devamını getirmiyorsun, bunu anlamıyorum. Diğer anlamadığım konu da ülkemize gelen yabancı teknik adamların {ağırlıkları ne olursa olsun, Petkoviç'inden, Rijkaard'ına, Skibbe'sine} ağırlıklarını koyamamaları.

Bu yaz döneminde transfer döneminin kapanmasına birkaç gün kala gelmişti Adnan Sezgin. Ne düşündü o ara Samsunspor bilemiyorum ama böyle bir olaya giriştiler, sonrasında yeni transferler, yeni bir yapılanma daha derken bugünlere geldik, bunu hep söyledik. Farklı kafalar bunlar, Perkoviç ve Adnan Sezgin aynı çatı altında olmuyor. Petkoviç'in de bu dönemde sessiz kalması, ne yapsalar ''he'' der modunda durması derken kendi kalitesinden de ödünler verip, kendi felsefesiyle alakasız işlere girişmesi taraftar güvenini de bitirdi ve kendi üzerinde bir kötü teknik adam imajı verdi.

Haliyle de alınan bir Orduspor galibiyetinin ardından umutları bitmeye yüz tutmuş Samsunspor yeniden umutlandı ve bir heyecan diyerek teknik adam değiştirdi. Şu saatte yapılmayacak bir iş, bunu daha önceden yapacaktın. Ya Petkoviç'i çok önceden yollayacaktın ama en önemlisi Adnan Sezgin'le bu işe girmeyecektin.

Şimdi Adnan Sezgin dönemi de bitti, asıl güzel olan bu ama iş işten geçti, bitti yani. Geleceğin planlaması mı yapılacak yoksa hala umutlar var mı bilemiyorum ama duruş göstermek adına belki de bu hamle yapıldı. Mesut Bakkal'ın istemediği söyleniyor, doğru da olabilir ama Rijkaard veya Petkoviç gibi teknik adamların yapamadığını Mesut Bakkal nasıl yaptırıyor şaşırtıcı ve malesef bu ülkenin gerçeği...

SC'nin Yeni Teması

2012-01-30T14:44:00.003+02:00

Eskiden çok sık tema değiştiriyorduk, sonrasında bir temayla karşılaştık ve budur dedik, çok uzun zaman da bu temayı kullandık. Güzeldi, kahrımızı çok çekti, biz de onun kahrını çok çektik derken herkesin başına gelebilecek bir kaza sonucunda eski temayı kaybettik ve yeni bir tema düşüncesi kafamızda hemen doğdu. Zaten 3. yıl ayağına böyle bir düşünce de vardı, 1-2 ay erkene almış olduk. Yeni temamızı biz beğendik, yenilik iyidir bazen. Sizlerin de görüşlerinizi merak ediyorum, blogun sağ tarafında anket mevcut zaten. Eleştirileriniz, önerilerinizi gibi şeyleri de yorum olarak yazarsanız çok seviniriz...

Onun Gibisi Gelecek Mi?

2012-01-30T14:17:00.000+02:00

Futbol tarihiyle çok yatıp kalkmam ama bana göre Dünya tarihinin en iyi sol bekine Roberto Carlos ismini yazarım. Onu anlatmaya gerek yok, yaşayanlar şanslı bu yüzden. Onu Türkiye'de görmekte büyük bir şans oldu bizler adına, son sezonunu bir kenara bırakırsak Fenerbahçe forması altında çok güzel işlere de imza attı, hayat onun adına paradan ibaret değil yani. Her ne kadar Real Madrid kariyerinin sonrası buna odaklımış gibi görünüyor olmasına rağmen. Fenerbahçe'de geçen 2.5 yılın ardından da çoğu Brezilyalı gibi Brezilya günlerini başlattı o da, sonrasında bir adım daha atıp Anzhi rüzgarına kapıldı ve bir süredir bu takımda oynuyor. Ama futbolcudan öte bir idaresi gibi, bu olayı fazlasıyla benimsedi diyebiliriz. 38 yaşına geldi, dünyaları kazanıyor gibi şeyler ayrı ama farklı bir yol çizdi kendine, Aralık ayında da futbolu bırakacağım diyor ama Anzhi günlerini devam ettirecek. Büyük sermayeler için hep söylerim, önce kimi bulurlarsa alırlar, sonrasında bir yapılanma içerisine girip bu paraları doğru kullanırlar. Anzhi de bu yola girmek istiyor, bu büyük sermayeyi doğru bir futbo planlamasında tutmak istiyor ve Roberto Carlos'un da bu operasyonda önemli bir yeri var. Merak ettiğim şu, acaba onun gibisi gelecek mi? Ne bileyim, herkes için bir alternatif yaratılıyor ya da karşılaştırma yapılıyor ama bu sol bek mevzusunda günümüzün de, geçmişin de pek bir alternatifi yok. Roberto Carlos alanında çok büyük bir farkla öndeydi...

Kaçan Balık Tahmin Ettiğimizden de Büyük Oluyor

2012-01-29T18:16:00.004+02:00

Transfer mevzusunda ilginç işler oluyor, garip olaylar okuyoruz ve haliyle de her ne kadar alınan çoğu isim kazanç olarak görünse de alınabilecek bazı futbolcuların alınamaması da kaçan balığın aslında ne kadar büyük olduğunun göstergesi. Sezon başında alamadığımız Klose mesela. Yaşı ne olursa olsun fark yaratabilecek bir futbolcu, yaratıyor da. 33 yaşında ama Lazio'yu sırtladı, o farkı gelmesi durumunda Galatasaray'da da yaratacaktı. Ya da Olcan Adın. Türkiye şartlarını göz önüne alın ve öyle düşünün, onun için ödenen bonservis sadece 3 milyon 250 bin avro. 26 yaşında bu adam, yani önünde güzel bir gelecek var. Trabzonspor'da da yarattığı fark ortada, bir anda hücum anlamında farklı bir Trabzonspor izlemeye başladık, Burak Yılmaz'ın yanına bir de Olcan Adın'ı yazdık yani. Ama biz bu adamı da alamadık, ya da almak için uğraşmadık. Oysa hiç de imkansız transfer değildi, Klose'de olduğu gibi. Şu an geldiğimiz noktayı da yazmıştım zaten, transferin bitimine çok az bir süre kaldı ve hala attığımız somut bir adım yok...

Vedran Corluka & Galatasaray ve Transferin Son Günleri

2012-01-29T15:11:00.007+02:00

Acelemiz yok diye diye transferin son günlerine girmiş bulunmaktayız ve eldeki tek transferin de Yiğit Gökoğlan olduğunu söyleyelim. Bunun dışında Shaqiri ve Amrabat gibi gündemlerle yattık kalktık ama elde birşey yok, asıl istediğimiz kimseyi getiremedik. Fenerbahçe'yi bu tabloda takdir ediyorum işte, Sow'u istediler ve aldılar. Lille'nin asla satmayacağız açıklamasına rağmen ve şu zor durumlara rağmen, 10 milyon avro'ya böyle bir transfer gerçekleştirdiler. İstediğini almak, tutup kopartmak çok önemli. Shaqiri'yi bu anlamda almalıydık, olmadı.

Fatih Terim de haliyle ''teknik direktörümüz ister, biz alırız dendi ama transfer yapamadık'' dedi. Haklı adam, gündem yaratmak yerine icraata dönmeliydik, şu an takviyeye ihtiyacımız var, süre az ama transfer yapmamız da zor. Özellikle de Riera misali sırf transfer yapmak için transfer yaparsak daha zorlu bir durum var. En ihtiyaç duyulan mevkilere de baktığımızda, kaliteli hücumcular arıyoruz. Kanat rotasyonu adına kreatif bir isim ya da yaratıcı bir futbolcu, hatta santrafor gündemi bile var. Hepsi ihtiyaç bunların ama şu an duyulan tek gündemimiz Vedran Corluka.

Bizim diğer eksiğimiz de şu an aramızda olmayan futbolcuların yarattığı boşluk. Baros gibi, son iki haftadır onu mumla arıyoruz ama en önemlisi Eboue. O gittiğinden bu yana oluşan boşluk büyük, takımın bütün ayarları bozuldu neredeyse. Fildişi'nin de gittiği yere kadar gideceğini düşününce bir süre daha aramızda olmayacak. Haliyle de bir sağ bek gerekliliği var, çünkü Sabri Sarıoğlu'nun ayakta durmaya halinin olmadığını görüyoruz, çok yetersiz.

Kısa vadeli bir plan olarak Corluka hamlesi bu yüzden önemli. Hem sağ bek hem de stoper adına güzel bir adım olur, bu da ihtiyaca dönük bir transfer elbette ama asıl heyecanı biz hücum yönünde istiyoruz, asıl ihtiyaç ne olursa olsun bu ve son günlerde sağa sola saldırıyoruz. Corluka misali kiralama modeli ile kısa vadeli bir adım da atılabilir ya da Riera misali sırf transfer yapmak için biri de alınabilir. Geç kaldık çünkü, son günlerin kötü havasını soluyoruz.

Nedir Bu Panik?

2012-01-28T22:09:00.000+02:00

Fenerbahçe ve Beşiktaş kazansa dahi 2. ile puan farkı hala 2 olacak, lideriz yani. Şampiyonluğunda bana göre en büyük adayıyız. Transfer yapmamış olmamız birşey değiştirmeyecek. Şöyle düşünün, ligin ilk devresinde de kötü başladık, istikrarsız gittik, puan kayıpları yaşadık ama ayağa kalktık ve müthiş bir finalle ligin ilk yarısını lider bitirdik, devamında da 9 maçlık galibiyet serisi, yakalanan 5 puan farkı gibi şeyler.

Her takımın inişleri çıkışları olur, kimse her maçını kazanamıyor, her takımın kötü oynamaya hakkı var, puan kayıpları olacak. Eskişehirspor deplasmanı da böyleydi, Bursaspor deplasmanı da. Kötü oynadık, haliyle de puan kaybettik. Bunun son üç haftada olması insanları düşündürdü ama inişler çıkışlar olacaktır, Galatasaray'ın da böyle bir süreç yaşadığını düşünüyorum. Eboue ve Baros'un yokluğu, bazı futbolcuların form düşüklüğü derken bunlar yaşandı. Elmander ve Selçuk İnan da ligin ilk yarısına kötü başladılar ama sonrasında nasıl toparlandıklarını ve yıldızlaştıklarını izledik, yine olur bu.

Anlamadığım bir panik havası oluştu, twitter'a falan bakıyorum da müthiş bir panik havası var. Bir anda bitti Galatasaray, şampiyonluktan falan koptuk, kırılma anını yaşadık gibi. Transferler yapılmadı, yönetimle Fatih Terim arasında sıkıntılar var, o bunun önünü kesti, Fatih Terim'in Keita ve Ronaldinho gibi isimleri istememesi hataydı, Yiğit Gökoğlan ve Sercan Yıldırım şöyleydi, Riera hiç oynamamalıydı falan filan. Ama alt tarafı bir maç kaybettik, ilk defa yenilmiyoruz ve en iyi sezonlarımızda da çok maç kaybettik, hem de inanılmaz kötü futbollarla.

Panik havasına gerek yok, böyle bir yazıyı da yazmaya gerek yoktu aslında ama okuduklarımı gördükçe şok içerisindeyim. Oldu da Elmander'in ilk yarıda yakaladığı pozisyon gol olsa ve biz bugün galip ayrılan taraf olsak bütün bunlar konuşulmazdı, işimize bakıyorduk. Yine bakalım işimize, her takımın inişleri çıkışları olur ve unutmayalım, bu noktaya Fatih Terim sayesinde geldik ve ne olursa olsun Terim hakkında konuşurken biraz düşünelim yani. Yakalanan galibiyet serilerinin ardından gelen puan kayıpları bizi nedense kaosa sürüklüyor, kendi kendimize iç dinamikler yaratıp onları patlatıyoruz. Olası bir Antalyaspor galibiyetinin ardından yine herşey düzelir, sakatlar döner, belki de transfer yapılır ama hiçbirşey olmasa da Fatih Terim var bu takımın başında.

Bu yüzden panik yok...

Bursaspor 1-0 Galatasaray, Bulduğunu Atan Kazanır

2012-01-28T20:53:00.013+02:00

Bursaspor'un ekstra bir durumu yoktu aslında, yani Galatasaray'a özel önlem paketleri yok. Kendi açılarından çıkarabilecekleri en iyi 11'le sahaya çıktılar, kendi futbollarını oynadılar. Batalla'nın oyun karakterinden yola çıkıp 4-2-3-1 formasyonunu güzel kullandılar. N'Diaye ve Adem orta sahadaki yıpratma görevlerini güzel uyguladı, Batalla Bursaspor'u hücumda tuttu ve Batalla'nın kişisel çabası da golü getirdi. Bunun dışında ekstra bir durum yok, Galatasaray savunmasının kötü bir günü değildi bu. Galatasaray'ın sorunu hücumdan kaynaklı, organize olamamaktan ve daha önemlisi de eksiklerin bu kadar fazla aranmasından.

Eskişehirspor deplasmanında da bu vardı aslında ama orada daha agresif bir orta saha vardı. Bu maçta ise rakip orta sahanın agresiflik düzeyi o kadar yüksek değildi ama Galatasaray orta sahası yine kitlendi. Selçuk İnan'ın devreye giremediği her an organize olmanın imkanı olmuyor ve aynı şekilde hücumda Melo'nun da verimi iniyor. Durum da böyle olunca ekstra işlere yönelirsiniz, Baros varken bunu yapıyordu Galatasaray işte. Sercan Yıldırım'la aynı uyum gelmiyor ve bir de buna kanatların uyumsuzluğu eklendiğinde hücum etmenin elbette imkanı yok. Ujfalusi'nin ilk yarıda iki tane dikine çıkışı vardı, aslında bu durumun özeti. Bursaspor savunmasının sezon başından bu yana yaşadığı sıkıntılar var, baskı anlarında hata yapabiliyorlar. Engin Baytar'ın maçı gibi göründü aslında bu maç ama onun da değişikliği çok geç geldi. Dikine hızlı çıkabilseydik pozisyonlar gelebilirdi, aslında maçın son 10 dakikası bu yönde kıpırdandık ama çok geç kaldık.

Emre Çolak'ın sağ tarafta oynaması ve arkasında formsuz Sabri Sarıoğlu derken sağ kanadı da öldürüyoruz aslında. Riera'nın isteği güzel ama iyi anlamda bir istikrar yok. Kanat dengesini de bu yönde bozunca bir diğer hücum kozu daha elden düşüyor ve sıkıntılar doğuyor. Bursaspor'un Ozan İpek'i Sabri Sarıoğlu karşısında daha iyi kullanabileceğini düşündüm aslında ama bu olmadı ve onlar da kanatlardan iyi gelemedi aslında, daha fazla kontrollü futbola yöneldiler. Pinto da bu sistemde doğru bir tercih değildi, ağır ve uzun boylu bir santraforun Ujfalusi ve Semih Kaya karşısında pek bir şansı yok ama ikinci yarıdaki Turgay Bahadır değişikliği Bursaspor'u rahatlattı ve rakip yarı sahada tutmayı başardı.

Yani anlatmak istediğim sıkıntı savunmada asla değil, yine müthiş savunma performanslarından biri gösterildi ama hücumda yoksunuz yani. Bu tip maçlar kısır geçer, ya 0-0 ya da 1-0'dır skoru. Böyle de oldu zaten. Galatasaray ligin ilk yarısında yine hücum edemediği ama savunmada çok iyi işler yaptığı haftalarda çoklukla bu 1-0'lı skorları aldı ama bulduğunu atıyordu o maçlarda. Bazı isimlerde form düşüklüğü var ve aynı verimliği gösteremiyorlar. Selçuk İnan gibi, Elmander gibi. Bu da puan kaybı olarak hanenize yazılıyor ama kaybedilmiş birşey yok Galatasaray adına, hala lideriz, hala eksikleri kapatmak adına bir şansımız var. Transfer yapılmalı, yaratıcı futbolcu ve kanat rotasyonu eksikliğine özellikle. Bursaspor açısından ise güzel bir moral bu üç puan, hakkı beraberlik olan bir maçtı diyemem, hakkı kısır bir maçtı bu maçın ve öyle de oldu.

Euroleague'de Galatasaray Kırmızısı

2012-01-28T14:37:00.004+02:00

Euroleague' de Galatasaray inanılmaz bir haftayı geride bıraktı. Olympiakos karşısında farkı iki defa 10 sayı üstüne çıkaran Galatasaray, normal sürenin son saniyesinde Olympiakos' un orta sahadan basketine engel olamayınca maç uzatmaya gitti. Ancak uzatmada konsantrasyonunu koruyan ve aynı oyun disiplini ile mücadele eden takımımız Avrupa' nın en iyi takımlarından birini Abdi İpekçi' nin parkelerine gömmeyi başardı.

Galatasary' ın bu sezon Euroleague' de iki hedefi vardı. Birincisi alabildiği kadar galibiyet alıp ilk defa katıldığı Euroleague' de Top-16' da yer almak. Diğeri de Euroleague yetkililerini etkileyerek önümüzdeki sezonlarda Euroleague direk katılım hakkı kazanmak. Bana kalırsa Galatasaray yönetimi, sporcusu, taraftarı bütün hedeflerine ulaştı. Abdi İpekçi' de tarihin en iyi basketbol tribünü yapıldı. Galatasaray taraftarı tarih yazdı. Muhtemelen isteğimize ulaşmamız pek güç olmayacak. Euroleague' in böyle bir renge ihtiyacı var. Galatasaray Kırmızısı Euroleague' e çok yakışıyor!

Gelelim maça. Farkı 10 sayının üstünde çıkardıktan sonra bir sayıyla kazanmak hafiften üzse de bizi yenilmez armadanın yaşattığı mutluluğun bir tarifi yok. Bu galibiyet bir mesajdı. Galatasaray' da hedefler hiç bir zaman bitmez, Galatasaray eğer bir organizasyonda yer alıyorsa amacı en ileriye gitmektir!

Bu maçta gözler yeni transfer Boris Savovic' te idi ve o da erken faul problemine girmesine rağmen oldukça iyi bir izlenim bıraktı. Songaila' dan sonra kim gelse iyi izlenim bırakacaktı muhtemelen ama bu zamanlarda bulabileceğimiz iyi alternatiflerden biri olduğunu düşünüyorum Savovic' in.

Her şey muhteşemdi ancak Shumpert' ın sakatlığı biraz canımızı sıktı. Basit bir bilek burkulmasıdır umarım ve en kısa sürede takımdaki yerini alır. Bu takımın ona her zaman ihtiyacı var.

Oktay Hocam, maçtan sonra insan yabancıya teşekkür edilir demiş. Hocam haklısın, sen bizden birisin ama yine de çok teşekkürler. Hayal dahi edemeyeceğimiz gururları yaşattın bize. Her zaman arkandayız!

Samsunspor & Mesut Bakkal

2012-01-27T16:01:00.006+02:00

Şu ana kadar herhangi bir teknik adamla anlaşılamamasından sonra acaba dedim Adnan Sezgin, Cevat Güler misali bir hanle yapıp Burak Dilmen'le mi devam diyecek ama bekledildiği gibi oldu ve Mesut Bakkal sezon sonuna kadar takımın başına getirildi. Fazla diyecek birşey yok aslında, hedef kümede kalmak ve bu da zorlu bir süreç. Takımı tanımayan bir hoca geldi, büyük ihtimalle transfer de yapmayacaklar gibi ve bu kadroyla takımı ligde tutmaya çalışacak. Samsunspor aslında son haftalarda bir toparlanma eğilimi içerisinde, umut var diyorum bu yüzden. Petkoviç konusunda yanlışlar yapıldı aslında, gönderilmesi gereken zamanda gönderilmedi ve en gönderilmeyecek zamanda da kendisiyle yollar ayrıldı. Bu konu hakkında da fazla yorum yapılmaz bence, herşeyin sahada belli olacağı bir sürecin içerisine girmiş bulunmaktayız. Mesut Bakkal doğru tercih mi peki, mevcut durum içerisinde eh işte diyebileceğimiz bir durum. Belliydi zaten böyle bir teknik adam düşünüleceği.

Mehmet Batdal'a 19 Numara

2012-01-27T15:16:00.006+02:00

Sezon başındaki birinci kamp dönemi sonunda kadro dışı kalanlar arasındaydı o da. Satılmasından öte aslında kiralanması düşünüldü ve Karabükspor yolunu tutmuştu. Üstelik giderken sözleşmesi de uzatılarak. İlginç bir futbolcu aslında Mehmet Batdal. Yaşı çok genç değildi geldiğinde, geldiği ilk gün de söylemiştim bunu, bu yaşa kadar transferinde büyük bir adım atmadıysa bir sıkıntı olabilir diye ama sonuçta bonservissiz futbolcuydu ve potansiyel vaad ediyordu. Denemenin bir zararının olmayacağını düşündü Galatasaray, geçen sezonun başında da aslında şans buluyor derken şanssız bir sakatlık ve Rijkaard'ın da ayrılığı sonucunda Hagi pek kullanmadı kendisini. Bu sezonda da aynı durum yaşandı aslında, ilk kamp döneminde denendi, biraz daha olması gerektiği sonucu ortaya çıktı. Sezon başında gittiği Karabükspor'da da aslında yeterli şansı bulamadığını düşünüyorum, takım da kötü gidiyor derken onu unuttuk ama Bülent Korkmaz'la beraber o şansı bulabilir derken futbolcunun parasının ödenmemesi neticesinde Fatih Terim, Batdal'a sahip çıktı ve Galatasaray kadrosuna tekrar dahil etti kendisini. 19 numarayı da almış ve resmen A takımda şu an. Bu sezon şans bulur mu, rotasyondaki yeri ne olur bilemiyorum ama umarım bir umut dedirtir. Transfer diye inlediğimiz ama şu ana kadar istenilen kimseyi alamadığımız, hele de yerli santrafor ihtiyacının olduğu şu dönemde rotasyon adına en azından kağıt üzerinde bir adım. Giydiği forma numarası da özel aslında. Kewell, Cana derken...

Sow Transferi Önemli Bir Mesaj

2012-01-27T13:32:00.012+02:00

Süreç zorlu ama Fenerbahçe'nin attığı adım vizyonist. Sezon başında giden isimler oldu ve sezon başındaki forvet kurgusunda Niang ve Emenike vardı. Bu iki futbolcu gidip, yerleri de Bienvenu ile doldurulmaya çalışılınca da hayal kırıklığını gördük, Fenerbahçe'nin en sıkıntılı mevkisi santrafor ve mutlaka bir transfere ihtiyaç vardı. Moussa Sow ismini de haftalardır duyuyorduk, hatta bu süreç içerisinde pek ihtimal de verilmedi ama 10 milyon avro gibi bir bonservis verip, Lille'den Sow'u transfer etmek gerçekten önemli bir adım. Futbolcu için çok fazla ahkam kesemem ama Niang ve Van Hooijdonk arası dönemde yıldız yabancı santrafor şanssızlığı yaşayan Fenerbahçe'de Sow bu döngüyü bozabilir, yeni bir yola sokar takımı. Hatta şöyle diyelim, Bienvenu ve Semih Şentürk'ün bu sezonki halinden sonra gelen Sow'un yaratacağı etkiyi tartışmaya gerek yok. Tek sıkıntı Afrika Kupası olabilirdi ama Senegal'in elenmesi de yağın üstüne bal oldu. Yobo hiç gitmedi, Sow ve Dia da erkenden dönüyor, büyük şans gerçekten. Bizde de bu şans varken Eboue'nin Fildişi gider kupayı alır, eminim. Herkes gibi beni de sözleşme detayları şaşırttı, hayatımda böyle bir sözleşme görmedim ve ne anlama geldiğini çözemedim. Veteran sözleşmesi gibi bir sözleşme var, yıldan yıla futbolcunun ücreti düşüyor. 2012-2013 sezonu için 3 milyon 400 bin euro alırken 2014-2015 ve 2015-2016 sezonlarının herbiri için ise 1 milyon 400 bin euro'ya düşüyor ücret. Bunun tarifi yok ama biz işin futbol boyutuna inelim ve Fenerbahçe'nin Sow hamlesinden sonra artık biz de bu tarz bir hamle yapalım. Sow transferi önemli bir mesajdır yani...

Geleneksel Teknik Direktör Değişimleri

2012-01-26T14:20:00.000+02:00

Gaziantepspor ve Manisaspor benzeş durumdalar aslında. Kemal Özdeş'in ve Abdullah Ercan'ın bu takımlardan önceki durakları Genç Milli Takımlardı. Artı olarak kulüp takımlarındaki ilk birinci adamlık görevindeydiler ama şu an gelinen noktada ikisi de boşta, ikisi de istifa ederek ayrıldı.

Gaziantepspor'la başlayayım, çünkü onların durumu biraz daha garip. Tolunay Kafkas'la beraber oturmaya başlayan bir felsefeleri vardı, futbolcu transferlerinden tutun oynanan futbola kadar. Tolunay Kafkas'ın Kayserispor dönemini de biliyoruz, o döneme benzer bir yapılanmayla geldiği Gaziantepspor'da daha başarılı oldu demek mümkün. O başarıyla beraber de bu sezonki hedefler haliyle yüksekti ama lige iyi başlanamadı derken hocanın ayrılığı geldi. Devamında da Abdullah Ercan göreve geldi ve onun göreve gelmesi aslında bu felsefenin arkasında duracağız mesajıydı. O da aynı tarzda bir teknik adam, yeni olmasına rağmen ne istediğini kestirdiğimiz bir teknik adamdı.

Kendi felsefesiyle de yola çıktı, takım potansiyelinin en alt limitinde performans gösteriyordu ama bir şekilde takımı sarstı, kısa vadede olmasa da uzun vadede iş yapabileceğini de gösterdi ama dediğim gibi Gaziantepspor potansiyelinin alt limitlerinde dolaşıyor. Beklenilen olmadı ve uzun vadeli hedefler yerine kısa vadede çözüm düşünülmüş olacak ki, Hikmet Karaman göreve geldi. İdeal küme düşmek istemiyoruz mesajıdır bu, oysa ben Gaziantepspor'un her şartta yukarı doğru ilerleyeceğini düşünüyordum. Bu hamlenin ardından birşey değişmez, takım yine aynı seyrini göstermeye devam eder ama atılan kısa vadeli adımdır bu, Gaziantepspor' da herkesleştiren bir adım oldu bu. Samsunspor anlaşsaydı Hikmet Karaman'la müthiş adım derdim, çünkü ihtiyaç bu ama Gaziantepspor'un böyle bir yola girmesi garip.

Manisaspor'un ligin ilk yarısında geldiği nokta önemliydi. Oynanan güzel futbol, takıma getirilen felsefe ve ortada da başarılı bir tablo ama çok uzun haftalardır kazanamıyor Manisaspor. Arada şanssız sonuçlarda var ama gidişat aşağıya doğruydu. Bir de buna Yiğit Gökoğlan'ın satılması, Simpson'un ayrılığı da eklenip, üzerine de transfer yapılmayınca ipler koptu gibi sanki. Ben yine de Kemal Özdeş'le yola devam ederdim, müthiş bir insan çünkü. Konuşmaları, açıklamaları çok yapıcı ve doğru da bir teknik adam olduğunu düşünüyordum ama gelinen noktada istifa etti ve devamında da Ümit Özat hamlesi. Manisaspor bu hamleyle beraber ne düşünüyor bilemiyorum, Kemal Özdeş'in ardından atılan çok farklı bir adım. Onların da olayı kısa vadeden yana bu belli, bu sezonu kurtarmak istiyorlar. Bakalım neler olacak...

Güzel Mavi Bir Koltuk, Tanrı ve Tanrı'dan Sonra Ben

2012-01-26T11:00:00.003+02:00

Bu adamı seven çok seviyor, sevmeyen ise nefret ediyor. Genele vurduğumuzda sevmeyeni daha bol diyebilirim. Ne bileyim, bazen objektif olamazsınız ya Mourinho da öyle birşey. Benim idolüm ama bu adam, değişmez bir gerçeğim. Porto günlerinden bu yana Mourinho delisiyim, bloga da bunu fazlasıyla yansıtıyorum. Hatası olduğunda yerden yere vurmak yine bana düşer ama bütün bunların dışında Mourinho olmak gerçekten başka birşey, futbol sadece futbol değildir söylemi gibi bir durum benim için ve Mourinho olmanın nasıl birşey olduğunu ben bile hala tam anlamıyla çözebilmiş değilim. Şunu da ekleyeyim, dünkü maç Mourinho adına en çok üzüldüğüm maç olarak kayıtlara geçmiş bulunmakta. Artık düşüncem, Real Madrid'in ligi şampiyon olarak tamamlaması ve Mourinho'nun da tekrar Premier Lig yollarına düşmesi ya da Seria A. Bilemem onu ama bu rekabet ona zarar vermeye başladı, işin geldiği boyutlar çok farklı. Başarının kabul edilmediği, sadece Barcelona'ya endeksli bir Real Madrid topluluğu oluştu.

26 Ocak'ta Türk futbolu açısından önemli bir gün aslında ama benim açımdan asıl önem Jose Mourinho'nun doğum günü olması, 49 oldu Mourinho ama arkasında bıraktıkları 80 yaşındaki bir teknik adamın yapamayacakları gibisinden. En sevdiğim sözüyle bitireyim, başlıkta kısalttım ama tamamını yazmalı.

"Eğer kolay olanı isteseydim, Porto'da kalırdım. Güzel mavi bir koltuk, Şampiyonlar Ligi kupası ve Tanrı... Sonra da ben."

Galatasaray 4-0 Ankaragücü, Severim Böyle Maçları

2012-01-25T22:20:00.009+02:00

Rotasyon bir o kadar gerekli ama riskli de bir iş. Olabilecek puan kaybının faturasını rotasyona kesersiniz çünkü ama şu sıkışık fikstürde de böyle maçlarda rotasyon yapmayacaksanız ne zaman yapacaksınız. Maç öncesinde de benim düşüncem rotasyon yönündeydi, öyle de oldu. Gökhan Zan, Çağlar Birinci, Ceyhun Gülselam, Riera, Sercan Yıldırım gibi isimleri izledik, tabii ki bu maç asla ölçü olamaz ama genel kanı oynayan futbolcuların işini iyi yaptığı yönünde. Özellikle de Riera açısından sevindim, güzel bir moral kaynağı oldu. Gol attı, asist yaptı, güzel bir maç çıkardı. Çağlar Birinci ve Ceyhun Gülselam gibi çok az süre alan isimlerin de ne durumda olduğunu gördük. Şunu söyleyelim tabii, Adana Demirspor maçına göre daha iyi durumdalardı. Servet Çetin'in yerine Gökhan Zan'ın oynaması gerekliliğini söylemiyorum bile.

Sercan Yıldırım'ın 11'de başlaması 4-4-2'ye dönüştü, onun durumunu görmek önemli. Çünkü onun devamlılığı sistemin kaderini belirleyecek aslında, Baros'un yokluğunda alternatifsiz durumdayız. Ankaragücü karşısında da 4-4-2'ye dönüşü gerçekleştirdik ve bu sistemle ayakta kalabileceğimizi bir kere daha görmüş olduk. Diğer maçlara oranla bu maçın farkı şuydu aslında, sol tarafı işledi bugün Galatasaray. Hakan Balta'nın bek, Emre Çolak'ın da sol açık oynadığı maçlarda sol taraf işin daha çok savunma tarafında kalıyor. Emre Çolak tipik bir açık oyuncusu değil zaten, içeri kat etmeyi seven bir isim, üçüncü bir orta saha gibi diyelim hatta. Hakan Balta'nın da kontrollü hücum eden bir tarzı var, o çıkışları fazla yok. Çağlar Birinci ise tam tersi, tempolu oynamayı seviyor, hücuma sık çıkıyor. Artı olarak tam bir sol açık olan Riera olunca da daha çok sol tarafı işledik, gayet de verimliydik aslında sol tarafta.

Sabri Sarıoğlu'nun düştüğü seviyeden yukarı çıkamayış süreci devam ediyor tabii, sağ tarafın da işlememesinin bir diğer nedeni oydu aslında. Tam onun maçı olabilirdi bu ama temposunu kaybetmiş, fizik olarak hiç iyi durumda değil. Kazım tercihini bekliyordum aslında ama Eboue'nin yokluğunda Fatih Terim'in Sabri'yi kazanmak istediğini görüyoruz.

Engin Baytar açısından da şunu söylemek lazım, ortada oynadığı sürece başarılı. Temposu çok iyi, patlayıcı gücü fazlasıyla var ve o enerjisi pozitif olarak yansıyor. Ortadan dikine çıkışları çok tehlikeli ama kanatlara geçtiğinde aynı verimliliği yok. Bugün Selçuk İnan'ın görevini gayet iyi yaptı ama skorun çok erken 2-0'a gelmesi ve rakibin Ankaragücü olması Galatasaray'ın temposunu da aşağıya çekti. Elmander'in o enerjisini göremedim mesela, bu durum da Sercan Yıldırım'ı etkiledi biraz ve maç içerisinde de sürekli topa sahip olan taraf olmamız, bu durumun da tempodan öte kontrollü futbolu beraberinde getirmesi skoru 4-0'da tuttu diyebilirim. Bu tip maçlarda daha fazla organize atak, tempolu futbol ve bol pozisyon beklersiniz ama öyle olmadı.

Oynamamız gerektiği gibi oynadık ve kazandık aslında. 2. ve 3. sıralarda puan farkı 5 oldu. Play off sisteminde bu puan farkı ne kadar önemli tartışılır ama bu fark güzel bir mesaj. İyi durumdayız, daha da iyiye gidebiliriz ve umarım kısa sürede şu transfer olayını bitiriririz. Şimdi önümüzde önemli bir Bursaspor deplasmanı var ve bu deplasman öncesinde de bazı as oyuncuları dinlendirme fırsatı edinebildik...

Tok Satıcı Basel

2012-01-25T14:16:00.013+02:00

Podolski'yi çok istemiştim sezon başında, çok da umutlanmıştım ama KAP'a açıklanan birçok transfer gibi onun transferi de gerçekleşmemişti. Son zamanlarda KAP'ın Galatasaray açısından bir inandırıcılığı kalmadı aslında, eskiden açıklanan gelirdi ama şimdilerde görüşülen herkes bildiriliyor ama bildirim yapılan futbolcunun gelme ihtimali çok azaldı. Bu farklı bir mevzu tabii, asıl sıkıntı çok başka gibi duruyor, en azından öyle gösteriliyor.

Galatasaray yönetiminde iki grup var, bu belli. Adnan Öztürk'lerin tarafı bir yerde, Ali Dürüst'lerin tarafı bir yerde. Ünal Aysal da başkan olarak tam ortada. Bir tarafın istediğini diğer taraf istemiyor gibisinden haberler sezon başında da çıkıyordu, hala da çıkıyor. Podolski mevzusu mesela, Adnan Öztürk cephesinin konuşup anlaştığı söylenen bir futbolcuydu ama Ali Dürüst cephesinin de pahalı diye onay vermediği bir transfer oldu. O zamanlar bu maddi dengeler üzerinden çok gidiliyordu ve Fatih Terim'e de bu konu üzerinden yükleniyordu aslında. Durum da böyle olunca Podolski'lerden bir anda Riera'ya indik, yapılan hamlenin yanlış olduğunu da görüyoruz zaten.

Aynı iddia Shaqiri üzerinden de atılıyor şimdi. Mali açıdan büyük bir külfet oluşturacağından bir takım yöneticilerin bu transfere karşı olduğu ve bu yüzden de Galatasaray'ın bir noktada Shaqiri transferini noktaladığı söyleniyor ama durum bence böyle değil, bu iddialara inanmıyorum. Basel tok satıcı, bunu hep söyledik. Önlerinde Şampiyonlar Ligi 2.tur var, ellerinde de birkaç ay sonra çok daha değer kazanabilecek bir yetenek. Durum da böyle olunca şu aşamada kazanabileceklerinin maksimumunu kazanmak adına durumu zorladılar, Galatasaray bir dese onlar iki, Galatasaray ikiye çıksa onlar üç dedi. Haliyle de transfer olmadı, ayrıca zaman az ve bu zaman kaybı can sıkar.

11-12 milyon avro'lara kadar çıktığını biliyorum Galatasaray'ın, kabul edelimki şu şartlarda bu paranın daha üstüne çıkması güç. Ama şöyle birşey de var, Galatasaray'ın bu ara transfer dönemi için ayırdığı bütçe bu düzeyde ise bir değil, 2-3 futbolcu için bu ücret ödenebilir. Mesela, Alper Potuk, Amrabat ve Umut Bulut gibi isimlere bir anda yönelebilirsin. Bir yerde gördüm aslında bu üçlüyü ve mantıksız gelmediğinden bu iç ismi örnek verdim, düşünüyor muyuz, gündemdeler mi hiç haberim yok. Bu tip hamleler yapılabilir ama hepsinin ötesinde bu fark yaratacak kanat oyuncusunu almalıyız ve alternatiflere de baktığımızda yine genç isimler üzerinden yürüdüğümüzü eklemek lazım.

Fransa Kariyeri

2012-01-25T13:55:00.007+02:00

Mevlüt Erdinç için inişlerim çıkışlarım şarkısını söylemek mümkün. Bir anda girdi hayatımıza, Milli Takım'dı, Sochaux'da yaptıkları derken Mevlüt Erdinç'i konuşur olduk. Potansiyeli olan, müthiş bir genç yetenek olarak anıyorduk o aralar onu, devamında PSG'ye güzel bir transfer gerçekleştirdi ve hem hayalleri hem de kariyeri açısından güzel bir adım attı ama PSG günleri istediği gibi geçmedi. Devamında da PSG'yi sermaye devraldı ve oluşan transfer deryası arasında gözden düştü. Aslında takımdan ayrılması onun adına önemli, Mevlüt Erdinç'in şans bulması gerekiyor. Öyle ki santrafor krizi yaşayan Milli Takım'a dahi son zamanlarda katılamaz oldu, iyice unuttuk. Rennes'e transfer olması bu yüzden önemli, şimdi kendine yeniden bir kariyer rotası çizebilir ama bundan 2-3 sezon öncesinde söylediklerimizi şimdi onun adına söyleyemiyoruz. Türk takımlarının da gündemine girer diye bekledim aslında, şu kısıtlı yerli santrafor havuzundaki önemli nimetlerden biri. İnanılmaz bir fark yaratır, harika işler yapar diyebileceğim durumu olmamasına rağmen önemli bir futbolcuydu. Yine Galatasaray'a bağlayayım konuyu, diyoruz ya yabancı bir kanat oyuncusu diye. O futbolcu geldiğinde mevcut 11'den bir yabancı yedeğe geçecek ve bu isim de büyük ihtimalle Baros olacak. Haliyle de 4-4-2 güme gidecek, olmadı sistem değişecek zaten. O açığı bir yerli forvetle doldurabilirdik, gerçi hala var bir yerli forvet ihtiyacı, umarım bu yönde adımlar atılıyordur ama Mevlüt Erdinç kaçtı elden, belki de teklif yapıldı ama Türkiye'ye gelmek istemedi. Bu da olabilir ve saygı duyulacak bir durum.

Nuri Şahin'in Kısa Vadeli Geleceği

2012-01-25T13:31:00.008+02:00

Hala şansı var, gelecek onun ve formayı da kapabilir ama şu ana kadar geçen süredi düşününce de Nuri Şahin'in beklentilerin uzağında seyrediyor, bu bir gerçek. Xabi ile yeni ikili olur derken, ilk 18'e de giremediğini görüyoruz ve bir süre daha bu böyle gidecek gibi. Nuri Şahin kalitesindeki bir isim de bu duruma düşünce transfer haberleri ortaya çıkıyor haliyle. Real Madrid'in onu bu kadar kısa bir zaman geçmiş olmasından ötürü satacağını düşünmüyorum ama bazı transferlerine yaptığı gibi kiralama formülü ortaya çıkabilir. Real Madrid her sezon bu tip isimleri transfer eder, bazılarından hiç yararlanmaz ve o futbolcularını önemli kulüplere kiralık olarak gönderir. Nuri Şahin için de bu formül geçerli olabilir aslında ama Inter'ın adı sıklıkla geçiyor. Motta'nın PSG'ye transfer olmasının Nuri Şahin'in transferine bağlı olduğu bile söyleniyor, yani Inter bu futbolcuyu çok önemsiyor ama dediğim gibi satın alması zor, Real Madrid satmaz. Nuri'nin Inter'de oynamasını isterim ama büyük fark yaratabilir bu takımda, sıklıkla forma şansı yakalar ve o formayı da bırakmaz. Avrupa'dan diğer takipleri de var tabii, özellikle kiralama formülüne Dortmund da sıcak bakar ve bu ayardaki birçok takım. Bir de Türk takımı talibi var diyor Marca, üç büyüklerden başkası olamaz tabii bu ama hangisi. Yarım sezon olmaz ama 1.5 sezonluğuna Galatasaray'da kiralık olarakta gelip oynamasını çok isterdim, büyük bir hayal ama keşke olsaydı. Selçuk İnan, Melo ve Nuri Şahin'li orta saha rüya orta saha olurdu, 4-3-3'e de dönerdin, her açıdan farkını yaratırdın.

Serdar Özkan'ın Yararlı Halleri

2012-01-24T19:57:00.007+02:00

Samsunspor'da olmayan ama Manisaspor'da olan fark Murat Erdoğan'dı aslında, yaratıcı futbolcu. Samsunspor'un sezon başından bu yana böyle bir sıkıntısı var. Bance olduğunda bir şekilde idare edilebiliyordu ama o da olmayınca hücumda top tutabilen futbolcu kalmadı. Gekas'ın gelişi önemli bir etken ama Gekas'ı da verimli kullanmak adına o tarz bir futbolcu gerekiyor, çünkü pozisyona sokmalısınız böyle bir futbolcuyu. Samsunspor genel itibariyle bunu yapamadı işte, 3-5-2'nin de karın ağrısını yaşadı aslında. Savunma ağır, Isaac karşısında çaresiz kaldıkları anlar oldu, savunma tarafında 5-3-2'ye dönülüyor ama bu Manisaspor'un kanatları açısından önemli bır fırsattı aslında. Murat Erdoğan da güzel servisleriyle, aldığı sorumlulukla uzun süre takımını önde tuttu, 60 dakika oyunun hakimi Manisaspor oldu diyebilirim.

Bu dediğim size ilginç gelebilir ama Samsunspor adına değişim Serdar Özkan değişikliğiyle geldi. Hep söylüyorum, Samsunspor'un da ideali 4-4-2 diye, Serdar Özkan'la beraber bu sisteme dönüldü ve Serdar Özkan'ın hareketli futbolu Samsunspor'u hücumda tutmaya başladı ve Murat Erdoğan'ın da oyundan düşmesi neticesinde Manisaspor bütün organizasyonunu yitirdi ve hızlı akınları başladı Samsunspor'un ve o anlarda net pozisyonlar yakalanmaya başladı. Bir puan çok mühim bu deplasmandan ama kazanılmayacak bir maç değildi, Ekigho ve Hakan Arslan'ın kaçırdığı net fırsatlar var ama genel itibariyle konuşmak gerekirse bu hücum etkinliğini maçın geneline yaymak zorunda Samsunspor.

Manisaspor açısından kötü gidişatın resmi bu, nerelerdeydiler ama bir anda küme düşme potasında buldular kendilerini. Samsunspor ise geç uyandı ama toparlanıyor, ilerleyen haftalarda teknik direktör değişiminin ne gibi etkiler getireceğini göreceğiz ama şunu söylemeli. Petkoviç olsaydı da bugün fazla birşey değişmezdi, bu yüzden Petkoviç'in gidişine yormamalı bu bir puanı. Oyuna baktığımızda Samsunspor hangi konularda eksiklik duyduğunu bizlere gösterdi ama o potansiyel de var yani, istenince yapılabilecek şeyler. Serdar Özkan'ın şu yararlı halleri bile bir umut aslında...

Xherdan Shaqiri Transferi Olmadı

2012-01-24T15:49:00.004+02:00

Vizyon transferi olacaktı, çok net birşey bu. İleride çok önemli yerlere gelmesi muhtemel, önemli bir potansiyeli takıma katacaktık ama Basel tok satıcı. Eldeki değerin farkındalar ama daha önemlisi Şampiyonlar Ligi'ni arkalarına almış durumdalar. Şubat ayında Şampiyonlar Ligi 2. turu onları bekliyor ve bu ortamda da Shaqiri'yi satmak istemiyorlar ama çok ekstra bir teklife de hayır demiyorlar. Galatasaray'la uzun süren pazarlıkların sonucu budur, 10 milyon avro'nun da üzerine çıktık ama 15-16 milyon avro'lar konuşuluyor. Yine de verilebilirdi ama şu ortamda da böylesine bir bonservisi gözden çıkarmak Galatasaray açısından ekstra lüks bir durum olabilirdi. Bu yüzden de pazarlıklar uzadı, transfer de yattı diyebiliriz. Üzüldüm ama, ihtiyaca yönelik çok müthiş bir futbolcu kadroya katıp, geleceği de Shaqiri üzerinden değerlendirecektik. Şimdi diğer alternatiflere yöneliyoruz ama zaman azaldı, kimi alacağız ben de çok merak ediyorum. Shaqiri konusunda çok zaman kaybettik aslında, hatta dün transfer bitti gözüyle de baktık ama bu tip futbolcuları transfer etmek, hele de ara transfer döneminde çok zor. Yine de bu tip futbolcuların peşinden koşulması transfer vizyonunun göstergesi, doğru yoldayız. Shaqiri'ye çok inanıp, umut bağladık ama kaybedilen birşey yok...

Sonunda...

2012-01-23T19:05:00.005+02:00

İşlerin kötüye gitmesinin ana meselesi maddi sorunlar olduğunda tabiri caizse ''batan geminin malları'' kuralları geçerlilik kazanır. Ankaragücü'ndeki sıkıntı da bu, maddi olanaksızlıklar artık geri dönülemez noktaya geldi ve herkes birer birer giderken gitmeyenler içerisindeki en değerli futbolcularını da en iyi şekilde kullanmak, yani pazarlamak istediler. Bu transferin de bu kadar çıkmaz sokaklara dalması biraz da bu yüzden. Turgut Doğan Şahin çok genç ve değerli bir isim, kulübüyle alakalı piyasa değeri de aşağıya doğru düştüğünden talibi bir o kadar arttı, transferin de gecikmesi biraz da bu yüzden oldu. Önce Gaziantepspor dedik, gitti derken o iş olmadı, bir anda Ankaragücü başkanının tüm yetkileri alındı. Sonrasında Galatasaray dedik, teklif yapıldı ve futbolcu da Galatasaray'da oynamak çok istedi ama fiyatta anlaşılamadı, Galatasaray bonservis olarak o kadar büyük bir ücret önermedi aslında. Sonra Bursaspor devreye girdi, hatta kulüpler anlaştı dendi, futbolcu giti görüştü önce olmadı derken ön protokol lafları dolaştı ama transfer çok garip bir şekilde gerçekleşmedi. En son ise Gaziantepspor yeniden devreye girdi ve transfer bitti. 4.5 yıllık sözleşme imzaladı Turgut Doğan Şahin. Asıl sevindiğim nokta bu transferin bitmesi ve artık bu transferle ilgili haber okumayacağımız. Diğer sevindiğim nokta ise Turgut Doğan Şahin'in Gaziantepspor'da iyi işler yapabileceği, Abdullah Ercan gibi gençleri seven bir teknik adamın elinde doğru bir gelişim gösterir ve uzun vadeli hedefler için de önemli bir koz olur. Hücumun her bölgesinde rahatlıkla kullanabileceğiniz bir silah, Olcan Adın'ın yokluğu da biraz hafifletilmiş olur, doğru bir politika bence...

Mourinho da Islıklanıyorsa Sorun Büyük Demektir

2012-01-23T19:00:00.002+02:00

Real Madrid'de karışık işler var cidden, genel tablo iyiye gittiklerini gösteriyor ama söz konusu Barcelona ile rekabet olduğundan bu takımı lider olmak ya da sezon sonunda şampiyon olmak kesmez, kesmeyecektir de, bunu hep söyledim. Bu yüzden de Cristiano Ronaldo da ıslıklanabiliyor, son olarak Mourinho'ya da sıçrıyor bu iş. Bir de Ramos'lu, Casillas'lı basına sızan bazı durumlar da var tabii, yani genel olarak işler karışık. Bu yüzden de Mourinho fazla uğraşmaz, onu aşan durumlar oluştu ve yolları sezon sonunda ayırıp, tekrar Premier Lig günlerini başlatabilir. Onun da dediği gibi Real Madrid'e kendisi gelmedi, onu getirdiler ama oluşan tablo Mourinho'yu da aştı. Takımın ayarları fena halde bozuk durumda ve bu durumu Mourinho da aşamıyorsa, aşabilecek fazla bir teknik adamın da olacağını düşünmüyorum. Real Madrid ya kendi içerisine dönüp bir çözüm arayacak, mesela efsanelerden bir kıvılcım doğuracak ya da yüksek ücretlerle giriştiği arayışlara devam edecek ama şu tabloda Barcelona ile mücadele etmek gerçekten zor. Ligde öndesiniz, galibiyet yüzdeniz çok daha iyi, her maç kazanıyorsunuz ama Barcelona sizi her şekilde yeniyor. Bunun bir çözümü olmalı, çünkü iş nerelere sıçradı, camimanın geldiği nokta ortada. Herkes bir anda birbirine düşman kesildi, taraftarlar haliyle daha iyi olmak istiyor ve söz konusu Real Madrid olduğundan herkesin de egosu bir o kadar yüksek...

"Böyle bir durumu Porto'da, Chelsea'de ya da Inter'de yaşamadım. İlk kez başıma geliyor ama benim açımdan problem yok. Zidane, Ronaldo gibi en iyi futbolcular da burada ıslıklandı. Dolayısıyla ben de ıslıklanabilirim ama neden?"